انجمن ها > انجمن معارف > صفحه اول بحث
لطفا در سایت شناسائی شوید!
معارف (بازدید: 617)
يکشنبه 21/8/1391 - 11:2 -0 تشکر 573193
ورود به ماه محرم

برای ورود به هر مکان شریفی آدابی است و هم برای ورود به هر زمان شریفی آدابی است و برای ورود به حرم ائمه (ع) اذن دخول و مستحباتی وجود دارد تمام اینها اثر ویژه ای در انسان می گذارد وقتی شما آداب را رعایت کردید خودتان را آماده می کنید تا بهتر استفاده کنید اما اگر مقدمه نباشد به طور یقین کم بهره تر خواهید بود اگر از لحاظ روحی و روانی در مقدمات امری وقت صرف شد باعث می شود بهتر آن موضوع درک شود مثل نماز که با مقدمه و وضو اذان و اقامه وارد می شویم و این باعث می شود از لحاظ روانی و جسمی آمادگی باشد. وقتی ذکر گفتنی رفتی حرم امام رضا(ع) اثرش در قلب مشخص می شد این مقدمات را نامش را آداب می گذارند و این آداب برای عاشقان طبیعی  و برای عاقلان اکتسابیست چون کسی که می خواهد پیش شخص مهمی برود رنگ چهره اش عوض می شود ضربان قلبش شدید می شد و خود به خود آداب را رعایت می کند نه اینکه آنها نیاز به آداب ظاهری و اذن دخول ندارند اما انها بهتر رعایت می کنند.

يکشنبه 21/8/1391 - 11:6 - 0 تشکر 573194

در باب اهمیت محرّم یک نکته ای هست: وقتی شما انتظارتون از خودتون در ماه محرّم بالا رفت و این ماه رو ماه خدا دیدین و ماه تحوّل و تعالی، این نگاه شما به ماه محرّم، ماه محرّم رو برای شما با برکت میکنه. هر چه باور شما در ارتباط با این مفهوم بالاتر بره، این یعنی ظرف برای بهره برداری.


حرم امام رضا(ع) که میرین، چه آمادگی روحیی دارین؟ وقتی رفتی، بگو من هرجوری هم که باشم، الان تحت تابش انوار مهربانه نگاه امام رضا(ع)هستم. با این باور، یقیناً بیشتر گیرت میاد.


خدا با بندگانش اینجوری رفتار میکنه. تفاوت آدمها توی همین اتفاقهای ظریفی است که در دلشون میفته. روز قیامت، آدمها با نیاتشون محشور میشن. وقتی میگی بریم انشاءالله امام رضا(ع) یه نگاهی هم به ما میکنه، یعنی شک داری؟


ما همه اعضا و جوارحمون رو کنترل میکنیم برای چی؟ برای اینکه دلمون رو از این طریق کنترل کنیم. تمام اعمال و حرفهای ما، میخوان یه اتفاق کوچکی در دل بیندازن. لذا بعضی اوقات، باید بدونیم چکار میخوایم بکنیم. بریم مجلس اهل بیت، بلکه باورمون یه میلیمتر بره جلوتر.


موقعی که میخوای از دنیا بری، خدا میسنجد تا ببینه چقدر از او میترسی؟ مگر به او شک داری؟ آدم به هیکلش نیست، آدم به قلبشه. هزار تا عمل انجام میده تا اون نوسان قلبی رو کنترل کنه.


اون عارف یه غیبت شنید، گفت من 40 روز باید کار کنم تا دلم به حال خودش برگرده. آدمی به این دلشه. برو جلو توی این بحث. میخوای آدم تر باشی، باید خیلی این موضوع برات شفاف بشه. آدم تر شدن، خیلی بیشتر به فکر و خطورات ذهنی ربط داره.

