• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
فرهنگ پایداری (بازدید: 243)
چهارشنبه 18/5/1391 - 14:18 -0 تشکر 497539
شهید بهشتی در آیینه خاطرات

حسین سلطان محمدی

1آیة اللّه‏ شهید دكتر سید محمدحسین حسینی بهشتی یكی از چهره‏ های درخشان و برجسته انقلاب اسلامی ایران بود كه در به ثمر رسیدن این نهضت عظیم نقش حساسی داشت.

وی در دوم آبان 1307، در شهر اصفهان، محله لومبان متولد شد. خانواده‏ای متدین داشت و پدرش روحانی بود.

به علت پیشرفت شگفت‏ انگیز او در یادگیری علوم، خانواده او را به عنوان یك فرد تیزهوش می‏شناختند. وی تحصیلات خود را در سن چهارسالگی آغاز كرد و بعد از آن به سرعت خواندن قرآن را فرا گرفت. تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان دولتی ثروت ـ كه بعدها به نام 15 بهمن نامیده شد ـ به پایان برد. سپس در دبیرستان سعدی ـ كه در نزدیكی میدان شاه آن زمان و میدان امام كنونی است ـ مشغول به تحصیل شد. در اوایل سال دوم بود كه حوادث 20 شهریور پیش آمد. بعد از آن در سال 1321 تحصیلات خود را نیمه كاره رها می‏كند و به دنبال تحصیل علوم دینی می‏رود و تا سال 1325 در شهر اصفهان ادبیات عرب و منطق و سطوح فقه و اصول را به سرعت فرامی‏گیرد. در كنار این دروس به فراگیری زبان انگلیسی نیز پرداخت و آن را به طور كامل فراگرفت.

در سال 1325 به قم آمد و بعد از تكمیل دروس سطح، از اول سال 1326 فراگیری درس خارج را شروع كرد. استادان وی در درس خارج فقه و اصول عبارتند از: «آیة اللّه‏ محقق داماد»، «آیة اللّه‏ امام خمینی رحمه‏الله »، «آیة اللّه‏ بروجردی»، «آیة اللّه‏ سید محمد تقی خوانساری»، و «آیة اللّه‏ حجت كوه‏كمره‏ای».

در سال 1327 مجددا به فراگیری دروس جدید پرداخت و با اخذ دیپلم ادبی به صورت متفرقه در دانشگاه الهیات و معارف كنونی، دوره لیسانس را در فاصله سالهای 27 تا 30 گذراند.

وی پس از اخذ لیسانس در یكی از دبیرستانهای قم به نام حكیم نظامی، مشغول به تدریس زبان انگلیسی شد و در سال 1333 مسئولیت اداره دبیرستان دین و دانش قم به وی واگذار شد.

در سال 1338 دوره دكترای فلسفه را در دانشكده الهیات سپری كرد.

در سال 1341 انقلاب اسلامی با رهبری امام رحمه‏الله و محوریت و شركت فعال روحانیت نقطه عطفی در تلاشهای انقلابی وی به جای گذارد. در فاصله بین سالهای 41 تا 57 ـ كه مصادف با مبارزات انقلاب اسلامی بود ـ آیة آللّه‏ بهشتی نقش بسیار ارزنده‏ای در به ثمر رساندن مبارزات مردمی داشت و در جلسات بسیاری؛ اعم از جلسات دانشجویی و طلاب، به ایراد سخنرانی و آگاه نمودن مردم و جوانان می‏پرداخت و با آمد و شد و گفتگوهایی كه با امام داشت به ایجاد شورای انقلاب و تشكیل هسته اصلی آن پرداخت.

وی علاوه بر فعالیتهای سیاسی و فرهنگی در ایران، با بعضی از كشورهای خارجی از جمله آلمان و اتریش در ارتباط بود و در آنجا نیز به تشكیل انجمنها و سخنرانی عمومی و مشورتهای تشكیلاتی می‏پرداخت. از جمله كارهای ایشان در هامبورگ؛ تشكیل انجمنهای اسلامی دانشجویان گروه فارسی زبان بود.

