• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
انجمن ها > انجمن قرآن و عترت > صفحه اول بحث
لطفا در سایت شناسائی شوید!
قرآن و عترت (بازدید: 1114)
پنج شنبه 6/4/1387 - 0:47 -0 تشکر 45188
آخرین توصیه امام حسین علیه السلام در روز عاشورا

حسین علیه السلام در روز عاشورا، در آخرین خطبه‌ی خود با بیانی بلیغ و رسا، دشمنان را از شیفتگی به دنیا و مغرور شدن به آن برحذر داشت، و از تاریخ چنین بر می آید که به فاصله کوتاهی پس از ایراد این خطبه پرشور، به شهادت رسید:
«
ای بندگان خدا! تقوای خدا پیشه سازید و از دنیا حذر کنید. اگر دنیا برای کسی باقی می‌ماند و کسی در دنیا جاویدان بود، انبیای الهی سزاوارترین مردم به بقا بودند، ولی خدای تعالی دنیا را برای بلا و آزمایش آفریده و اهل آن را برای فنا خلق فرموده است. هر چیز نو و تازه‌ی آن، کهنه می شود، نعمت‌های آن از بین می‌رود و شادمانی و سرورش به تلخی مبدل می‌شود. دنیا جای ماندن نیست، محل برگرفتن توشه است. پس توشه برگیرید. بهترین توشه‌ها تقواست، پس تقوای خدا را پیشه سازید تا رستگار شوید

منابع:
حیاة الامام الحسین علیه السلام، ج 3، ص 282.
قصه کربلا، ص 364.

يکشنبه 6/5/1387 - 23:18 - 0 تشکر 49576

لطفا بفرمایید «تقوا » یعنی چی؟   یعنی پرهیز از چی؟

چهارشنبه 9/5/1387 - 23:27 - 0 تشکر 50012

سلام

تقوا بطور خلاصه یعنی پرهیزگاری ... یعنی پرهیز از گناه

کلمه تقوا در قرآن کریم به صورت اسمی و فعلی زیاد آورده شده است، تقریبا به همان انذازه که از ایمان، عمل، نماز، زکات و بیشتر از روزه از تقوا اسم برده شده است. همچنین در نهج البلاغه خطبه ای طولانی به نام متقین وجود دارد.

تقوا از ماده"وقی" و به معنای حفظ ،صیانت و نگهداری است، ولی در ترجمه های فارسی این کلمه را به پرهیزکاری ترجمه می کنند. مثلا ترجمه "هدی للمتقین" : هدایت است برای پرهیزکاران.

چرا می گوییم معنا " اتقواالله " ترس از خدا هست و معنای " اتقواالنار" اینست که ازآتش بترسید، بلکه معنای این جمله ها این است که خود را از گزند آتش حفظ کنید و یا خود را از گزند کیفر الهی حفظ کنید. بنابراین ترجمه صحیح این کلمه خود نگهداری است همان ضبط نفس و متقین یعنی" خود نگهداران".

تقوا در عرف شرع یعنی نگهداری نفس از آنچه انسان را به گناه می کشاند با اینکه ممنوعات و محرمات را ترک کند. شک نیست که در عمل لازمه تقوا و صیانت نفس نسبت به چیزی ترک و اجتناب از آن است اما نه این است که معنای تقوا همان ترک، پرهیز و اجتناب باشد.

ترس از خدا یعنی چه؟ مگر خداوند ترسناک است؟ چرا انسان باید از خدا بترسد؟

جواب: ذات خداوند موجب ترس و وحشت نیست، وقتی می گوییم از خدا باید ترسید یعنی از قانون عدل الهی باید ترسید، در دعاها آمده: تو منزهی از اینکه از تو ترسی باشد جز از ناحیه عدالتت و از اینکه از تو جز امید نیکی و بخشندگی می توان داشت.