يکشنبه 21/8/1391 - 11:7 - 0 تشکر 573196

تکلیف خودت رو بدون. با چه دلی و با چه حضور قلبی وارد محرم شدی؟ باورت، نگاهت به محرّم چیه؟


ما درون را بنگریم و حال را ...... نی برون را بنگریم و قال را


نوسانات قلب عباس با دیگران چه تفاوتی میکرد که باعث شد از دیگران متمایز بشه؟


اونوقت تو در طول 24 ساعت، هرچی به دلت خطور کنه محاسبه میشه. اگر اهل مراقبتی، این دل را مراقبت کن. علامه طباطبایی میفرمودند: من گرسنه بودم، توی نماز شبم به دلم خطور کرد، فردا چکنم. از آن عالم نهیب آمد که تا حالا ما تو رو گرسنه نگذاشتیم.


نگاه ما به محرّم باید تغییر کنه. محرّم، ماه مغفرت است. وای بر کسی که محرّم، کم گیرش بیاد. محرّم، وقتی بی نماز میاد سینه میزنه، اینقدر امام حسین بهش میرسه. نمازخونها باید چی بشن؟


اگه شب قدر، مقدّرات زندگی ما امضا میشه، شب عاشورا شهادتنامه امضا میشه.


حواستون رو جمع کنین...

يکشنبه 21/8/1391 - 11:10 - 0 تشکر 573198

دو راه برای قرب به خدای متعال وجود دارد، یك راه كه راه مرسوم می‌باشد، این است كه انسان به اندازه همتی كه دارد نتیجه می‌گیرد، در این بین اگر كفران كرد‌‌، از هدایت‌هایی كه شامل حالش شده، محروم می‌شود؛ لذا بعد از وارد شدن به میدان مجاهده باطنی، میزان شكر و كفر انسان، در امر هدایتش تأثیر دارد، ولی بعد از همه این زحمات، یكی از مهم‌ترین چیزهایی كه در موفقیت انسان تأثیرگذار است، ابتلائات الهی است كه، متناسب با موقعیت عبد، برای رشد معنوی او فراهم می‌گردد؛ یعنی برای رشد انسان همه ریاضت‌ها مفیدند، ولی هیچ‌كدام به اندازه ابتلائات الهی، مؤثر نیستند. به عبارت دیگر ابتلائات الهی بهترین نردبان سیر و سلوك است.
انسان گاهی اوقات در محاسبه‌های خلوت خویش فكر می‌كند همه استانداردها را داراست؛ مثلاً عجب ندارد، تعلق به دنیا در او نیست و ... یا اگر می‌فهمد، نمی‌تواند درمان بلای الهی هم عیوب را نشان داده، هم آنها را رفع می‌كند. خدا رحمت كند استاد ما را می‌فرمودند: «دوستی داشتیم، قبول می‌كرد محبت دنیا دارد و این چیز بدی است، اما می‌گفت: نمی‌توانم از دنیا دست بكشم! اما بعد از مرگ جوانش، همه علاقه‌هایش از بین رفت لذا می‌گفت: از دنیا سیر شدم.»
امام سجّاد(علیه‎السلام) می‌فرمایند: «خدایا، نمی‌دانم باید تو را در مقابل سلامتی بیشتر شكر كنم یا در مقابل بیماری.» چون مؤمن در سلامتی توفیق عبادت دارد و از آن بهره‌مند می‌شود، ولی در بیماری خداوند عبادت‌هایی برایش می‌نویسد كه اصلاً فكرش را نكرده بود.

نكته دیگر این كه خدای متعال با این بلاها نه تنها خطاها را تدارك می‌كند بلكه؛ آنها را تبدیل به حسنات می‌كند.


بلاها گاهی كفاره‌اند، كه معمولاً در افراد معمولی اینطور است. در روایات دارد كه، پای یكی از اصحاب، در هنگام ورود پیامبر(صلی الله علیه و آله)، به چارچوب در برخورد و به زمین افتاد، حضرت آیه «ما أصابكم من مصیبةٍ فبما كسبت أیدیكم» را تلاوت كردند، طرف سؤال كرد: مگر چكار كرده‌ بودم؟! حضرت فرمودند: چرا بسم‌الله نگفتی و با حالت غفلت از خدا وارد شدی؟


در خواصّ اولیای خدا، بلاها فقط ترفیع درجه است، مثل بلایی كه برای سیّدالشّهدا (علیه‎السلام) پیش آمد. البته این بلاها برای مؤمن رحمت و ابزار سیر و سلوك است، ولی برای كافر تماماً عقوبت است.