چهارشنبه 18/5/1391 - 14:20 - 0 تشکر 497540

آن بزرگوار علاوه بر فعالیتهای سیاسی و فرهنگی، به تألیف كتاب پرداخته است كه تعدادی از آنها عبارتند از:

1. خدا از دیدگاه قرآن؛


2. روحانیت در اسلام و در میان مسلمین؛


3. نماز چیست؟؛


4. بانكداری و قوانین مالی اسلام؛


5. مبارز پیروز؛


6. نقش ایمان در زندگی انسان؛


7. كدام مسلك؟؛


8 . شناخت دین.

چهارشنبه 18/5/1391 - 14:22 - 0 تشکر 497541

خاطرات پیش از انقلاب


1. روح حساس


از زمان كودكی؛ یعنی هنگامی كه 12 یا 13 ساله بودم، همیشه در برخورد با ناپاكیها و ناروائیهایی كه مخالف اسلام بود؛ حساسیت و جوش و خروشی داشتم كه نمی‏توانستم آرام بگیرم و تحمل كنم؛ زیرا اسلام مسلمان را حساس می‏سازد، حساس در برابر ناروائیها و ناپاكیها.


یادم می‏آید آن وقتها كه شاید 15 ساله بودم و آغاز طلبگی من بود با یكی دو نفر از طلاب دیگر درس می‏خواندیم، گاهی در خیابانها راه می‏افتادیم تا چیزی را كه به نظرمان منكر می‏آید جلویش را بگیریم و نهی از منكر كنیم، مثلاً گاهی می‏دیدیم از مغازه‏ای صدای ترانه‏های زشت و فساد آور می‏آید، آن وقت یك كدام از ما جلو می‏رفتیم و نصیحتش می‏كردیم؛ می‏گفت برو دنبال كارت، بگذار به كسب و كارمان برسیم! یكی دیگر از دوستان جلو می‏رفت و پشتوانه می‏شد كه البته مؤثر واقع می‏گردید. در اینجا بود كه ما می‏فهمیدیم «یَدُ اللّه‏َ مَعَ الجماعة3؛ دست خداوند با جماعت است.

چهارشنبه 18/5/1391 - 14:24 - 0 تشکر 497542

2. شاد زیستن


در آغاز دوران بلوغ، تحصیلات علوم اسلامی را تازه شروع كرده بودم. در این سن، انسان نشاط و شادابی خاصی دارد، گاهی پیش از مباحثه و بعد از آن و یا قبل از درس، با دوستان می‏گفتیم و می‏خندیدیم. یكی از دوستانم كه بزرگ شده جلسات مذهبی بود، و چند سالی از من بزرگتر بود با من هم مباحثه بود، وقتی ما می‏خندیدیم، می‏گفت فلانی حالا كه در آغاز تحصیل علوم اسلامی هستیم، بهتر است خودمان را عادت بدهیم و نخندیم یا كمتر بخندیم. گفتم چرا؟ گفت این آیه قرآن است:


«فَلْیَضْحَكُوا قَلیلاً وَلْیَبْكُوا كَثیرا»5؛ «باید كم بخندند و زیاد بگریند.»


سپس یكی دو حدیث هم در این رابطه می‏خواند. من از وی پرسیدم آیا خندیدن كاری حرام است؟ گفت نه حرام نیست.


گفتم حالا كه حرام نیست، من می‏خندم. از این ماجرا چند سالی گذشت و من اولین مطلبی كه به صورت مستقل و بر اساس كتاب و سنت درباره‏اش تحقیق كردم و سعی كردم قرآن را از اول تا آخر به صورت علمی بررسی كنم، همین بحث بود تا اینكه به این آیه رسیدم. به خود گفتم عجب، این آیه در قرآن است، اما مطلب درست نقطه مقابل مطلبی است كه دوست من فهمیده بود و آن دستور پیغمبر بود كه باید تمام نیروهای توانا برای شركت در مبارزه علیه كفار و مشركینی كه به سرزمین اسلام هجوم آورده بودند، بسیج شوند.


عده‏ای با بهانه‏های مختلف از شركت در این لشكركشی خودداری كرده بودند و از فرمان خدا و پیغمبر تخلف نمودند. خداوند در این آیات قرآن می‏فرماید: «لعنت خدا بر كسانی كه دیدند پیغمبر با انبوه مسلمانان به میدان نبرد می‏روند اما باز هم دوست داشتن زندگی آنها را وادار كرد تا از فرمان خدا و رسولش تخلف كنند و بمانند» و به دنبال آن به عنوان یك نفرین و كیفر می‏فرماید: «از این پس كم بخندند و زیاد بگریند.»


