بهداشت و سلامت (بازدید: 1073)
يکشنبه 5/6/1391 - 12:31 -0 تشکر 529971
فوریتهای پزشکی ( EMS )

سلام دوستان

در این قسمت اطلاعاتی در باره کمکهای اولیه به شما دوستان   تقدیم  میشود


امیدوارم مورد استفاده قرار بگیرد

يکشنبه 5/6/1391 - 13:4 - 0 تشکر 530013

سلام دوست عزیزم ...
منتظر شروع تاپیکتون هستیم .... چون محیط انجمنه چه بهتر که تاپیک رو به صورت بحثی پیش ببرید تا مفید تر واقع بشه....
مرسی

 

thank you for attention

يکشنبه 5/6/1391 - 23:12 - 0 تشکر 530765

سلام چون در این قسمت یک سری اطلاعات علمی است


کمتر امکان تعامل هست چون یک سری اطلاعات کامل است که میتونه کمک کنه  به ما
در عین حال در خدمت دوستانی که مایلند در این بحث شرکت کنند  هستیم

يکشنبه 5/6/1391 - 23:14 - 0 تشکر 530771

تاریخچه اورژانس پیش بیمارستانی ( ems )


حمل و نقل بیماران بدحال به مراکز درمانی جهت ارائه خدمات پزشکی از مشکلات دیرباز در زندگی بشر بوده است. در افسانه های روم باستان آمده است که برای حمل بیماران از گردونه های جنگی استفاده می شده است و بدین وسیله آنان را از صحنه های نبرد دور میکردند و به درمان آنان می پرداختند. در دوران باستان مراکز درمانی به طور مجزا و مشخص، وجود نداشتند. احتمالاً حدود 4000 سال قبل از میلاد حضرت مسیح، معابد مصر باستان علاوه بر امور مذهبی، خدمات درمانی نیز ارائه می کردند. در یونان باستان نیز معابد، محل درمان بیماران بودند. شاید اولین مراکز درمانی مستقل، در سری لانکای امروزی در سال های حدود 430 قبل از میلاد حضرت مسیح شکل گرفته باشند. پس از آن در قرن اول قبل از میلاد، رومی ها نوعی بیمارستان یا مرکز درمانی برای ارائه خدمات درمانی به گلادیاتورهای زخمی در شهرها ایجاد کردند و نام Valetudinaria بر آن نهادند. با شکل گرفتن مراکز درمانی، مسأله انتقال بیماران به این مراکز نقش جدی تری به خود گرفت و اقوام مختلف روش های مختلفی برای این مسأله برگزیدند. قبایل سرخپوست از نوعی سورتمه، مصریان از کجاوه های سوار بر شتر (pannier) و سایر ملل از روش های دیگر برای حمل بیمار استفاده کردند.

چهارشنبه 8/6/1391 - 13:54 - 0 تشکر 533889


سطوح آموزش در فوریتهای پزشكی





ارائه مراقبت و انجام كمك های اولیه برای بیماران توسط مردم عادی :




با گسترش ems و آگاهی از نیاز بیشتر به مراقبت های اورژانس ، میلیونها نفر از افراد عادی جامعه دوره های آموزش bls/cpr را گذرانده اند . علاوه بر cpr ، بسیاری از این افراد دوره های آموزشی كوتاه مدت كمك های اولیه پایه ، شامل كنترل خونریزی و سایر مهارتهای سادة موردنیازجهت ارائه فوری مراقبتهای اورژانسی را آموخته اند .

این دوره های آموزشی طوری طراحی می شوند كه معلم ها ، پرستاران كودك ،كارمندان ادارات و سایرین ، بتوانند مراقبت های اورژانسی لازم را در محل كار ، دقایقی قبل از رسیدن تكنسین فوریتهای پزشكی یا دیگر امدادگران ، به صحنه انجام دهند .

بعلاوه ،بسیاری افراد ، مثل آنهایی كه مسؤول اردوهای گروهی و تورهای مسافرتی می باشند یا افرادی كه در مكانهایی مشغول به كار می باشند كه دسترسی به خدمات فوریتهای پزشكی به علت دوری مسافت ممكن است با تاخیر همراه باشد ، تحت آموزش كمكهای اولیه پیشرفته قرار می گیرند . این دوره آموزشی شامل یادگیری مراقبت های حمایتی پایه وسایر مراقبتهای مورد نیاز و آماده سازی بیمار تارسیدن تكنسین ها و امدادگران می باشد .