عدالت هم به نوبه خود امر ترس آوری نیست، انسان که از عدالت می ترسد در حقیقت از خودش می ترسد که در گذشته خطا کرده یا در آینده بکند. لذا در مسئله خوف و رجا منظور این است که انسان همواره باید نسبت به طغیان نفس اماره و تمایلات سرکش خود ترس داشته باشد و زمام را از کف عقل و ایمان نگیرد و نسبت به ذات خداوند اعتماد ، اطمینان و امیدواری داشته باشد که همواره به او کمک خواهد کرد. امام حسین (ع) در دعای ابحمزه ثمالی می فرمایند:

هر گاه به خطاهای خودم متوجه می شوم ترس و هراس مرا می گیرد و چون به کرم و وجود تو نظر می کنم امیدواری پیدا می کنم.

بنابراین تقوا به معنای عام کلمه لازمه زندگی هر فردی است که می خواهد انسان باشد و تحت فرمان عقل زندگی کند و از اصول معینی پیروی نماید.

تقوای دینی و الهی یعنی اینکه انسان خود را از آنچه از نظر دین واصولی که دین در زندگی معین کرده خطا ، گناه ، پلیدی و زشتی حفظ کند و مرتکب آنها نشود.

نگهداری و حفظ خود از گناه و آلودگی که همان تقوا است به دو شکل ممکن است یعنی ما دو نوع تقوا داریم:

1)تقوائی که ضعف است. 2) تقوائی که قوت است.

در نوع اول انسان برای اینکه مرتکب گناه نشود از موجبات گناه فرار می کند یعنی خود را همیشه از محیط گناه دور نگه می دارد.

در نوع دوم انسان در روح خود حالت قوتی به وجود می آورد که به وی مصونیت روحی و اخلاقی می دهد که اگر در محیطی هم که وسائل و موجبات گناه هم باشد آن حالت روحی مانع وی از ارتکاب به گناه شود.

ولی عموما تصوری که مردم از تقوا دارند همان نوع اول است. مثلا وقتی می گوییم فلان کس آدم با تقوائی است یعنی آدم محتاطی است، خود را از موجبات گناه دور نگه می دارد.این همان نوع تقوا است که ضعف است. شاید علت پیدایش این تصور این است که از اول تقوا را برایمان به معنی پرهیزکاری ترجمه کرده اند.

لازمه اینکه انسان حیات عقلی و انسانی داشته باشد این است که تابع اصول معینی باشد و لازمه اینکه انسان از اصول معینی پیروی کند این است که از اموری که با هوا و هوس او موافق است ولی با هدف و اصول زندگانی او منافات دارد پرهیز کند. لازمه این کار این نیست که انسان از محیط و اجتماع دور باشد بلکه راه بهتر و عالیتر این است که انسان در روح خود ملکه ،حالت و مصونیتی ایجاد کند که حافظ و نگهبان وی باشد.

اینکه انسان از محیط لغزنده دوری کند و نلغزد هنر نیست هنر در این است که در محیط لغزنده خود را از لغزش حفظ کند.

شک نیست که چشم هر جا رفت دل هم به دنبالش میرود. ولی آیا راه چاره اینست که چشم را از بین ببریم؟ یا اینکه راه بهتری هست و آن اینکه در دل نیروئی بوجود بیاوریم که چشم نتواند دل را بدنبال خود بکشاند. اگر خود را از محیط گناه دور سازیم برایمان کمال به حساب نمی آید؛ آن وقت کمال محسوب می شود که انسان بدون اجبار عملی را هر چند با وجود اسباب و آلات گناه پرهیز کند. حقیقت تقوا همان روحیه قوی و مقدس و عالی است که خود حافظ و نگهدارنده انسان است، باید مجاهدت کرد تا آن معنا و حقیقت پیدا شود.

به هر حال تقوا اعم از تقوای مذهبی و الهی و غیره لازمه انسانیت است و خود به خود مستلزم ترک و اجتناب و گذشتهائی است.

