• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
فرهنگ پایداری (بازدید: 79)
سه شنبه 9/8/1391 - 1:35 -0 تشکر 570437
مریض بودم اما فرمانده‌ام لباس گرم به من نداد

من در رامهرمز بیمار شدم و اورکت هم در انبار اهواز پر بود. گفتم یکی از این اورکت‌ها را به من بدهید، بلکه سرما خوردگیم بهتر شود. ناجیان گفت: نه

به گزارش فارس، شهید مهندس «عبدالحسین ناجیان» یکی از نام‌آوران ستاد پشتیبانی مهندسی جنگ جهاد در جبهه‌های جنوب بود. او که در دوران جوانی فضای درس و بحث و دانشگاه را تجربه کرده بود، با مدرک مهندسی‌اش به جبهه رفت و همپای راننده بلدوزرها و سنگرسازان بی‌سنگر تلاش کرد تا راه را برای پیشروی و موفقیت رزمنده‌ها باز کند.
 
 او که در سمت فرماندهی ستاد پشتیبانی جنگ جهاد جنوب به دلیل فعالیت‌های بی‌شائبه و شبانه‌روزی‌اش به «حسین فنی» مشهور شده بود،‌ توانست با ارتباط خوب و مؤثری که با قشر کارگری داشت، تعمیرگاه‌های جهاد در جبهه را سامان داده و با بهره‌گیری از علوم آموخته در دانشگاه‌، فعالیت‌های جهاد را علمی‌تر کرده و ستاد «مهندسی جنگ جهاد» را تشکیل دهد. 
 
حسین که عشق به شهادت از کودکی در وجودش موج می‌زد، همواره دوست داشت انتقام مادر رزمنده‌ها «حضرت زهرا (س)» را بگیرد و جبهه را بهترین فرصت برای رسیدن به آرزوی‌ دیرینه‌اش می‌دانست. شهادت «محمد طرحچی» دوست و همرزم دیرینه‌اش، او را بیش از پیش بی‌قرار پرواز کرد، تا اینکه در 10 مهر 1361 در جبهه سومار در اثر اصابت یک خمپاره به خودرویی که حامل او بود، دعوت حق را لبیک گفت و همنشین بهشتیان شد.
 
***
 
 
 
مطلبی که در ادامه می‌خوانید روایتی از اصغر پیله‌وریان یکی از همرزمان شهید ناجیان است که فرمانده شهیدش را اینگونه توصیف می‌کند:  
 
شهید «عدبالحسین ناجیان» مهندسی مکانیک از پلی‌تکنیک (امیرکبیر فعلی) بود و آشنایی ما از کار گروه کارگری پلی‌تکنیک شروع شد. این تشکیلات یک نهاد خودجوش بود که در ارتباط با کارگران کارخانجات تهران کار می‌کرد و شوراهای اسلامی را راه‌اندازی کرد. البته از طریق آقای خالقی که وزیر کار بود با سیستم ارتباط داشت. وارد این کار گروه کارگری شدیم و اولین کارمان هم سوادآموزی به کارگران بود.
 

اولین مدرسه عشق که تأســـیس شده 

درس عشق علی و فاطمه تدریس شده

گـل ادم چـو سـرشـتن به کاه از عـلــی

اولـین کلمه که آمـوختن علـی بود علـی

سه شنبه 9/8/1391 - 1:35 - 0 تشکر 570438

*خوشا به حال آنهایی که با شهادت رفتند


 من این مسئله برایم سؤال شده بود و خیلی هم با هم رفیق بودیم. یک روز بالاخره گفتم «حسین جان! همه مردم رفتند. بیا ما هم برویم.» گفت، ‌«نمی‌دانی چه صفایی دارد!» آن روزها البته خیلی رسم نبود که همه این‌جور حرف‌ها را بزنند. به حالا نگاه نکنید که همه کسانی که با آنها مصاحبه می‌کنند یا در فیلم و سریال‌ها نشان می‌دهد، عارف شده‌اند!


شهید ناجیان هم همان یک‌بار، مکنونات قلبی و درونی خود را کمی بروز داد و دیگر هیچ‌وقت از این عوالم با کسی حرف نزد. فقط همان یک‌بار موقعی که در ماشین با هم برمی‌گشتیم، به من گفت "آنهایی که شهید شده‌اند، خوشا به حالشان". متوجه شدم که حسین در عالم دیگری سیر می‌کند و اصلاً اینجا نیست. این حالت، به خصوص بعد از شهادت شهید طرحچی، قوت گرفته بود و این داستان سر مزار رفتن شهدای اهواز در غروب‌های پنجشنبه، تا آخر عمرش ادامه داشت. بخش اعظم خاطرات آن روزها از یادم رفته. خیلی سال گذشته. در هر صورت این اولین‌بار بود که من ایشان را به این حال دیدم.