يکشنبه 21/8/1391 - 11:11 - 0 تشکر 573199


ظرفیت بلاها نیز متفاوت است، بعضی فقط صاحب بلا را نجات می‌دهد و بعضی، برای صاحب بلا ضیافت است و عامل نجات برای دیگران، بعضی نیز ظرفیت تهذیب تاریخی دارند. در كتاب شریف كافی نقل شده: «گاهی صبر مؤمن عامل نجات یك قوم می‌شود، مثل تحمّل یوسف(علیه‎السلام) در مقابل آن بلای بزرگ كه، نتیجه آن، نجات یك قوم از گرسنگی و مرگ و بت‌پرستی شد.»(3)


زمانی كه حضرت در چاه بود جبرئیل آمد و گفت: اینجا چه می‌كنی؟! فرمود: برادرانم مرا انداخته‌اند. جبرئیل گفت: می‌خواهی نجاتت دهم؟ یوسف فرمود: تا خدا چه بخواهد. بعد هم می‌توانست به مردم بگوید: من برده نیستم، پیغمبر زاده‌ام، مضاف بر این كه، جای یعقوب را می‌دانست و می‌توانست برود، ولی تحمل كرد.


همین‌طور صبر مبلغان دین در بلاها، در ترك معصیت و در انجام طاعات، هم عامل رشد خودشان و هم عامل نجات یك ملت است، یعنی انسان با صبر، مجرای عنایت حضرت حق می‌شود.


مهم‌ترین وسیله سلوك، بلای اولیای خدا، مخصوصاً اعظم بلاها و ابتلائات؛ یعنی ماجرای سیّدالشّهدا(علیه‎السلام) است، كه در حقیقت ابتلای رسول‌الله(صلی الله علیه و آله) می‌باشد. این ابتلا، اعظم وسایل سلوك به سمت خدای متعال و محور تهذیب همه جوامع و همه تاریخ است، حتی انبیای اولوالعزم از این ابتلا بهره‌مند شده، رشد كردند. سیر و سلوك با بلای اولیای الهی سریع‌الوصول‌تر و دارای منازل، مراحل و شرایط دیگری است.


در روایتی ذیل آیه «و فدیناه بذبحٍ عظیمٍ»(4) آمده است؛ ابراهیم(علیه‎السلام) پس از آنكه فرزند خود اسماعیل را برای قربانی برد و آن امتحان عظیم الهی را با موفقیت از سر گذرانید، و خدای متعال فرمود: «قد صدّقت الرؤیا»(5) عرضه داشت: من دوست داشتم فرزندم را در راه تو قربانی كنم تا به ثواب اعظم مصائب برسم، گویا سؤال حضرت این است كه، كجای كار را كم گذاشته‌ام كه این توفیق از من سلب شد؟




دومین و مهم‌ترین چیزی كه در موفقیت انسان تأثیرگذار است، ابتلائات الهی است كه، متناسب با موقعیت عبد، برای رشد معنوی او فراهم می‌گردد؛ یعنی برای رشد انسان همه ریاضت‌ها مفیدند، ولی هیچ‌كدام به اندازه ابتلائات الهی، مؤثر نیستند. به عبارت دیگر ابتلائات الهی بهترین نردبان سیر و سلوك است.