از دیدگاه اسلام زندگی با نشاط نعمت و رحمت خداست و زندگی توأم با گریه و زاری خلاف رحمت خداست.


در این آیه خداوند در مقام نكوهش از این تخلف می‏فرماید: «از این پس از نعمت خنده و نشاط كم بهره باشید و همواره گریان و غمزده زندگی كنید.»


از طرف دیگر تفریح یكی از نیازهای ضروری زندگی انسان است كه باعث تجدید قوای انسان می‏گردد.


چنانچه قرآن می‏فرماید:


«قُلْ مَنْ حَرَّمَ زینَةَ اللّه‏ِ الَّتی اَخْرَجَ لِعِبادهِ وَالطَّیباتِ مِنَ الرِّزقِ قُلْ هِیَ لِلَّذینَ آمَنوُا فِی الْحَیوةِ الدُّنْیا»6؛


«ای پیغمبر! بگو: چه كسی زینت خدا را كه برای بندگانش خلق كرده، و روزیهای پاك را حرام كرده است؟ بگو این روزیهای پاك برای مردم با ایمان در این دنیا است.»

چهارشنبه 18/5/1391 - 14:25 - 0 تشکر 497543

3. هنر؛ نردبان تكامل


آیة اللّه‏ بهشتی در یكی دیگر از خاطراتش چنین بیان می‏دارد:


زمانی كه آیة اللّه‏ بروجردی مرحوم شده بودند، عده‏ای به مناسبت هفتم یا چهلم آن بزرگوار، عزاداری می‏كردند، شعر می‏خواندند و سینه می‏زدند، ولی وقتی كسی اولین بند از این شعر را گوش می‏كرد، ترانه عشقی كه همان روزها از رادیو پخش می‏شد، در ذهنش تداعی می‏كرد. آهنگ، آهنگ همان ترانه بود اما شعر مرثیه بود كه با آن می‏شد سینه زد اما دل انسان نمی‏شكست؛ چون آهنگ آن شاد بود.


بعد از بیان این خاطره آن شهید بزرگوار می‏فرماید: «باید محتوای سرودهای انقلابی و آهنگی كه برای آن ساخته می‏شود با هم سنخیت داشته باشد.» سپس فرمودند: «من از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران انتظار دارم كه در این مورد دقت كند و این نوع سرودها را حذف نماید و زمینه را برای سرود سازان خلاق هموار نماید تا سرودهای واقعا انقلابی بسازند.


هنر، هنر تعالی بخش و هنری كه به انسان كمك كند تا از زباله دان زندگی منحصر در مصرف اوج بگیرد و بالا بیاید و معراج انسانیت را با سرعت بیشتری درنوردد؛ هنر اسلامی است. این هنر؛ هنری است كه موجب تشویق و تقدیر اسلام است. در مدت زمانی كه از انقلاب اسلامی می‏گذرد، چند نوع سرود انقلابی ساخته شده است؛ یك نوع سرود و آهنگ انقلابی كه از نظر ما خوب و مطلوب است و یك نوع هم سرود انقلابی، ولی با آهنگ عشقی كه فقط كلمات شعر عوض شده است. این نوع آهنگ بدرد نمی‏خورد و این همان است كه در اسلام حرام شمرده شده است.


چنانچه اگر قرآن را هم با این آهنگ غنا بخوانیم، حرام می‏باشد.


لذا اكنون كه مسئله انقلاب فرهنگی در جامعه ما مطرح است، می‏بایست جای والایی به انقلاب هنری داده شود تا معلوم گردد كه اسلام، هنر پرور و هنر دوست و هنر خواه است، نه ضد هنر!


