• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
انجمن ها > انجمن شمال > صفحه اول بحث
لطفا در سایت شناسائی شوید!
شمال (بازدید: 852)
پنج شنبه 20/4/1392 - 9:6 -0 تشکر 620467
سوادکوه در گذر زمان


شهرستان سوادکوه یکی از شهرستان‌های استان مازندران در شمال ایران است که در ناحیهٔ البرز مرکزی و در مجاورت استان سمنان قرار گرفته ‌است. مهم‌ترین شهر این شهرستان شهر زیراب بوده که دارای بیشترین جمعیت و مساحت در سطح شهرستان می‌باشد. شهر پل سفید مرکز این شهرستان می باشد. شهرستان سوادکوه از سمت شمال به شهرستان قائمشهر، از سمت جنوب به شهرستان فیروزکوه در استان تهران و شهرستان مهدیشهر در استان سمنان، از سمت غرب به شهرستان بابل و از سمت شرق به شهرستان ساری و ارتفاعات دودانگه و دهستان چاشم (شهریارکوه)(جبال شروین) در شهرستان مهدیشهر محدود است.       

                      سوادکوه شمالی(شیرگاه زادگاه رها)..................

شیرگاه _سوادکوه شمالی

پنج شنبه 20/4/1392 - 9:7 - 0 تشکر 620470

وجه تسمیه و تاریخچه

سوادکوه در دوران مختلف تاریخ، محدوده ثابتی نداشته و همواره حدود و مرز آن در اثرعوامل طبیعی، اقتصادی و سیاسی تغییر یافته‌است.کشفیات باستان‌شناسی بهمراه اسناد و مکتوبات تاریخی حاکی از آن است که سوادکوه از نواحی کهن طبرستان وایران بوده و انسجام بافت اجتماعی و فرهنگی آن در دوران اساطیری ایران ریشه دارد. این ناحیه همواره در تعیین مسیر تاریخ طبرستان حضور مؤثر داشته و مورد توجه حکام دولت مرکزی بوده‌است. مورخینی مانند ابن اسفندیار تا قبل از قرن دهم هجری قمری آنرا جزئی از تپورستان در ایالت فرشوادگر ذکر کرده‌اند که از شرق تا جرجان، از غرب تا دیارآذربایجان، از جنوب تا نواحی ری، قومس و دامغان وسعت داشت.

ایالت فرشوادگر که در آثار مورخینی نظیر استرابون یونانی، ابن اسفندیار، میر ظهیرالدین مرعشی و کتاب اوستا از آن یاد شده ترکیبی از واژه‌های تبری فرش به معنی دشت و جلگه، واد به معنی کوه و گر به معنی دریا ذکر شده‌است. در برخی دیگر از منابع تاریخی مانند التدوین آمده که نام قدیم سوادکوه پتشخوارگر و پتشخرگر بوده و فرمانروایان و امرای بسیاری از این منطقه برخاسته و وقایع تاریخی مهمی نظیر ورود و سکونت فریدون پادشاه پیشدادی، پیکاررستم پهلوان مشهورشاهنامه فردوسی با دیوان مازندران و عبوراسکندر مقدونی در جنگ باداریوش سوم پادشاه ایران آخرین پادشاه هخامنشی در این ناحیه روی داده‌است.

در روایات شاهنامه فردوسی و اوستا، کتاب دینی پیروان آئین زرتشت آمده‌است که سوادکوه در گذشته محل زندگی انسانهای متمدنی بوده که آئین دیوسنائی داشته واژهائی نظیر دیوا، دی، دوآزرک و دا که اکنون نیز در زبان بومیان این نواحی رایج می‌باشد، از آن روزگاران به یادگار مانده‌است. نشانه هائی نیز از آئین میترائیسم ومهر پرستی در قرون اولیه میلادی و اواسط حکومت پادشاهان ساسانی، در این ناحیه وجود داشت. در زمان یزگرد سوم آخرین پادشاه ساسانی ایران، حکومت سرزمین سوادکوه به ولاش واگذار و لقب فرشواد جر شاه به او اعطا گردید.