امدادگران :

بعلت اینكه نمیتوان حضور شخصی كه آموزشهای لازم را دیده ومیتواند مراقبتهای حمایتی پایه و سایر مراقبتهای فوری را انجام دهد ، در صحنه تضمین كرد ، سیستم ems گروهی دارد به نام امدادگر ،كه از مامورین نیروی انتظامی ، آتش نشانان ، محافظان پاركهای جنگلی ،یا دیگر ناجیان سازمان یافته تشكیل میشود كه این گروه اغلب قبل از آمبولانس و تكنسین های فوریتهای پزشكی به صحنه می رسند.



dot :

یك برنامه درسی برای امدادگران تنظیم كرده كه به این افراد آموزشهای لازم را ارائه می دهد تا مراقبت فوری را شروع كنند و سپس به تكنسین های فوریتهای پزشكی در ادامه مراقبت كمك كنند . در این دوره آموزشی چگونگی ارائه مراقبت های حمایتی پایه و سایر اقدامات ضروری با تجهیزات اندك ، آموزش داده میشود . این دوره همچنین دانشجویان را با سایر روشها ، تجهیزات و تكنیكهای آماده سازی بیمار كه تكنسین ها از آنها استفاده می كنند آشنا می سازد تا امدادگران در صورت نیاز بتوانند به تكنسین ها كمك كنند .

همانطور كه یك امدادگر باید مراقبت های لازم را تا حد توان به بیمار ارائه دهد . باید مراقب باشد كه مراقبتهای فراتر از محدودة آموزش خود را انجام ندهد .

یكی از جدی ترین خطرات برای بیمار ، انتقال نادرست بیمار از داخل وسیله نقلیه یا صحنه تصادف است كه منجر به فلج های دائم و سایر آسیب ها میشود كه بعلت اعمالی با نیت خیر ولی ناآگاهانه وبالقوه خطرناك صورت میگیرد .

محدودة عملكرد امدادگران ارائه مراقبتهای حمایتی پایه است . امدادگران میتوانند مراقبتهای حمایتی پایه را قبل از رسیدن آمبولانس ، برای كمك به بیمار یا مجروح ارائه دهند . اقداماتی چون تنفس مصنوعی ، ماساژ قلبی و كنترل خونریزی ، همه كارهایی هستند كه میتوانند بدون تجهیزات یا با تجهیزات كم انجام شوند .




تكنسین فوریتهای پزشكی پایه :



دوره آموزشی تكنسین فوریتهای پزشكی پایه احتیاج به برنامه درسی حداقل 110 ساعته دارد و شامل دانش و مهارتهای مورد نیازی میشود كه برای ارائه مراقبت اورژانسی اولیه در صحنه لازم است . این دوره مثل زیر بنایی برای دانش و مهارت بیشتر در آموزش پیشرفته تكنسین اورژانس پایه است . در ورود به صحنه ، شما و تكنسین دیگر كه با آمبولانس آمده اید باید مسئولیت كمك و مراقبت بیمار را بعهده بگیرید و پس از آماده سازی مناسب ، بیمار را به بخش اورژانس انتقال دهید . با گسترش و پیشرفت برنامه درسی استاندارد ملی تكنسین فوریتهای پزشكی پایه ، مهارتهایی در سطح مراقبتهای حمایتی پیشرفته نیز به تكنسین های پایه آموزش داده شد . این مهارتها شامل دفیبریلاسیون خارجی اتوماتیك، استفاده از وسایل كمكی برای باز كردن راه هوایی ، كمك به بیماران در استفاده از داروهای تجویزی پزشكان مثل نیتروگلیسیرین ، اپی نفرین و اسپری های استنشاقی .




تكنسین فوریتهای پزشكی متوسط :

دوره آموزشی emt-i طوری طراحی شده تا دانش و مهارتهایی را در ابعاد خاصی از مراقبتهای حمایتی پیشرفته (als) به افرادی كه تعلیم دیده اند و تجربه در ارائه مراقبت اورژانسی بعنوان تكنسین فوریتهای پزشكی پایه دارند بیفزاید . این مهارتهای بیشتر شامل تزریقات وریدی ، تفسیر ریتم های قلبی و دفیبریلاسیون ، انتوباسیون داخل تراشه از طریق دهان و دانش و مهارت لازم برای استفاده از داروها است .