خدای متعال فرمود: ابراهیم! خودت را بیشتر دوست داری یا پیامبر آخرالزمان را؟ حضرت فرمود: پیامبر آخرالزمان را. فرمود: فرزند پیامبر آخرالزمان را، یعنی سیّدالشّهدا(علیه‎السلام). بعد خدای متعال روضه سیّدالشّهدا(علیه‎السلام) را اینطور خواند كه، ابراهیم كدامیك از این دو سنگین‌تر است اینكه، به امر ما فرزندت را در منا قربانی كنی یا اینكه، فرزند پیامبر آخرالزمان را، انسان‌هایی كه مدّعی هستند امت آن پیامبرند، بین دو نهر آب مثل گوسفند سر ببرند؟!!(6) گویا می‌فرمایند: شما ظرف اعظم مصائب نبوده، تحمل آن را ندارید، اعظم مصائب از آن اعظم انسان‌ها، یعنی رسول خاتم(صلی الله علیه و آله) است، آن هم نه قربانی كردن اسماعیل به صورت محترمانه، بلكه اعظم مصائب، مصیبت سیّدالشّهدا (علیه‎السلام) است، به دست امتی كه هر چه دارند، به بركت پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) است، آن هم تحت عنوان تبعیت از او و فرمان خدا، فرزندش را محكوم به ارتداد كرده، مثل یك گوسفند با افتخار سر از بدنش جدا می‌كنند. بعد گویا می‌فرمایند: ابراهیم، اگر می‌خواهی به ثواب اعظم مصائب دست یابی، باید مصیبت سیّدالشّهدا(علیه‎السلام) را درك كنی.


با توجه به این دو محبتی كه ابراهیم(علیه‎السلام) نسبت به رسول اكرم(صلی الله علیه و آله) و سیّدالشّهدا(علیه‎السلام) داشتند، زمینه درك مصیبت سیدالشّهدا(علیه‎السلام) فراهم شد، به خصوص كه آدم مبتلا، زودتر و بهتر ابتلا و مصیبت دیگران را می‌فهمد، لذا شاید امتحان قربانی كردن اسماعیل، مقدمه درك مصیبت سیّدالشّهدا(علیه‎السلام) بود.

يکشنبه 21/8/1391 - 11:14 - 0 تشکر 573200

وظیفه ما در ماه محرم قرار گرفتن در فضای حریم اهل بیت (ع) است كه  ؛ ماه تربیت ، اصلاح ، خودیابی و درك و تقرب به سوی ا... است شبهای لیله قدر كربلائیان ، شبهای  ماه محرم است . در این ماه ما سیه پوش می شویم اما تنها ملبس شدن به سیاه ارزشی ندارد و زمانی كه نیت به این حادثه بی بدیل باشد معنای خود را پیدا می كند. سیاه پوشی بدین معناست كه بگوئیم ای حسین(ع) ما به سوی تو می آئیم و میرویم مُحِرم شویم تا فضای مُحَرم را درك كنیم و در سطحی بالاتر به سوی مَحرَم شدن قدم بر می داریم و تا انسان آلودگی ها را از خود نزداید در این فضای معنوی و اهل بیتی قرار نمی گیرد.
هر ماه قمری اعمال به خصوص خود را دارد و یكی از اعمال ماه محرم  ادای نماز اول ماه ، قرائت زیارت عاشورا كه فضیلت بسیار دارد و نیز ورود به محل های عزا و پای خطابه نشستن و روضه خوانی برای حسین(ع) است تا آدمی تسكین قلب پیدا كند و آن فضای معنوی كربلا را درك نماید. در این ماه آسمانیان و زمینیان خود به خود محزون می شوند و این در فطرت انسان است.

امروز تئوریسین های غربی با صرف میلیون ها دلار هزینه در صدد به انحراف كشیدن عزاداری سیدالشهداء (ع) هستند چرا كه آنها در تحقیقات خود به این پی برده اند كه آنچه منافع آنها در خاورمیانه را به خطر می اندازد مرجعیت دینی سیاسی و در كنار آن نقش امام حسین(ع) می باشد و به نوعی متأسفانه دشمنان  در این مسیر گام هایی را برداشته اند كه باید هوشیارانه و با بصیرت مراقب بود
یك پیام حضرت سیدالشهداء كه امروز متأسفانه كم تر به آن توجه می شود و پیامی است برای تمام عالم بشریت ، این است كه امام حسین (ع) طی نامه ای خطاب به بنی هاشم فرمودند :"  كسانی كه به من پیوسته اند و آمدند فتح و پیروزی و شهادت نصیبشان می گردد و اگر كسی نیامد پیروزی عایدش نمی گردد " و این پیام برای امروز ما بدین معناست كه نبایستی نسبت به اهانت  به مقدسات ، تعرض به ولایت فقیه و دیگر توطئه ها بی توجه باشیم كه اگر در زیر بیرق حسین(ع) قراربگیریم در امان هستیم و این سعادت است كه انسان در این مسیر جراحتی بردارد.كه بر مراجع هم واجب است پیرو ولی فقیه باشند.