ساکنین این ناحیه بدلیل وضعیت طبیعی منطقه در بدو ورود سپاهیان عربها به ایران، سالیان متمادی با آنها و عوامل خلفای اموی مبارزه کرده و حتی تاقرن چهارم هجری بزبان پهلوی سخن می‌گفته و باخط پهلوی کتابت می‌کرده‌اند. کتیبه ای نیز به خط پهلوی ساسانی در بنای باستانی برج لاجیم بر جای مانده مربوط به قرن پنجم هجری قمری است. سرانجام اهالی منطقه با اختیار و تسلط کامل دین جدید را پذیرفته و به اسلام علوی روی آوردند. عده‌ای از مورخین بهمین دلیل سوادکوه را کوه سیاه معنی کرده و بر این عقیده‌اند که [[اعراب[[ در طی سالها مبارزه با مردم این ناحیه شکست خورده و بدلیل هراس ناشی از هیبت کوههای مرتفع وسخت‌گذر که از انبوه درختان بلند و کهنسال پوشیده بوده نام سوادکوه یا کوه سیاه را بر این سزمین نهادند.

در عهد خلافت مأمون خلیفه عباسی، اسپهبد مازیار به جر شاه یا پادشاه کوهستان ملقب گردید. این کوه بخشی از کوههای آپارسن قدیم بود که در کتاب اوستا او پامیری یسنا خوانده می‌شد و اکنون نیز همین نام در سوادکوه وجود دارد.

در برخی از اسناد و مکتوبات تاریخی بجای مانده از جمله کتاب التدوین، سوادکوه را همان ناحیه مشهور فرشوادگر دانسته‌اند که در آثار مورخین مختلف در طی دوران تاریخی فرشوادگر، پرشخوارگر، پتشخوارگر، پرخواتروس، فرشوادجر، پذشخوارگر نیز خوانده شده‌است.

درهمین کتاب ذکر شده که تا زمانحکومت فریدون، ششمین پادشاه پیشدادی ایران، سوادکوه جزء اقطار مازندران در حوزه فرشوادگر بوده و فریدون در ناحیه شیلاب یاتیلاب سوادکوه بزرگ شده‌است. در کتاب اوستا نیز آمده که فرشوادگر در جنوب دریای فرا فکرت قرار دارد و تخت گاه دیوان مازنی است.

در تحولات اجتماعی و تاریخی بعد از قرن پنجم تا اواخرقرن سیزدهم هجری قمری نیز همواره نام سوادکوه بعنوان منطقه‌ای امن و محفوظ مطرح بوده‌است. بهمین دلیل باید اذعان داشت که بافت فرهنگی، اجتماعی و تمدن غنی و باستانی این منطقه به سنت دیگر مناطق کشور در طی فراز و نشیبهای تاریخ دچارآسیب کمتری شده‌است.

نام این منطقه از واژههند و ایرانی سو، زئو، دئو، گرفته شده که معادل واژه فارسی روشنائی است. واژه‌های شبیه آنها نیز کماکان در گویش و نام اماکن مختلف وجود دارد. واژه سات نیز در اغلب نقاط مازندران بجای واژه صاف و روشن بکار می‌رود. در سوادکوه نیز در نام روستای سات روآر، مرتع سوته، رودخانه ذبیر و در زیرآبو سئو رویا آب روشن، فرمانهای مختلف این واژه باستانی دیده می‌شود.

درحال حاضر نیز اهالی منطقه کوههای صاف و عاری از درخت را ساکو می‌خوانند که مخفف کلمه سات کوه یا کوه صاف می‌باشد.

عده‌ای نیز بر این عقیده‌اند که نام سوادکوه از کوه سوات گرفته شده که در جنوب شرقیروستای چرات در دهستان ولوپی واقع شده و در ارتفاعات آن آثاری از تمدن قدیم مشاهده می‌شود که احتمالا بدلیل استقرار حاکمان قدیم سوادکوه بر جای مانده‌است.

با توجه به اینکه واژه سات با دگرگونی واژه سئو یا دئو پدید آمده و به معنی صاف روشن در جملات بکار می‌رود بهتر آن است که نام سوادکوه را بر گرفته از واژه سات کوه یا کوه صاف و بدون درخت بدانیم. در حال حاضر نیز واژه‌های سات روآر به معنی آب زلال و روشن، سئو درکا به معنی زلال و صاف، ذیب لا به معنی روشن و درگویش بومیان منطقه بکار می‌رود.

عده‌ای ازمحققین نیز معقدند که نام سوادکوه با تغییر واژه کهن فرشوادگر به فرشواد کوه سپس تبدیل آن به سوادکوه پدید امده‌است.