اما هنری كه انسان ساز است، هنر مبتذل و غربی نیست؛ زیرا هنر باید وسیله و نردبان عروج و تكامل انسان باشد نه وسیله سقوط و تباهی! هنری كه انسان را انسان‏تر كند نه اینكه او را به حیوانیت و شهوت رانی بكشان

چهارشنبه 18/5/1391 - 14:26 - 0 تشکر 497544

4. قاطعیت در برخورد با دشمن


یكی از خاطراتی كه هرگز فراموش نمی‏كنم، مربوط به سخنرانی پرشوری است كه در هفده ربیع الاول سال 1343 در مدرسه چهار باغ اصفهان، كه نام فعلی آن امام جعفر صادق علیه‏السلام است، داشتم. جلسه پر شور و با شكوهی بود. در آن سخنرانی مردم را به انقلاب دعوت كردم و تحت عنوان این مطلب كه انسانی كه در این روز متولد شده (در 17 ربیع الاول) پیام آور بوده است، صحبت را به اینجا كشیدم كه این پیام آور فرموده است: انقلاب را با رساندن پیام خدا و پیام فطرت‏پذیر آغاز كنید و ادامه دهید.


اما هر وقت دشمنان خدا و دشمنان انسانیت سر راهتان ایستادند و خواستند ندای حق شما را در گلو خفه كنند، آن وقت آرام ننشینید، سلاح به دست بگیرید و با آنها بجنگید! وقتی بحث به اینجا كشید، چون مأموران امنیتی در آنجا بودند جلسه متشنج شد و یادداشتی به من دادند كه شیاطین ناراحت هستند و منظورشان هم این بود كه بحث را برگردانم. اما من روا نمی‏دانستم كه بحث را عوض كنم و آن را به پایان رساندم.


بعد از اینكه از جلسه بیرون آمدم، مأموری آمد كه مرا دستگیر كند، ولی نشد. بنده به منزل رفتم و بعد آنها آمدند و مرا در منزل دستگیر كردند و به شهربانی و بعد به ساواك اصفهان بردند. رئیس ساواك گفت: من متدین هستم و به دین اسلام علاقه دارم، حتی شما می‏توانید از علمای اینجا بپرسید كه آرامش اینجا رامن حفظ نموده‏ام.


بعد گفت: شما مثل این‏كه مأموریت داشتید بیایید و این شهر را به هم بریزید و مردم را به جنگ مسلحانه دعوت كنید. من در جلسه بودم اما از آن جایی كه بحث به اینجا رسید، دیگر دیدم كه نباید بمانم و از جلسه خارج شدم و گفتم نوار آن را بیاورند تا من گوش كنم.


گفتم پس شما هنوز نوار را گوش نكرده صحبت می‏كنید، چه اشتباهی!؟ فعلاً بگذارید آنهایی كه آنجا نگفتم اینجا برایتان بگویم. شروع كردم برایشان صحبت كردن، معاونش آمد و گفته هایم را یادداشت كرد. گفتم شما به این ملت چه می‏گویید؟ آیا یك ملت مرده می‏خواهید در این كشور باشد. ما می‏گوییم ملت ما باید یك ملت زنده‏ای باشد. آن روز برای چندمین بار ـ چون اولین بار نبود كه مرا ساواك احضار می‏نمود ـ تجربه كردم كه اگر انسان مؤمن و مبارز، در برخورد با دشمن با قوت و قدرت نفس سخن بگوید چطور می‏تواند او را حتی پشت میز ریاستش مرعوب سازد.


این آقای سرهنگ پس از اینكه دید من با قاطعیت و صراحت می‏گویم كه این انقلاب برای آن است كه از این مردم انسانهایی بسازد كه در برابر هر دشمنی از خودشان دفاع كنند، تحت تأثیر قرار گرفت و گفت اگر روحانیون با این شیوه با مسایل برخورد كنند، این برای ما یك معنی دیگری پیدا خواهد كرد و من حس كردم كه آن باقی مانده فطرتی كه در اعماق روح این افراد مانده بود، متأثر شد و توانست چیزی را كه هرگز انسان انتظار ندارد از رئیس ساواك یك استان بشنود از زبان او بشنویم