تكنسین فوریتهای پزشكی پارامدیك (emt-p) :


دوره آموزش فشرده emt-p طوری طراحی شده كه بطور قابل ملاحظه ای دانش و مهارتهای اولیه را افزایش می دهد و میزان زیادی ازمهارتهای مراقبت حمایتی پیشرفته (als) را در بر میگیرد.



چهارشنبه 8/6/1391 - 14:4 - 0 تشکر 533892


سابقه اورژانس 115 درکشور ایران




در حادثه دردناک فرو ریختن سقف سالن انتظار فرودگاه مهرآباد ( بدلیل ارتعاشات ناشی از سر و صدای موتور جت‌های غول پیکر ) در ساعت 2 و 50 دقیقه بعدازظهر روز چهاردهم آذرماه سال 1352 بود که طی آن 16 نفر کشته و 11 تن مجروح شدند. این حادثه به دلیل انعکاس وسیع در رسانه‌های داخلی و خارجی آن سال، در ردیف یکی از تلخ‌ترین وقایع کشورمان به ثبت رسید.

و این در حالی بود که هیچ سیستم از قبل طراحی شده ای برای کمک و انتقال به مجروحین در اینگونه حوادث ناگهانی وجود نداشت، بعد از این حادثه سیستم فوریتهای پزشکی کشور با عنوان اورژانس ۱۱۵ کشور با همکاری کشور آمریکا تأسیس شد و ایران بعنوان
چهارمین کشور دارنده خدمات اورژانس پیش بیمارستانی در جهان شناخته شد که این خود افتخاری بزرگ است.کشور آمریکا در دومین تجربه خود در تشکیل یک سیستم اورژانس پیش بیمارستانی بسیاری از کمبودها و نقصهای تجربه اول را که برای خودش بود در ایران لحاظ نکرد و به جرأت میتوان گفت اورژانس پیش بیمارستانی ایران در سال ۱۳۵۴ کاملتر و بهتر از اورژانس پیش بیمارستانی کشور آمریکا راه اندازی شد.

قابل ذکر است در آن زمان شماره سه رقمی 123 برای تماس با اورژانس اختصاص داده شده و از آمبولانسهای بنز ون برای خدمت رسانی به مردم استفاده می شد که بعدا شماره تماس مردم با اورژانس ، شماره 115 در کل کشور اعلام شد.


اما با پیش آمدن مسائل انقلاب و پس از آن جنگ تحمیلی سیستمی که نیاز به نگه داری و تجدید و نوسازی و باز آموزی آموخته ها را داشت به حال خود رها شد و امکانات این سیستم چه از نظر انسانی و چه از نظر امکانات انتقال و درمان تا حد زیادی از بین رفت و تصوری نادرست نیز با رفتار ناشایست بعضی از تکنسینهای اورزانس و همچنین خدمات غیر قابل قبئل در ذهن مردم ایجاد شد.


بعد ازآن در سال ۱۳۷۹ طرح پوشش فراگیر فوریتهای پزشکی تصویب شد و در سال ۱۳۸۰ ابلاغ گردید که تا حد زیادی سیستم به هم ریخته قبلی سامان یافتو رشته جدیدی با عنوان«فوریتهای پزشکی»در برخی دانشگاههای علوم پزشکی کشور پایه گذاری شد ـکتابهای جدید و به روز ترجمه شد و مدیرانی جدید با کارآیی بیشتری انتخاب شدندسطح و نوع آمبولانسها ارتقا یافت و تعداد پایگاهها هم بر اساس همین طرح افزایش یافت و هم اکنون خدمات اورژانس پیش بیمارستانی از وضعیت نسبتا خوبی برخوردار است که البته راه بسیار طولانی و پرزحمتی تا رسیدن به یک حد استاندارد در پیش داریم که سیر صعودی آن در سالهای اخیر کاملا ملموس و محسوس بوده است.



سیستم فوریت‌های پزشکی پیش بیمارستانی در سطح دنیابه دو دسته عمده تقسیم می‌شوند :


Franco-German و Americo -England


در سیستم Franco-German امکانات و تجهیزات در صحنه بر بالین بیمار برده و از حضور پزشک در آمبولانس‌ها استفاده می شود.