در بر خی از اسناد و کتب تاریخی اسامی دیگری مانندسواته کوه، و کولاچی نیز برای این نا حیه بکار رفته‌است. میرظهیرالدین مرعشی نیز در میان وقایع تاریخی قرن هشتم هجری قمری آن راگلابی نامیده که علت آن معلوم نیست. [[پرونده: |left|thumb|تصور سه خط طلا در شهرستان سوادکوه]] تاحدود 1قرن پیش اقتصاد عمده مردم سوادكوه دامپروری بوده وبا زندگی عشایری وكوچ نشینی امرار معاش میكردند كه هنوز بازماندگان این نسل درگوشه وكناره این منطقه باهمان سبك ساده زندگی به چشم میخورند اما با تاسیس راه آهن و كشف رگه های زغال سنگ در كوههای سوادكوه و پیامد آن احداث معادن استخراج زغال سنگ و ترانسفر آن بكمك لوكوموتیو به اصفهان سبك جدیدی در كسب درآمد مردم و تغییر زندگی كوچ نشینی به زندگی كارگری و مقرری بگیری معادن بوجوآورد.مجموعه معادن كارسنگ،كارمزد، تاریك دره و... ازین قبیل میباشند.رونق سوادكوه نیز ازهمان زمان شروع شد تا اینكه در اواسط دهه 70 بدلیل بی كفایتی برخی مدیران شركت البرز مركزی و واگذاری بی حساب و كتاب بیت المال به بخش خصوصی، این شركت عظیم كه با دستان پینه بسته كارگران بومی قوت گرفته بود به بن بست رسید... آثار ركود شدید اقتصادی وفقر مردم سوادكوه واعتیاد فراگیر جوانان ناشی از همین به تاراج بردن شركت و اموال آن توسط بخش خصوصی و صدالبته لابی مدیران ومسؤلان وقت میباشد.

پنج شنبه 20/4/1392 - 9:11 - 0 تشکر 620473

مراکز تاریخی و باستانی
برج لاجیم

برج لاجیم در شمار آثار زمان تسلط آل زیار بر طبرستان در فاصله سالهای ۳۱۶ الی ۴۴۳ هجری قمری است.

این بنای تاریخی در خارج از یک گنبد مخروطی ساده و ظریف پوشیده شده است که در داخل به حالت مدور تغییر شکل می‌دهد. ورودی این بنای آجری در سمت شرق است و پایه گنبد به وسیله یک ردیف طاق‌نما تزئین شده است. در کمربند زیر گنبد دو کتیبه به خط کوفی و پهلوی بر روی هم قرار گرفته است. این دو کتیبه بشکل زیبایی با آجرهای تراش‌خورده در زمینه‌ای از گچ سفید نصب شده‌اند کتیبه با خط کوفی نام کیا اسماعیل ابوالفوراس شهریار ابن عباس صاحب بنا و تاریخ ۴۱۳ هجری قمری را نشان می‌دهد. جاده دسترسی به روستای لاجیم از شهر زیرآب آغاز می‌شود و پس از طی یک مسافت 27 کیلومتری به سر گردنه مرتفعی می‌رسد که از طبیعت و ارتفاعات جنگلی خارج و به چمنزار و بوته زارهای زیبا بدل می‌گردد. مدتی است که قرار است قسمت های داخلی این برج مورد مرمت قرار بگیرد و در داخل بنا داربستهایی کار گذاشته شده است ولی به طور مسلم هنوز تعمیرات جدی صورت نگرفته. نکته دیگر وجود یک مقبره در داخل بنای برج است. به گفته اهالی این مقبره مربوط به یکی از امام زادگان است. محوطه اطراف برج در واقع فبرستان لاجیم است. که محل تدفین متوفیان روستا است. در این روزها به دلیل در پبش بودن برنامه یادواره گرامیداشت شهدا در لاجیم بنای یادبودی در کنار برج لاجیم در حال ساخت است. هنوز این بنای یادبود کامل نشده است.



پنج شنبه 20/4/1392 - 9:13 - 0 تشکر 620474

پل ورسک


این پل در زمان رضاشاه، بر روی دره ورسک منطقه سوادکوه ساخته شد و در زمان جنگ جهانی دوم به پل پیروزی معروف شد. پل ورسک با دهانه‌ای به طول ۶۶ متر و ارتفاع ۱۱۰ متر یکی از بزرگترین شاهکارهای مهندسی طول خط آهن شمال است.