چهارشنبه 18/5/1391 - 14:27 - 0 تشکر 497545

5 . تمایز جامعه اسلامی و غربی


در سفری كه به تركیه داشتیم، در راه آنكارا در یكی از شهرهای جنوبی شبی را گذراندیم. صبح كه می‏خواستیم زودتر حركت كنیم پسر كوچكم اظهار تشنگی كرد، به مغازه‏ای رفتم و نوشابه‏ای برای او گرفتم. كیفی را كه مبلغ كمی پول و تمام اسناد ـ از گذرنامه گرفته تا اسناد ماشین ـ در آن بود در همان مغازه فراموش كردم و حركت كردیم. حدود 250 كیلومتر كه از آن محل دور شده بودیم برای خوردن صبحانه نگه داشتیم. از روی عادتی كه داشتم دست بردم تا كیفم را بردارم دیدم نیست! یادم آمد كه آن را در همان مغازه‏جا گذاشته‏ام. با سرعت مسافت طی شده را برگشتم. با خود فكر می‏كردم ای كاش آن مختصر پول در كیف نبود، كه اگر نبود شاید آن كیف گم نمی‏شد.


من بیشتر نگران اسنادی بودم كه داخل كیف بود چرا كه بدون آنها مسافرت مابه هم می‏خورد. وارد آن مغازه كه شدم، دیدم صاحب مغازه مثل آنكه نعمت بزرگی به او داده باشند با چهره‏ای باز جلو آمد و با زبان تركی به سختی به من فهماند كه بعد از رفتن شما ـ وقتی متوجه كیف شدم ـ متأسفانه خیلی دور شده بودید؛ به محلهای میان راه هم تلفن كردم، اما چون شماره ماشین را نداشتم، نتوانستم به شما خبر بدهم. او كیف را آورد و من دیدم كه همه چیز در آن است. خواستم هدیه یا انعامی به او بدهم، ولی او قبول نكرد!


این اتفاق در یك كشور اسلامی، بر روی پسر كوچكم بسیار اثر گذارد. اتفاقا این مسئله مدتی بعد دوباره برایم اتفاق افتاد، ولی این بار در هامبورگ چیزی را گم كردم؛ هر چه بدنبال آن رفته و سراغش را گرفتم، پیدا نكردم. در این هنگام بود كه پسر كوچكم به من گفت: پدر ببین آنجا كه مسلمانان زندگی می‏كردند چقدر عالی بود، وقتی كیفمان گم شده بود آن رابه ما دادند و ما رااز نگرانی رهانیدند، اما اینها چنین نكردند.10

چهارشنبه 18/5/1391 - 14:31 - 0 تشکر 497549

خاطرات دوران انقلاب


1. رمز موفقیت در مبارزه


مرحوم آیة اللّه‏ شهید بهشتی در یكی از خاطراتش كه مربوط به راهپیمایی در دوران انقلاب می‏باشد می‏گوید:


در راهپیمایی وحدت، مردم عزیز ایران توانستند با درخشیدن یك روزه، تبلیغات شوم چند ماهه دشمنان انقلاب اسلامی ایران را در داخل و خارج بی‏ارزش كنند. بوقهای تبلیغاتی دشمنان انقلاب همه‏جا فریاد سر داده بودند كه ملت ایران خودش را به زور می‏كشد. آن شور و آن حضور و آن عشق و علاقه به انقلاب دیگر در ملت نیست. اما راهپیمایی یازده میلیونی در سرتاسر ایران و راهپیمایی دو میلیون نفری در تهران، نشان داد كه دشمنان انقلاب اسلامی همانطور كه اول، انقلاب ایران را نشناخته بودند، هنوز هم نشناخته‏اند. یادمان نرفته است كه سیاستمدارهای آمریكا و سیاستمداران مزدور و نظامیان وابسته به آنها، و خبرنگاران اعزامی آنان به ایران، هر وقت صحبت از انقلاب ایران می‏شد ما را تهدید می‏كردند.


مكرر به خود من می‏گفتند: شما چكار می‏كنید؟ و موقعی كه زمان بختیار رسیده بود می‏گفتند: بگذارید بختیار اقلاً كار خودش را بكند!


من به آنها گفتم: انقلاب ما جهتش مشخص است. مردم می‏دانند كه چه می‏خواهند. مگر مردم ما را ندیدید كه تا بختیار بر روی كار آمد فریاد زدند مرگ بر بختیار نوكر بی‏اختیار!


ملت ما نوكری را نمی‏پذیرد. ما را تهدید می‏كردند و می‏گفتند: شما خیلی به این ملت اتكا و اعتماد دارید و بیش از حد خوش بین هستید. ما نگران هستیم كه اگر ارتش به وفاداری شاه قیام كند در همین تهران یك میلیون نفر كشته شوند.