كلام حسین(ع) همان كلام خداوند در قرآن است كه فرموده است :" و ان تنصرا... ینصركم و یثبت اقدامكم(سوره محمد آیه 7)"  و بدنبال آن  امام حسین (ع) فرمود : هل من ناصر ینصرنی این بدان معناست كه امام حسین(ع) ندای خود را سرداد كه مرا یاری كنید تا یاریتان كنم و سعادت پیدا كنید و ا... یی شوید و این پیام سیدالشهدا(ع) استمرار دارد و امام الناس است . و رفتن به سوی امام حسین(ع) و در حرم امام حسین (ع) قرارگرفتن ابتدا با یك حركت و جریان عاطفی آغاز می شود و بعد بایستی لایه های مانع درك و شعور عقلانی كنار رود تا بصیرت پیدا كنیم چرا كه بدون بصیرت نمی توان كاری را از پیش ببریم .

يکشنبه 21/8/1391 - 11:16 - 0 تشکر 573201

ماه خون و قیام ، ماه محرم الحرام از راه رسید و دوره جدیدی از شورآفرینی های حسینی(ع) و نطق افشانی های زینبی(س) آغاز شد و حسینیه ها و اماکن مذهبی رونقی دوباره گرفت و باز هم مداحان و واعظان و عزاداران و هیئت گردانان علمداران و پیرغلامان و دیگر خادمان مکتب امام حسین(ع) به صحنه آمده و فضای جامعه را با معنویت نهضت خونین کربلا تطهیر و تقدیس نمودند.

محرم آمد و باز هم بازار نوحه و دسته روی و علم و کتل و پرچم و زنجیر و طعام دهی و سایر نمادهای عزادارای سید و سالار شهیدان حضرت ابی عبدالله الحسین(ع) گرم شد و همه محبان و مریدان به صحنه آمده اند تا در نهایت اخلاص، به ساحت مقدس اهل بیت(ع) عرض ارداتی نمایند.


همه این مواردی که ذکر شد، بلا استثناء دلگرم کننده اند و علت العلل تعمبم عزا به آحاد مردم و عزاداران حسینی اند، اما آنچه که نگران کننده است، اصراری است که در پردازش سنتی و غیر مستند و عوامانه به این ماه شریف و به این نهضت بزرگ وجود دارد!


نگاه سطحی به ماه ارزشی محرم، نوازش عامیانه و پائین دست از مظلومیت معنادار امام حسین(ع)، دلسوزی خانوادگی به رهبر مرحله اسارت یعنی حضرت زینب(س)، ذکر شکلی و فرمالیته به شخصیت محوری و تاثیرگذار حضرت ابوالفضل(ع)، تاکید بر تجلی اضافات و خرافات در پردازش نهضت الهی کرببلا، هجوم تحریفها و دروغها و نیز اعمال سلیقه های نامناسب و حرام مانند قمه زنی برای همانندی با شهدای کربلا و حمل علم صلیبی برای همانندی با علمدار کربلا بخش از نگرانی های ما را در چگونگی ورود به حریم مقدس محرم الحرام تشکیل می دهند!


خواندن شعرها و مداحی های ضعیف و بعضاً غیر مستند و نیز به تعبیر آیةالله العظمی سبحانی بعضاً منبرهای مطالعه نشده، رقابت های غلط سنتی بین هیئت های مذهبی و حتی طعام دهی های غیر هدفمند نیز بر نگرانی های محتوایی ام بیش از پیش می افزایند.