پنج شنبه 20/4/1392 - 9:21 - 0 تشکر 620476

قلعه کنگلو


این قلعه به فاصله تقریبی ۲۰ کیلومتری در جنوب شرقی دوآب (منطقه سوادکوه) درنزدیکی روستای کنگلو بر بالای صخره‌ای قرار دارد که قسمت اعظم آن با گذشت زمان وعوامل مخرب جوی از بین رفته‌است. نمای خارجی قلعه را یک باروی عظیم سنگی تشکیل می‌دهد که درقسمت میانی و طرفین آن، برج‌های دیده بانی تشکیل شده‌است. فضای داخلی این قلعه با توجه به بقایای آن، مدور و در دو طبقه ساخته شده بود که قسمت عمده آن از بین رفته و در حال ویرانی است.


پنج شنبه 20/4/1392 - 9:22 - 0 تشکر 620477

برج رسکت


برج زیبای رسکت در روستایی به همین نام، از دوران اسپهبدان مازندران که بر روی آن کتیبه‌ای به دو خط پهلوی و کوفی وجود دارد.


پنج شنبه 20/4/1392 - 9:23 - 0 تشکر 620478

برج باوند


برج بسیار زیبای باوند از دوران آل باوند از اسپهبدان مازندران در ابتدای ورودی منطقه سرخ آباد (شامل روستاهای وسیه سر، قلک، پشت کل، زیارت سر، سنگ سرک، ارژنگ سر، وندچال، مالیدره و...) سوادکوه قرار دارد. این برج شبیه مهره رخ در شطرنج است.برج مزبور توسط پرفسور شروین باوند باز سازی شده است.هم اکنون در بین اهالی منطقه فوق به نام گنبد معرف می باشد.  برج گنبد ورودی روستاهای زیبا و ییلاقی نظیر وندچال اترگله گرزین خیل مالی دره وسیه سر سنگ سرگ زاهدسرا می‌باشد ییلاقاتی که زادگاه بزرگان زیادی در تاریخ سوادکوه بودند. مردان و زنانی که به اصل و نسب ییلاقی بودنشان افتخار میکردند و همیشه سوادکوهی واقعی بودند.


پنج شنبه 20/4/1392 - 9:26 - 0 تشکر 620479




نبرد بی‌پایان فریدون با ضحاك بیست و شش عیدماه طبری(عید مردگان) شهرستان سوادکوه

  نویسنده محمد قاسم نژاد در یکشنبه 26 تیر1390



 تاریخ گاهی برخی از داشته‌های خود را در گذر زمان‌جا می‌گذارد تا حداقل شمایی از آ‌ن برای آیندگان به یادگار بماند.


 آداب و سنن و فرهنگ‌هایی كه شاید در گذشته جایگاهی رفیع در بین اقوام مختلف و به مرور در بین نسل‌های متفاوت داشت، به دلیل برخی از ویژگی‌ها در گذر زمان دچار چالش می‌شود كه گاه به‌كلی فراموش و یا گاهی استحاله می‌شود و شكل و قالب جدیدی به خود می‌گیرد.


 فرهنگ‌ها معمولاً با گذشت زمان دچار چنین حالت‌هایی شده و تحت تأثیر جریان‌های سیاسی و یا حتی براساس حوادث طبیعی دستخوش تغییر می‌شوند. برخی از رگه‌های فرهنگ‌های كهن به‌دلیل ستواری و اهمیت خود با هر تلاش و جان‌كندنی باشد از لابه‌لای حوادث‌ مختلف سر خود را بالا می‌گیرند و به همراه زمان پیش می‌آیند.


 در مازندران هنوز خرده‌باورها و خرده‌فرهنگ‌هایی از اندیشه‌ها و آیین‌های اقوام و نسل‌های گذشته در میان نسل حاضر به ودیعت مانده است، با این تفاوت كه رنگ و شكل آن تغییر كرد؛ باورهایی چون دوفرشته مدام مواظب اعمال مارها هستند (این باور در بین مردم‌ كوه‌نشین سوادكوه و خصوصا آلاشت هنوز وجوددارد) یا شب‌ها هنگام خروج از خانه معمولا می‌گویند «مهر» كنید كه منظور بسم‌الله گفتن است.( «مهركردن» در میان بسیاری از مردم مازندران كاربرد دارد.) و ده‌ها باور و رسم گوناگون كه در فرصتی مقتضی به آن خواهم پرداخت.


یكی از این رسم‌ها و یا باورها، مراسمی‌است كه هر ساله در تاریخ 28تیر ماه، یا براساس تقویم باستانی مازندران «بیس‌وشش‌ای‌دما-عیدما-» در محلی به نام امام‌زاده‌حسن در 10كیلومتری آلاشت برگزار می‌شود و در آنجا معمولا كشتی‌گیرهای دو منطقه سوادكوه و بندپی بابل با هم رقابت می‌كنند.