به اینها گفتم: عیب كار همین جاست كه شما ما را نشناخته‏اید. به آنها گفتم وضع شما مانند وضع كسی است كه با یك عاشق روبرو شده باشد. آن وقت سخن از معشوقش به میان بیاید و بعد به او بگوید كه تو از معشوقت نمی‏ترسی! شهادت؛ كشته شدن در راه آرمان الهی، معشوق ماست. آیا شنیده‏ای عاشقی را از معشوق بترسانند. شما ملت ما را به اشتباه با ملت خودتان قیاس می‏كنید، و رهبران مخلص ما را با رجال سیاسی‏تان اشتباه گرفته‏اید. در آنجا یك رجل سیاسی این طرف و آن طرف می‏رود، نطق انتخاباتی می‏كند، مصاحبه می‏كند تا به كرسی برسد. وقتی یك رهبر سیاسی همه تلاشش در عشق یك كرسی است اگر به او بگویند ممكن است در این راه تو را بكشند، واضح است كه كناره‏گیری می‏كند.


ولی یك رهبر سیاسی و اجتماعی اسلامی و یاران همرزمش از همان آغاز جهاد و مبارزه با عشق شهادت می‏آیند؛ عشق به شهادت ناشی از مكتب است

چهارشنبه 18/5/1391 - 14:32 - 0 تشکر 497552

2. فرهنگ نو


سال 57، روز چهارم شوال، مصادف با روز شانزده شهریور، دومین راهپیمایی عمومی پرشكوه تهران به دعوت روحانیت مبارز انجام گرفت. هنگامی كه جمعیت به سر پیچ شمیران آمدند، نماز ظهر را به اتفاق خواندیم. در آن زمان هنوز برنامه‏ها از قبل هماهنگ نمی‏شد. وقتی نماز تمام شد عده‏ای گفتند: حالا از كدام طرف به راهپیمایی ادامه بدهیم؟ گفتم: مگر ستاد تصمیم قبلی نگرفته است؟ گفتند نه! فقط قرار شده است بر حسب موقعیت تصمیم‏گیری شود. كمی مشورت كردیم و تصمیم گرفتیم به سمت میدان آزادی كه شهیاد نام داشت، حركت كنیم و چون هنگام اعلام كردن نمی‏خواستیم شهیاد بگوئیم همان‏جا ذهن خلاق دوستان اسمی پیدا كرد و گفتند به سمت میدان شیاد می‏رویم.


وقتی حركت كردیم، شاید حوالی دانشگاه بودیم كه عده زیادی كه هنوز ترس از دلشان زدوده نشده بود، گفتند مردم را به كجا می‏برید؟ به قتلگاه!؟


گفتم: نمی‏بریم، با هم می‏رویم، همه با هم می‏رویم، اگر قتلگاه است همه با هم می‏رویم ما كه جلوتر هستیم. بعضیها گفتند خواهرها جلوی صف باشند كه دشمنان حیا كرده و حمله نكنند. ما گفتیم خیر! روحانیون باید جلوی صف باشند. برای اینكه خواهرها در عین اینكه در این مبارزه شركت دارند، باید ما حامی آنها باشیم.


حركت را ادامه دادیم، خبر آوردند در نزدیكی میدان، ماشینهای مسلح و آماده برای حمله ایستاده‏اند و اگر آنجا برویم، مردم اصلاً امكان فرار ندارند و ممكن است هزاران نفر كشته شوند. به آنها گفتم اگر یك میلیون نفر هم كشته شوند باید این راه را برویم، این یك وظیفه است. اگر هم شهید شدیم كه به هدفمان رسیده‏ایم.


وقتی وارد میدان شدیم خواهرها كه در پشت صف حركت می‏كردند، با مشتهای گره كرده به سمت ماشینها رفتند و ابهت دشمن را شكستند.


این كار؛ نشانه یك فرهنگ تازه است كه در برابر آن ماشین مسلح كه هیچ، بلكه رگبار مسلسل هم توان ایستادگی ندارد.


شاید در همان روز بود كه شعار توپ تانك مسلسل، دیگر اثر ندارد را بیان كردند.