استفاده افراطی از ابزار موسیقی لهو و لعب و تقلید برخی از مداحان از ملودی آهنگها و ترانه های مشهور طاغوتی و لس آنجلسی در تنظیم نوحه های جدید،نیمه عریانی آقایان در مجالس عزاداری، آرایش ها ی غلیظ و غیر متعارف دختران و پسران در حاشیه مراسم عزاداری و مانورهای ضد اخلاقی آنها، گستردگی حاشیه و تماشاگری مراسم نسبت به متن مراسم، نامناسب بودن پوشش و آرایش برخی از عزارداران و نوحه خوانان مراسم، ترافیک های کشنده جمعیتی و هیئتی در مسیرهای مرکز شهر ومواردی از این دست، سیاهه نگرانی هایم را توسعه می دهند!


تاسف بزرگم این است که در بین گردانندگان مراسم و حضار، اصرار زیادی برای ورود به اعماق محرم و فهم همه جانبه پیامهای این نهضت عظیم وجود ندارد و بیشتر به همان درک و پردازش سطحی آن اکتفاء می گردد، طوری که برخی نوحه ها و حتی برخی روضه ها نمی توانند تامین کننده نیازها و منظورهای اصلی بزرگداشت سالانه این واقعه بزرگ تاریخی باشند و به عبارتی ما هرساله در کف انتظارات خویش درجا می زنیم و با عادت به دامنه پیمائی، میل به قله پیمائی را در خود خنثی کرده ایم!


همه اینها در حالی است که غرض از بزرگداشت محرم الحرام، هرگز مقبره گرائی و گذشته نوازی نبوده و نیست و ما باید با محتوی گرائی و الهام گیری و الگوپذیری از محرم، در جهت تحقق شعار معروف"کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا" حرکت کرده و اصطلاحاً زمینه های غواصی معنوی را فراهم کرده تا به مرواریدهای غلطان لایه های عمیق و ژرف این اقیانوس عظیم معرفت دینی دست یافته وهمزمان هم خودمان را و هم جامعه مان را محرمی، حسینی و زینبی نمائیم!


ترجیحاً بر استفاده هر چه بیشتر و دامنه دارتر از علمای اعلام و روحانیت معظم و نیز اشعار درست و مستند و همینطور از اساتید مجرب و باسواد دانشگاهها جهت تبیین درست نهضت عاشورا و چگونگی تطبیق آن با شرایط امروز جامعه جهانی تاکید می کنم، اگر چه شخصاً مطالعه مستقیم منابع مکتوب معتبر را نیز از اولویت خارج نمی کنم، چرا که بنظر حثیر، چرایی واقعه عاشورا بسیار بسیار مهم تر از چگونگی داستان این واقعه عظیم تاریخی است!

يکشنبه 21/8/1391 - 11:17 - 0 تشکر 573202

از پدران و پدربزرگان خود شنیده ایم که در دوران قدیم آنها برای درک بهتر ماه محرم و عزاداری اباعبدالله الحسین علیه السلام چهل روز قبل از آن مراقبت کرده و به ترک معصیت و گناه می پرداختند و با خواندن زیارت عاشورا و اعمالی خاص خود را برای این ماه پر از غم آماده می کردند ...


چه زیباست که ما هم در این دوران مانند گذشتگان خود چله بگیریم و چهل روز (که عدد مقدسی در اسلام است) اعمال ویژه ای را انجام دهیم تا روزیمان در ایام محرم از سال های گذشته بیش از پیش شود ان شاالله ...


اعمال ویژه ی استقبال از محرم :


1- خواندن زیارت عاشورا به طور مستمر ترجیحأ هر روز و دو رکعت نماز زیارت بعد از آن


2- قرائت 2 صفحه از آیات قرآن کریم و تأمل در آن و هدیه کردن ثواب آن به اصحاب امام حسین علیه السلام


3- گفتن اذکار الهی بالأخص "صلوات بر محمد و آل محمد" روزی 100 مرتبه


این اعمال سه گانه پایه و اساس استقبال از محرم است و این اعمال نیز ما را در این راه بیشتر یاری می کند ...