ما از قبل از جنگ تا سال 66 یعنی سه سال با هم بودیم و بعد از آن صحبتی که ایشان درباره شهادت کرد، حدود دو ماه بیشتر نگذشت که به شهادت رسید.


*جنازه‌اش را با وانت به تهران آوردم


جنازه ایشان را خودم با وانت آوردم تهران. قرار شد عملیاتی در منطقه سومار صورت بگیرد. یک ماهی می‌شد که در منطقه خبری نبود و من آمدم تهران. بحث باز شدن و نشدن دانشگاه‌ها مطرح بود. چند نفر از دوستان به اهواز رفته بودند تا شرکت ملی حفاری را برای کار نفت راه‌اندازی کنند. از من دعوت کردند به آنجا بروم. من گفتم اگر آقای ناجیان اجازه بدهد، می‌آیم. ایشان گفت خودت می‌دانی. من داشتم استخاره می‌کردم که به جنگیدن ادامه بدهم یا آنجا بروم؟ راستش واقعاً دلم به حال جوان‌های حالا می‌سوزد. ما دعوایمان سر این بود که به کجا برویم که «بیشتر» کار کنیم، این بندگان خدا دنبال راه‌هایی می‌گردند که چه جوری از کار در بروند!


در هر حال گفتند عملیات در غرب صورت خواهد گرفت و در اینجا، مهارت و امکاناتی که در جنوب هست، وجود ندارد و شهید ناجیان به من گفت که سریع برو اهواز و مجموعه‌ای از تدارکات را پر کن و بیاور. من با بهترین اکیپی که داشتم، راه افتادم و از جاده اسلام‌آباد ـ اندیمشک، امکانات را به کرمانشاه رساندیم. جبهه سومار یک منطقه کوهستانی بود و در آنجا من و شهید ناجیان در یک چادر زندگی می‌کردیم و من مسئول تدارکات بودم. برای اولین بار با شهید ساجدی آشنا شدیم که مسئول منطقه بود. شهید ناجیان مرا به ایشان معرفی کرد و کار را شروع کردیم. شهید ناجیان خیلی حالش عوض شده بود.


بیشتر با ما می‌جوشید و می‌خندید. شب آخر به شهید ناجیان اعتراض کردم که ما امکانات را فراهم کرده‌ایم و ماشین نداریم که برای رزمنده‌ها بفرستیم. شما همین چند تا ماشین را برمی‌دارید و به مأموریت می‌روید. بیایید این امکانات را توی ماشین‌های شما بریزیم و ببرید و به رزمنده‌ها بدهید، آنها خودشان می‌دانند که چه باید بکنند.


* خبر شهادتش را رادیو عراق هم اعلام کرد


 یادم هست صبح آن شب آمد و به من گفت ما داریم می‌رویم. آنها سه نفر بودند که هر سه شهید شدند، شهید ناجیان، شهید رضوی و شهید اسدالله‌هاشمی که هر سه در یک ماشین بودند. من هم از خدا خواسته تا توانستم توی ماشین آنها بار زدم و همه چیز گذاشتم که به رزمنده‌ها برسانند. همان بارگیری و همان ماشین، آخرین دیدار ما بود.


ظهر بود که من داشتم به طرف نفت شهر می‌رفتم که دیدم شهید رضوی، ترک موتور تریل نشسته و دارد تنها می‌آید. فهمید من هستم، موتور را رها کرد و آمد کنار من نشست. پرسیدم ماجرا از چه قرار است که تنها بر می‌گردی؟ گفت والله ما با حسین قرار داشتیم. ما رفتیم به منطقه دیگری و او و اسدالله ‌هاشمی به منطقه دیگری و سرقرار نرفتیم. برویم ببینیم چه شده. قرارشان در ارتفاعات مندلی بود. یادم هست که آرام رانندگی می‌کردم و او عصبانی شد و گفت بیا پایین، زیر آتش نمی‌شود این‌طوری رانندگی کرد. خیلی هیجان‌زده بود. به منطقه‌ای رسیدیم که شدیداً زیر آتش بود. گفت حسین قرار بود اینجا باشد، اما نیست. دنده عقب گرفت که برگردیم که دیدم ماشین شهید ناجیان آنجاست.