این دگرگونی و این انقلاب راستین در روحیه و در نظام ارزشی انسانها همان چیزی است كه اسلام می‏خواهد؛ زیرا اسلام می‏خواهد كه ما در راه دفاع از خود، سرزمین و دینمان؛ مردمی نترس و جانبازی فداكار باشیم.

چهارشنبه 18/5/1391 - 15:7 - 0 تشکر 497573

3. بزرگترین ویژگی انقلاب


یكی از ماركسیستهای چكسلواكی كه به ایران آمده بود، می‏گفت: روشی كه شما ایرانیان در پیش گرفته‏اید و وضعی كه ادامه داده‏اید، با هیچ یك از قالبهای فكری و فرمولهای تحلیل‏گری كه ما در جامعه‏شناسی لیبرالیستی داریم، قابل فهم نیست. اینكه شما در ابتدای كار می‏گفتید: مشت بر نیزه و خون بر شمشیر پیروز است، ما نمی‏فهمیدیم یعنی چه؟ ولی بعد دیدیم كه پیروز شد. این توده‏های میلیونی به استقبال تانكها می‏رفتند، این برای ما قابل فهم نبود، ولی چنین شد و پیروز شدید. پس از پیروزی، به دنبال تبلیغات شوم رژیم شاه و مزدوران غربی و شرقی، ما فكر می‏كردیم كه دیكتاتوری «نعلین و عمامه» جانشین دیكتاتوری «چكمه و تاج» می‏شود، اما دیدیم كه چنین نشد. شما آزادیهای بیش از حد به جامعه داده‏اید كه ما همواره نگرانیم كه مبادا از طریق این آزادیها بر این انقلاب آسیبی وارد شود.


بنابراین بزرگترین ویژگی چشمگیر این انقلاب؛ آزادی است كه بسیاری از تحلیل‏گران غیر مسلمان هم به آن اذعان دارند

چهارشنبه 18/5/1391 - 15:7 - 0 تشکر 497574

4. رو به رو شدن یا نشدن با دشمن

زمانی كه هسته شورای انقلاب تشكیل شد، وقتی صحبت از مذاكره با آمریكا پیش آمد، سه نظر وجود داشت؛ یك نظر اینكه با آمریكاییها، صحبت كنیم، شاید به نقطه نظر جدیدی برسیم كه من با این نظر مخالف بودم. می‏گفتم ماباید نقطه نظرهایمان را قبلاً بر اساس معیارهای انقلاب انتخاب كنیم بعد با هر كسی صحبت می‏كنیم باید قاطع حرف بزنیم.

نظر دوم این‏كه اصلاً حرفش را نزنیم. چون آن وقت بدنامی برایمان به وجود می‏آید و عده‏ای می‏گویند با آمریكاییها مذاكره كردند. من با این هم مخالف بودم و این را ضعف نفس می‏دانستم.

نظر سوم این بود كه با آمریكاییها ـ به عنوان اعضای شورای انقلاب ـ حق داریم رو به رو شویم و سخن بگوئیم اما به یك شرط، به شرط اینكه در این برخوردها، به آنها بفهمانیم كه یك سر سوزن از آنها چیزی نمی‏خواهیم و از موضع قدرت با آنها رو به رو شویم و پس از هر برخوردی یك پیروزی روانی به دست بیاوریم.

در همین راستا یك آمریكایی كه به عنوان سبك شناس معرفی شده و به مطالعاتی راجع به ایران می‏پرداخت، اصرار داشت كه با برخی از اعضای شورای انقلاب صحبت كند.

قرار شد من با او صحبت كنم. بنده برای حفظ عزت و قدرت، یكی از روشهایی كه به كار می‏بردم این بود كه می‏گفتم « هر كس كه می‏خواهد حرفی بزند به خانه ما بیاید و ما به جایی نمی‏رویم» چون در آن موقع ما دفتر و دبیرخانه نداشتیم، ولی بعضی از دوستان خیال می‏كردند كه من به سبب تكبر علمایی این را می‏گویم، به آنها گفتم این طور نیست. من برای حفظ عزت یك مسلمان این را می‏گویم. حتی سران ارتش تقاضای دیدار داشتند، گفتم: در خانه اشكالی ندارد. من هیچ‏جا نمی‏روم. گفتند اینها از نظر امنیتشان می‏ترسند. گفتم نیایند!