در سیستم Americo -England که سیستم اورژانس ایران در شروع راه اندازی از این دسته بود، تکنسین‌هایی که دوره های اولیه فوریت‌های پزشکی را آموزش دیدند، در صحنه حاضر می‌شوند، بیمار یا مصدوم را دریافت می کنند و اقدامات اولیه را انجام داده و سپس آن‌ها را به مرکز مجهز یا همان بیمارستان انتقال می دهند.



چهارشنبه 8/6/1391 - 14:5 - 0 تشکر 533893

مراقبت‌های درمانی پیش بیمارستانی



عمده فعالیت‌های درمانی در حیطه پیش بیمارستانی به وضعیت‌های تهدید کننده حیات محدود می‌شود:



1- مراقبت‌‌های قلبی:

همانطور که قبلاً هم گفته شد در سال 1966 در ایرلند اولین بار آقای پانتریج توصیه کرد که وسایل احیای قلبی خصوصاً دفیبریلاتور بربالین بیمار حاضر شود تا اقدامات احیا هرچه سریعتر آغاز گردد. این مسأله باعث شد که نسبت عملیات احیای موفق تا 20 درصد افزایش یابد. در حال حاضر دستگاه AED طراحی و ساخته شده است که فقط به 2 تا 4 ساعت آموزش برای بکارگیری مناسب نیاز دارد. با کاربری این دستگاه توسط افراد FR شانس موفقیت در عملیات احیا تا 50 درصد قابل افزایش خواهد بود. امروزه پرسنل EMS در بسیاری از کشورها، قابلیت تفسیر نوار قلبی را دارند و قادرند تا با یافتن بیماران مناسب جهت انجام PCI اورژانس، فرد را در کوتاه‌ترین زمان به مراکز مربوطه ارجاع دهند.

در مناطقی که امکانات بیمارستانی در فواصل دور قرار دارند برخی پرسنل EMS با آموزش مناسب قادرند در صورت لزوم، حتی از داروهای ترومبولیتیک استفاده نمایند و در دیس ریتمی‌ها از آمیودارون استفاده کنند. به‌عبارت دیگر، اساس برخورد در بیماران قلبی، آغازهرچه سریع‌تر درمان از لحظه ورود بر بالین بیمار می‌باشد.


چهارشنبه 8/6/1391 - 14:5 - 0 تشکر 533894


2- مراقبت در تروما:

برخلاف بیمار قلبی، اساس اقدامات پیش بیمارستانی در تروما، انتقال هر چه سریع تر و ایمن‌تر بیمار به مراکز تروماست. اکثر مراجع، شروع درمان در صحنه حادثه را مناسب نمی‌دانند و فقط اقدامات حمایتی از جمله حفاظت از راه هوایی، بی حرکت‌سازی ستون فقرات و مایع درمانی محدود را ضروری تلقی می‌کنند. حتی انتوباسیون و انجام RSI در بیمار ترومایی توسط EMS کم عارضه نیست و حتی‌الامکان باید از انجام آن خودداری شود. در مورد بی‌حرکت سازی نخاع باید به نکات زیر توجه کرد:


به محض حضور بر بالین بیمار باید بی‌حرکتی سر با دست صورت گیرد و علاوه بر حفظ راه هوایی، با کمک کولار گردن و تخته پشتی بلند یا کوتاه و استفاده از حوله یا کیسه شن و نوار، سرو گردن را ثابت کرد. اگر بیمار روی تخته پشتی بلند منتقل شده است باید با نوارهای پهن بدن را روی آن فیکس کرد تا در حین انتقال کمترین آسیب به وی وارد شود. حداکثر مدت مجاز برای تثبیت بیمار روی تخته بلند، 2 ساعت می‌باشد. در صورت شکستگی فک تحتانی و ترومای بافت نرم گردن بهتر است از collar استفاده نشود.



چهارشنبه 8/6/1391 - 14:6 - 0 تشکر 533895


روش های تثبیت نخاع در صحنه حادثه:

1- بیمار دچار تروما در حالت نشسته روی صندلی داخل اتومبیل و تنفس و گردش خون مناسب:


الف ـ ابتدا کولار گردنی را برای بیمار برقرار کنید.


ب ـ سپس تخته پشتی کوتاه یا ترجیحاً KED را برای او فیکس نمایید.


ج ـ بیمار را از داخل اتومبیل خارج و روی تخته پشتی بلند منتقل نمایید.