تقوا محدودیت نیست ، مصونیت است، فرق است بین این دو، اگر هم نام آن را محدودیت بگذاریم محدودیتی است که عین مصونیت است.

تقوا برای روح مانند خانه است برای زندگی، و مانند لباس برای تن.

آن وقت می توان نام محدودیت روی چیزی گذاشت که انسان را از موهبت و سعادتی محروم کند اما چیزی که خطر را از انسان دفع می کند و انسان را از خطرات حفظ می کند برایش مصونیت است نه محدودیت و تقوا این چنین است.

علی (ع) می فرمایند: تقوا را حفظ کنید و به وسیله آن خود را حفظ کنید.

پس تقوا نتها محدودیت نیست بلکه عین آزادی هم است.

آدمی درعین اینکه باید با تقوا خود را حفظ کند خود نیز باید حافظ تقوایش باشد . درست مانند لباسمان که ما را از سرما و گرما حفظ می کند و ما نیز مواظب لباسمان از شر دزدان می باشیم.

علی (ع) می فرمایند:تقوا دوای دلهای شما و شفای بیماری جسمتان، درستی خرابی سینه هایتان و مایه پاک شدن نفوس شما است.

تقوا یکی از حقایق زندگی است و هیچ چیز دیگر نمی تواند جای آن را بگیرد نه زور، نه پول و نه حتی قانون. قانون تنها حد و مرز تعیین می کند باید نیرو و قدرتی در مردم باشد که این حدود را رعایت کنند و آن همان تقواست. قانون محترم است اما تا اصول تقوا محترم نباشد می توان از احترام قانون صحبت کرد.

بیشتر آفات اجتماع امروز ازضعف نیروی ایمان و کمبود تقوا در میان مردم است. اگر تقوا در وجود آدمی نهادینه بود این همه بی بندوباری، جرم و... در اجتماع نبود.

روشن بینی و بصیرت از آثار مهم تقوا است. از دیگر آثار تقوا این است که دارنده خود را از مضایق و گرفتاری ها نجات می دهد.

منبع:http://www.hoora3000.parsiblog.com/565692.htm

یا علی

پروردگارا آنگونه زنده ام بدار که نشکند دلی از زنده بودنم و آنگونه بمیران که به وجد نیاید کسی از نبودنم

پنج شنبه 19/10/1387 - 15:58 - 0 تشکر 81808

سلام

گفتار امام درعصر تاسوعا

بنا به نقل طبری عصر پنجشنبه نهم محرم، عمرسعد فرمان حمله داد و لشکر به حرکت درآمد. امام(ع) در آن ساعت در بیرون خیمه به شمشیرش تکیه نموده و خواب خفیفی بر چشمانش مستولی شده بود. چون زینب کبری علیها السلام سر و صدای لشکر عمرسعد را شنید و جنب و جوش آنها را دید به نزد امام آمد و عرضه داشت: برادر! اینک دشمن به خیمه ها نزدیک شده است.امام (ع) سربرداشت اول این جمله را گفت:" إنی رأیت رسول الله...؛ اینک جدم رسول خدا را در خواب دیدم که به من فرمود: فرزندم به زودی به نزد ما خواهی آمد."سپس خطاب به برادرش ابوالفضل(ع) چنین گفت: جانم به قربانت! سوارشو و با این ها ملاقات کن و انگیزه و هدف آنان را بپرس.طبق فرمان امام(ع) حضرت ابوالفضل با بیست تن، که زهیربن قین و حبیب بن مظاهر نیز در میان آنان دیده می شد، به سوی دشمن حرکت نمود و در مقابل آنان قرار گرفت و انگیزه حرکتشان را سؤال کرد.لشکریان عمرسعد در جواب او گفتند: اکنون از سوی امیر( ابن زیاد) حکم تازه ای رسیده است که باید شما بیعت کنید وگرنه همین الآن وارد جنگ خواهیم شد.حضرت ابوالفضل به سوی امام برگشت و پیشنهاد آنان را به عرض آن حضرت رسانید.