سعی در ترک معصیت ...


کمتر سخن گفتن(دقت در ترک گناهان زبانی غیبت و تهمت و...)


دقت در گوش دادن (ترک گناهان شنیداری ... موسیقی شنیدن .. غیبت و افترا و...) 


دقت در دیدن (نگاه به نامحرم و تصاویر گناه آلود -نگاه غضب آلود و...) -


دقت در خوردن(استفاده از مال حلال و کم خوری و پرهیز از اسراف ... )


دقت در رفتار (خوش اخلاق و مهربان بودن با بزرگان و کودکان- فروبردن خشم - پرهیز از ناسزاگویی - احترام به پدر و مادر - توجه به دوستان و همسایگان - توجه به محرومین و نیازمندان و...)


- اعمال دیگر برای مراقبه ...


سعی در دائم الوضو بودن در همه ی شرایط


خواندن نمازهای واجب در اول وقت و خواندن نمازهای قضا


گرفتن روزه های قضا و یا مستحبی حداقل دو روز در هفته مانند دوشنبه و پنج شنبه


مطالعه ی کتب مفید و زیبا بلأخص کتبی در ارتباط با زندگانی امام حسین علیه السلام و واقعه ی عاشورا


کمک به آماده شدن و برگزاری هیأت های مذهبی در ایام محرم و صفر



و در ادامه ی مطلب یک روایت


پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله و سلم فرمودند:

من احب الحسن و الحسین احببته و من احببته احبه الله و ادخله جنات النعیم و من ابعضهما او بغى علیهما ابغضته و من ابغضته ابغضه الله و ادخله جهنم و له عذاب مقیم


من دوستدار حسن و حسین را دوست دارم و کسى را که من دوست بدارم ، خداوند او را دوست داشته و به باغهاى نعمت در بهشت وارد کند و دشمن کینه توز و سرکش بر آندو را دشمن دارم و کسى را که من دشمنش دارم ، خداوند او را به جهنم داخل کند و براى او عذابى پایدار خواهد بود.

برو به انجمن
انجمن فعال در هفته گذشته
مدیر فعال در هفته گذشته
آخرین مطالب
  • آلبوم تصاویر بازدید از کلیسای جلفای...
    آلبوم تصاویر بازدید اعضای انجمن نصف جهان از کلیسای جلفای اصفهان.
  • بازدید از زیباترین کلیسای جلفای اصفهان
    جمعی از کاربران انجمن نصف جهان، در روز 27 مردادماه با همکاری دفتر تبیان اصفهان، بازدیدی را از کلیسای وانک، به عمل آورده‌اند. این کلیسا، یکی از کلیساهای تاریخی اصفهان به شمار می‌رود.
  • اعضای انجمن در خانه شهید بهشتی
    خانه پدری آیت الله دکتر بهشتی در اصفهان، امروزه به نام موزه و خانه فرهنگ شهید نام‌گذاری شده است. اعضای انجمن نصف جهان، در بازدید دیگر خود، قدم به خانه شهید بهشتی گذاشته‌اند.
  • اطلاعیه برندگان جشنواره انجمن‌ها
    پس از دو ماه رقابت فشرده بین کاربران فعال انجمن‌ها، جشنواره تابستان 92 با برگزاری 5 مسابقه متنوع در تاریخ 15 مهرماه به پایان رسید و هم‌اینک، زمان اعلام برندگان نهایی این مسابقات فرارسیده است.
  • نصف جهانی‌ها در مقبره علامه مجلسی
    اعضای انجمن نصف جهان، در یك گردهمایی دیگر، از آرامگاه علامه مجلسی و میدان احیا شده‌ی امام علی (ع) اصفهان، بازدیدی را به عمل آوردند.
  • وبگردی