من برای حفظ عزت و این‏كه از موضع قدرت برخورد كنم، معتقد بودم كه اگر حرفی دارند آنجا بیایند، ما كه با آنها حرفی نداریم. همین اولین برخورد ما با آنها؛ نشانه بی‏نیازی ما بود.

به هر حال آن آقا آمد و صحبت كردیم ـ خاطره بسیار جالبی است هنوز هم برای خودم زنده است ـ وقتی پیرامون مشكلات انقلاب و پیروزی انقلاب مقداری بحث كرد، ارتش شاه را به رخ ما كشید و گفت: شما فكر نمی‏كنید یك ملت بی‏سلاح را با یك ارتش پانصد هزار نفری از بیخ دندان و فرق سر تا نوك پا مسلح با بهترین سلاحها رو به رو می‏كنید!

گفتم چرا می‏دانم، ولی شما هم فكر نمی‏كنید كه این ارتش، ارتشی است كه به آسانی از شاه جدا می‏شود!

گفت فرض كنید كه نصف اینها از شاه جدا شوند، دویست هزار تای آنها وفادار به شاه بمانند؛ فكر نمی‏كنید كه كشتار میلیونی راه بیاندازند!؟

در این هنگام من با یك هیجان و روحیه گرم به او گفتم: می‏فهمی چه می‏گویی؟ آیا شنیده‏ای عاشقی را از معشوق خود بترسانند؟ این جمله خیلی برایش تعجب آور بود. چون ما داشتیم بحث سیاسی می‏كردیم و بحث عشق و عاشقی نمی‏كردیم.

گفت نمی‏فهمم چه می‏خواهید بگویید؟ گفتم: من كه می‏گویم شما مادیهای ما تریالیست غربی، نمی‏توانید انقلاب ما را درك كنید. باز جا خورد و گفت اینها چه ربطی به هم دارد!؟

گفتم شما مادی فكر می‏كنید. وقتی صحبت مرگ و شهادت برایتان پیش می‏آید افق در برابر چشمانتان تاریك می‏شود، اما باید به تو بگویم برای ملت بپا خواسته ما كه مسئولیت‏های بزرگ را به عهده گرفته است، شهادت عشق است و آرمان. در آن جلسه ما او را اینچنین مأیوس كردیم.

آری با دشمن سخن بگو و او را از خود مأیوس كن و دندان طمع دشمن را بكن.

برو به انجمن
انجمن فعال در هفته گذشته
مدیر فعال در هفته گذشته
آخرین مطالب
  • آلبوم تصاویر بازدید از کلیسای جلفای...
    آلبوم تصاویر بازدید اعضای انجمن نصف جهان از کلیسای جلفای اصفهان.
  • بازدید از زیباترین کلیسای جلفای اصفهان
    جمعی از کاربران انجمن نصف جهان، در روز 27 مردادماه با همکاری دفتر تبیان اصفهان، بازدیدی را از کلیسای وانک، به عمل آورده‌اند. این کلیسا، یکی از کلیساهای تاریخی اصفهان به شمار می‌رود.
  • اعضای انجمن در خانه شهید بهشتی
    خانه پدری آیت الله دکتر بهشتی در اصفهان، امروزه به نام موزه و خانه فرهنگ شهید نام‌گذاری شده است. اعضای انجمن نصف جهان، در بازدید دیگر خود، قدم به خانه شهید بهشتی گذاشته‌اند.
  • اطلاعیه برندگان جشنواره انجمن‌ها
    پس از دو ماه رقابت فشرده بین کاربران فعال انجمن‌ها، جشنواره تابستان 92 با برگزاری 5 مسابقه متنوع در تاریخ 15 مهرماه به پایان رسید و هم‌اینک، زمان اعلام برندگان نهایی این مسابقات فرارسیده است.
  • نصف جهانی‌ها در مقبره علامه مجلسی
    اعضای انجمن نصف جهان، در یك گردهمایی دیگر، از آرامگاه علامه مجلسی و میدان احیا شده‌ی امام علی (ع) اصفهان، بازدیدی را به عمل آوردند.