 البته در مناطق دیگر مازندران، خصوصا مناطق كوهستانی، از آلاشت تا بندپی و حتی كوه‌های نور و كجور این مراسم به شكل‌های دیگر برگزار می‌شود.


در باره چند و چونی این باور تحقیق‌های متنوعی شده است، كه برخی به نظر من اساس و پایه‌‌ای علمی‌ندارند و اینكه واقعا منطقه فوق محل نبرد رستم و دیو بوده است، یا فریدون بر ضحاك در این منطقه فائق آمده است- با وجودی‌كه خود این داستان‌ها بنیانی‌ اسطوره‌ای دارد تا واقعی- یا اینكه آنجا در گذشته‌های دور محل پرستش پیروان برخی از ادیان تاریخی سرزمین مازندران بوده، جای تردید است.


در عین حال نمی‌توان این حقیقت را نادیده گرفت باورهایی كه قویم و پایه‌های محكمی‌دارند،  براساس یك واقعیتی شكل می‌گیرند و آنها را نمی‌توان در دسته دروغ و خرافه قرار داد. متن زیر كه بخشی از تحقیق خانم فریده یوسفی، محقق پركار سوادكوهی است، از منظری دیگر تاریخ «بیس‌وشش‌ای‌دما-عیدما-» را بررسی كرده است.   


در گاه‌شماری باستانی تبری، ماه اسفند(ماه پایانی=تیرماه خورشیدی) را «نورزما» می‌نامند؛ ماهی كه نوروز باستانی و لحظه تحویل سال نو از پی آن می‌آمد، ماهی كه فریدون بر ضحاك پیروز شد.


 این روز در مازندران «نورز ماه بیسّ شش/بیس شیش/بیس شیش عیدی ما» نامیده می‌شود و مردم پایبند باورها و رعایت آداب ویژه‌ای در این روز هستند.


باور بر این است كه بیست‌وششم نورزما(28تیرماه شمسی) روز پیروزی  است و یا روزی است كه فریدون شانزده‌ساله، برای شكست ضحاك به طرف قلمرو حكومت، او كه امروزه واقع در كوهی رو‌به‌روی امامزاده هاشم در جاده هراز است، حركت كرد.


 داستان از این قرار است كه مادر فریدون، «فرانك» پس از كشته شدن همسرش «آبتین» به دست جلادان ضحاك، فریدون را، كه نوزادی بیش نبوده است، به مرتعی در دامنه امیدواركوه (واقع در «لفور»سوادکوه) می‌برد و به دست گالشی (چوپانی) می‌سپارد.


دژ امیدواركوه در طول تاریخ محل مناسبی برای اختفا و محل امنی برای شاهان شكست خورده بوده است، زیرا از هر سو در محاصره كوه‌های مرتفع بوده است.


سه سال از اختفای «فریدون» در پناه یك چوپان لفوری می‌گذرد كه ضحاك مكان اختفای او را كشف می‌كند. به همین دلیل، «فرانك»، كه هر لحظه نگران و مراقب فریدون بود، او را به سرعت به محل اختفای جدیدی می‌برد كه آنجا البرزكوه است.


در آنجا «فریدون» تا شانزده‌سالگی در نزد مردی پاك سرشت و فرزانه می‌ماند و بزرگ می‌شود.


 فردوسی در شاهنامه در وصف سال‌ها می‌گوید: «سه سالش پدروار از آن گاو شیر/ همی‌داد «هشیوار» زنهار گیر/ نشد سیر ضحاك از آن جست و جوی/ شد از گاو گیتی پر از گفت و گوی/ دوان مادر آمد سوی مرغزار/ چنین گفت با مرد زنهار دار/ شوم ناپدید از میان گروه/ مر این را برم تا به البرز كوه/یكی مرد دینی بدان كوه بود/ كه از كار گیتی بی اندوه بود»


بدین ترتیب فریدون تا شانزده‌سالگی در نزد مرد فرزانه می‌ماند و سپس پنهانی نزد مادرش می‌آید و راز زندگی‌اش را از او جویا می‌شود.


فریدون به محض آگاهی از راز خانوادگی‌اش، لشگری بزرگ گرد می‌آورد و برای جنگ با ضحاك به محل حكومت او می‌رود.


 فریدون بر ضحاك پیروز می‌شود و او را به زنجیر می‌كشد و بسیاری از سربازان سوادكوهی طرفدار فریدون نیز در آن سرزمین بر خاك می‌افتند.