2- بیمار دچار تروما درحالت نشسته روی صندلی داخل اتومبیل ولی در وضعیت بحرانی از نظر علایم حیاتی یا در معرض خطر آتش‌سوزی، انفجار و... :


الف ـ سریع کولار گردنی را برای بیمار برقرار کنید.


ب ـ بیمار را از اتومبیل خارج و روی زمین قرار دهید.


ج ـ با روش غلتاندن (log roll) او را روی تخته پشتی بلند منتقل کنید.



3- اگر بیمار درحال راه رفتن است ولی از درد گردن شکایت دارد درحالت ایستاده، پس از نصب کولار، تخته پشتی بلند را در پشت او قرار داده او را به آن ببندید و سپس با تخته پشتی روی زمین بخوابانید.


4- اگر بیمار روی زمین دراز کشیده است ابتدا کولار را برای او فیکس کنید سپس با انجام log roll تخته پشتی بلند آماده را زیر او بلغزانید و او را بر روی تخته فیکس کنید.




چهارشنبه 8/6/1391 - 14:6 - 0 تشکر 533896


3- مراقبت تنفسی:

در موارد خطر انسداد راه هوایی و ایست قلبی، باید سیستم EMS به سرعت و حداکثر توان وارد عمل شود. انجام انواع مانورهای راه هوایی، به کارگیری انواع air way، تهویه با ماسک و آمبوبگ، استفاده از راه‌های هوایی پیشرفته مانند LMA و Combitube و نهایتاً انتوباسیون وحتی RSI (با کمک داروهای پارالیزان) از اجزای ضروری و ثابت برنامه‌های مختلف آموزش EMS هستند. همچنین استفاده از اسپری‌های ضدآسم در دستور کار پرسنل EMS حتی در سطوح پایین آموزشی قرار دارد. تقریباً تمامی رده‌های EMS، نحوه استفاده از اپی‌نفرین در آنافیلاکسی را می‌دانند و رده‌های پارامدیک به راحتی بیمار دچار کاهش هوشیاری را با تجویز دکستروز، اکسیژن و نالوکسان کنترل می‌کنند. همچنین اکثر این افراد نحوه برخورد با حمله تشنج را می‌دانند.



چهارشنبه 8/6/1391 - 14:6 - 0 تشکر 533897

4- مراقبت‌های کودکان:

از آنجایی که 5 تا 10 درصد بیماران سیستم پیش بیمارستانی را کودکان تشکیل می‌دهند و از سویی خدمات مورد نیاز آن‌ها با بزرگسالان متفاوت است، نیاز است که دوره‌های خاص آموزشی برای برخورد با این گروه سنی، جهت پرسنل EMS طراحی شود. شایع ترین اورژانس‌‌های اطفال عبارتند از: تروما، دیسترس تنفسی و تشنج.


برو به انجمن
انجمن فعال در هفته گذشته
مدیر فعال در هفته گذشته
آخرین مطالب
  • آلبوم تصاویر بازدید از کلیسای جلفای...
    آلبوم تصاویر بازدید اعضای انجمن نصف جهان از کلیسای جلفای اصفهان.
  • بازدید از زیباترین کلیسای جلفای اصفهان
    جمعی از کاربران انجمن نصف جهان، در روز 27 مردادماه با همکاری دفتر تبیان اصفهان، بازدیدی را از کلیسای وانک، به عمل آورده‌اند. این کلیسا، یکی از کلیساهای تاریخی اصفهان به شمار می‌رود.
  • اعضای انجمن در خانه شهید بهشتی
    خانه پدری آیت الله دکتر بهشتی در اصفهان، امروزه به نام موزه و خانه فرهنگ شهید نام‌گذاری شده است. اعضای انجمن نصف جهان، در بازدید دیگر خود، قدم به خانه شهید بهشتی گذاشته‌اند.
  • اطلاعیه برندگان جشنواره انجمن‌ها
    پس از دو ماه رقابت فشرده بین کاربران فعال انجمن‌ها، جشنواره تابستان 92 با برگزاری 5 مسابقه متنوع در تاریخ 15 مهرماه به پایان رسید و هم‌اینک، زمان اعلام برندگان نهایی این مسابقات فرارسیده است.
  • نصف جهانی‌ها در مقبره علامه مجلسی
    اعضای انجمن نصف جهان، در یك گردهمایی دیگر، از آرامگاه علامه مجلسی و میدان احیا شده‌ی امام علی (ع) اصفهان، بازدیدی را به عمل آوردند.
  • وبگردی