اولین مدرسه عشق که تأســـیس شده 

درس عشق علی و فاطمه تدریس شده

گـل ادم چـو سـرشـتن به کاه از عـلــی

اولـین کلمه که آمـوختن علـی بود علـی

سه شنبه 9/8/1391 - 1:35 - 0 تشکر 570439


سربازی پشت فرمان نشسته بود. رفتیم دیدیم سقف ماشین سوراخ است و ماشین هم پر از خون است. از سرباز پرسیدیم بر سر این دو نفری که در این ماشین بودند چه آمده؟ گفت والله یکی‌شان خیلی داغون شده و گمانم شهید شد، اما یکیشان خیلی طوریش نشده بود. ما دیگر معطل نکردیم و برگشتیم. در مسیر دیدیم اسدالله ‌هاشمی ایستاده. آنجا بود که فهمیدیم ناجیان شهید شده است.


جاده سومار جاده وحشتناکی بود. آن شب را نفهمیدیم چطور رانندگی کردیم. همان شب رادیو عراق اعلام کرد که فرمانده ستاد رزمی مهندسی ایران شهید شد.


شب آنجا ماندیم، تشییع جنازه‌ای در اسلام‌آباد و بعد در کرمانشاه انجام شد تا فردا شب. جنازه را عقب وانتی که من راننده‌اش بودم گذاشتیم. نامه لازمه را گرفتیم. شب تا صبح در راه بودیم و ساعت پنج صبح رسیدیم به تهران و جنازه را به ساختمان جهاد در خیابان طالقانی بردیم. باران هم می‌آمد. جنازه را در راهروی ورودی گذاشتیم که باران نخورد تا پزشکی قانونی باز شود و برویم و جواز دفن بگیریم.


رفتیم پزشکی قانونی. خانواده شهید مرا می‌شناختند. برادرش آقای رضا ناجیان که مسئول انتشارات فرهنگی رسالت، ‌برادر دیگرش هم پزشک و با من آشنا بود. دست برادرش را گرفتم و بالای سر جنازه بردم. برادر پزشک‌شان می‌خواست ببیند ترکش به کدام نقطه از بدن اصابت کرده ولی نمی‌توانست پیدا کند. من چون دیده بودم سقف ماشین سوراخ شده، به او گفتم که احتمالاً ترکش به سر یا گردنش خورده و به او نشان دادم و بالاخره او قانع شد. آن موقع حساسیت خاصی روی این مسئله بود، چون از لحاظ اثبات نحوه کشته شدن یا شهادت، کشور نظم و دقت حالا را نداشت و دکتر هم به همین دلیل حساسیت به خرج می‌داد.


*با ناباوری از خودم می‌پرسیدم که آیا من دارم جنازه حسین را می‌برم؟


در تمام طول راه که جنازه را می‌آوردم با ناباوری از خودم می‌پرسیدم یعنی من دارم جنازه حسین را می‌برم. حال خوبی نبود. یکی از سخت‌ترین و وحشتناک‌ترین ضربه‌های روحی زندگی من بود، چون خیلی با هم صمیمی بودیم.

اولین مدرسه عشق که تأســـیس شده 

درس عشق علی و فاطمه تدریس شده

گـل ادم چـو سـرشـتن به کاه از عـلــی

اولـین کلمه که آمـوختن علـی بود علـی

برو به انجمن
انجمن فعال در هفته گذشته
مدیر فعال در هفته گذشته
آخرین مطالب
  • آلبوم تصاویر بازدید از کلیسای جلفای...
    آلبوم تصاویر بازدید اعضای انجمن نصف جهان از کلیسای جلفای اصفهان.
  • بازدید از زیباترین کلیسای جلفای اصفهان
    جمعی از کاربران انجمن نصف جهان، در روز 27 مردادماه با همکاری دفتر تبیان اصفهان، بازدیدی را از کلیسای وانک، به عمل آورده‌اند. این کلیسا، یکی از کلیساهای تاریخی اصفهان به شمار می‌رود.
  • اعضای انجمن در خانه شهید بهشتی
    خانه پدری آیت الله دکتر بهشتی در اصفهان، امروزه به نام موزه و خانه فرهنگ شهید نام‌گذاری شده است. اعضای انجمن نصف جهان، در بازدید دیگر خود، قدم به خانه شهید بهشتی گذاشته‌اند.
  • اطلاعیه برندگان جشنواره انجمن‌ها
    پس از دو ماه رقابت فشرده بین کاربران فعال انجمن‌ها، جشنواره تابستان 92 با برگزاری 5 مسابقه متنوع در تاریخ 15 مهرماه به پایان رسید و هم‌اینک، زمان اعلام برندگان نهایی این مسابقات فرارسیده است.
  • نصف جهانی‌ها در مقبره علامه مجلسی
    اعضای انجمن نصف جهان، در یك گردهمایی دیگر، از آرامگاه علامه مجلسی و میدان احیا شده‌ی امام علی (ع) اصفهان، بازدیدی را به عمل آوردند.