مردم سوادكوه معتقدند كه روز پیروزی فریدون بر ضحاك، روزی است كه طبیعت نیز به خاطر این پیروزی، جان تازه‌ای در كالبدش دمیده می‌شود و شكوفا می‌شود و مردم بدین مناسبت جشن و پایكوبی برپا می‌كنند.


 اما مردم شاد سوادكوه، كه تا هزاران سال پس از پیروزی فریدون در این روز جشن برپا می‌كنند و آن را شادی نوروز می‌نامند، شهادت جوانان خود را در روز جنگ فریدون و ضحاك از یاد نبردند.آنان به یاد شهدای خود، هنوز كه هنوز است، مشعل‌هایی درست می‌كنند و بر ستون ایوان یا درخت‌های جلوی خانه خود نصب می‌كنند.


 این روز را مردم سوادكوه/مازندران روز « بیس‌وشش عیدما » می‌نامیدند و در این روز بر سر مزار مردگان خود می‌روند و شمع یا سوچو (مشعل چوبی) می‌افروزند و بر ضحاك لعنت می‌فرستند.


 این روز در سال‌های بعد با روز تحویل سال و گردش كامل كره زمین به دور خود (نوروز) یكی شد. امروزه هم مردم مازندران - اگر چه احتمالا فلسفه حقیقی این روز را از یادها برده‌اند - از چند روز پیش از فرا‌رسیدن «عیدما بیسّ‌وشش» مقدمات مراسم مخصوص این روز را تدارك می‌بینند.


مردم برای استقبال از این روز باستانی در این روز، غذای مفصل درست می‌كنند، شیرینی و میوه تهیه می‌كنند و صبح زود راهی امامزاده ها و مزار مردگان می‌شوند و تا عصر آنجا می‌مانند، غذا می‌خورند و خیرات می‌كنند.


در حاشیه این مراسم بازار معروف به «عید ماه بیس‌وشش» برپا می‌شود.


در بعضی از روستاهای مازندران مثل «كچید»  زیراب سوادكوه از دیرباز، رسم بر این است كه عصر روز بیسّ‌وشش زنان به خانه بر می‌گردند و چند نفر از مردان ده به نمایندگی از دیگران برای سركشی به شالیزارها می‌روند و نوید سركشیدن ساقه‌های برنج را برای اهالی ده باز می‌آورند.


مردم ده بعد از شنیدن این خبر خوش كه ساقه‌های برنج رشد كرده است، در یك‌جا جمع می‌شوند و به جشن و شادمانی می‌پردازند. این جشن، «جشن شالی» نام دارد




پنج شنبه 20/4/1392 - 9:36 - 0 تشکر 620480

قله ی شاه نشین
از زیباترین قله های سوادکوه که در منطقه ی چرات واقع شده است


برو به انجمن
فعالترین ها در هفته گذشته
انجمن فعال در هفته گذشته
مدیر فعال در هفته گذشته
آخرین مطالب
  • آلبوم تصاویر بازدید از کلیسای جلفای...
    آلبوم تصاویر بازدید اعضای انجمن نصف جهان از کلیسای جلفای اصفهان.
  • بازدید از زیباترین کلیسای جلفای اصفهان
    جمعی از کاربران انجمن نصف جهان، در روز 27 مردادماه با همکاری دفتر تبیان اصفهان، بازدیدی را از کلیسای وانک، به عمل آورده‌اند. این کلیسا، یکی از کلیساهای تاریخی اصفهان به شمار می‌رود.
  • اعضای انجمن در خانه شهید بهشتی
    خانه پدری آیت الله دکتر بهشتی در اصفهان، امروزه به نام موزه و خانه فرهنگ شهید نام‌گذاری شده است. اعضای انجمن نصف جهان، در بازدید دیگر خود، قدم به خانه شهید بهشتی گذاشته‌اند.
  • اطلاعیه برندگان جشنواره انجمن‌ها
    پس از دو ماه رقابت فشرده بین کاربران فعال انجمن‌ها، جشنواره تابستان 92 با برگزاری 5 مسابقه متنوع در تاریخ 15 مهرماه به پایان رسید و هم‌اینک، زمان اعلام برندگان نهایی این مسابقات فرارسیده است.
  • نصف جهانی‌ها در مقبره علامه مجلسی
    اعضای انجمن نصف جهان، در یك گردهمایی دیگر، از آرامگاه علامه مجلسی و میدان احیا شده‌ی امام علی (ع) اصفهان، بازدیدی را به عمل آوردند.