امام در پاسخ وی چنین فرمود: به سوی آنان بازگرد و اگر توانستی همین امشب را مهلت بگیر و جنگ را به فردا موکول کن تا ما امشب را به نماز و استغفار و مناجات با پروردگارمان بپردازیم؛ زیرا خدا می داند که من به نماز و قرائت قرآن و استغفار و مناجات با خدا علاقه شدید دارم.

بدین گونه با درخواست امام(ع) موافقت و شب عاشورا به وی مهلت داده شد.از این درخواست امام(ع) می توان به اهمیت نماز و دعا و نیایش و تلاوت قرآن پی برد که آن حضرت تا آن جا به این مسائل علاقه دارد که از دشمن ناجوانمردش درخواست مهلت می کند تا یک شب دیگر از عمر خویش را با این اعمال بگذراند. و چرا چنین نباشد که حسین(ع) برای ترویج و زنده ساختن نماز و قرآن و شعارهای الهی بدین جا آمده است و مناجات و نیایش با پروردگار بهترین و لذت بخش ترین دقایق زندگی اوست و باید هر ملتی که برای خدا قیام می کند، همین اعمال را شعار و ملاک عمل خویش قرار بدهد.

و از این جاست که در زیارت نامه امام آمده است:" و أشهد أنک قد أقمت الصلاة و آتیت الزکاة وأمرت بالمعروف و نهیت عن المنکر و أطعت الله و رسوله حتی أتاک الیقین."

منبع : کتاب سخنان حسین بن علی علیهما السلام ، از مدینه تاکربلا ، محمد صادق نجمی ، ص 196.

یا علی 

پروردگارا آنگونه زنده ام بدار که نشکند دلی از زنده بودنم و آنگونه بمیران که به وجد نیاید کسی از نبودنم

يکشنبه 4/12/1387 - 19:30 - 0 تشکر 92827

امیدوارم که بتونیم به این توصیه امام عمل کنیم.

 

 

خدایا ریشه ی شادی های مرا در غم دیگران قرار مده... 

 

برو به انجمن
انجمن فعال در هفته گذشته
مدیر فعال در هفته گذشته
آخرین مطالب
  • آلبوم تصاویر بازدید از کلیسای جلفای...
    آلبوم تصاویر بازدید اعضای انجمن نصف جهان از کلیسای جلفای اصفهان.
  • بازدید از زیباترین کلیسای جلفای اصفهان
    جمعی از کاربران انجمن نصف جهان، در روز 27 مردادماه با همکاری دفتر تبیان اصفهان، بازدیدی را از کلیسای وانک، به عمل آورده‌اند. این کلیسا، یکی از کلیساهای تاریخی اصفهان به شمار می‌رود.
  • اعضای انجمن در خانه شهید بهشتی
    خانه پدری آیت الله دکتر بهشتی در اصفهان، امروزه به نام موزه و خانه فرهنگ شهید نام‌گذاری شده است. اعضای انجمن نصف جهان، در بازدید دیگر خود، قدم به خانه شهید بهشتی گذاشته‌اند.
  • اطلاعیه برندگان جشنواره انجمن‌ها
    پس از دو ماه رقابت فشرده بین کاربران فعال انجمن‌ها، جشنواره تابستان 92 با برگزاری 5 مسابقه متنوع در تاریخ 15 مهرماه به پایان رسید و هم‌اینک، زمان اعلام برندگان نهایی این مسابقات فرارسیده است.
  • نصف جهانی‌ها در مقبره علامه مجلسی
    اعضای انجمن نصف جهان، در یك گردهمایی دیگر، از آرامگاه علامه مجلسی و میدان احیا شده‌ی امام علی (ع) اصفهان، بازدیدی را به عمل آوردند.