• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
ایران سرای من (بازدید: 901)
چهارشنبه 4/5/1391 - 23:17 -0 تشکر 480343
اصفهان و جاذبه هایش


آبشار شالورا، اصفهان

آبشار شالورا اصفهان

 

آبشار شالورا اصفهان E13 51 N17 32 آبشار شالورا(شاهلوکاک) در ۶۵ کیلومتری جنوب غرب اصفهان، در مسیر جاده اصلی اصفهان به شهرکرد و در نزدیکی شهر چرمیهن واقع است. برای رفتن به …

 

 

    

نام آبشار:  آبشار شالورا، اصفهان 

 

 

موقعیت جغرافیایی

آبشار شالورا اصفهان E13 51 N17 32 آبشار شالورا(شاهلوکاک) در ۶۵ کیلومتری جنوب غرب اصفهان، در مسیر جاده اصلی اصفهان به شهرکرد و در نزدیکی شهر چرمیهن واقع است. برای رفتن به این آبشار می بایست از خط کمربندی شهر حرکت کرده، پس از طی حدود سه کیلومتر به جاده خاکی آبشار برسیم و از آن جا، چهار کیلومتر راه ماشین رو و سربالایی شما را به منطقه ای زیبا و سرسبز در کنار آبشار می رساند. این آبشار با پهنه کوهی که آن را در برگرفته و درخت هایی که حاشیه رودخانه را پوشانده اند، جلوه زیبایی به منطقه داده است. چرمیهن در مرز استان های اصفهان و چهارمحال و بختیاری قرار دارد و دارای چند آبشار فصلی و یک آبشار دایمی است. آبشار دایمی بالای پنجاه متر ارتفاع دارد و بصورت یک چشمه از وسط کوه به پایین فرو می ریزد.کوهی که آبشار در آن واقع گشته، شاهلورا نام دارد و از سلسله کوه های رخ از زاگرس مرکزی است. دامنه این کوه دارای مناظر بدیعی است که محل تفرج و تحقیق گردشگران، سنگنوردان و عاشقان طبیعت است.

چهارشنبه 4/5/1391 - 23:20 - 0 تشکر 480350


در غرب اصفهان کوهی به نام آتشگاه قرار دارد و بر فراز آن آتشگاهی از دوران ساسانیان به جای مانده است که بعدها در دوران اسلامی نیز آثار دیگری به آن افزوده شده است. این بنا از خشتهای بزرگ با ملاط خاک رس ساخته شده است و پلان آن دایره است. ابن خرداد در قرن سوم از این آتشگاه نام برده است.

در قرن چهارم نیز ابن حقول در کتاب صوره الارض مینویسد :ماربین در مغرب اصفهان واقع است ..در این بخش تل بزرگی مانند کوه است و بر آن قلعه ای بنا شده و در آن آتشگاهی است که میگویند آتش آن از آتشهای ازلی است.مافروخی مورخ قرن پنج بنای آتشگاه را به مهر یزدان ملکی ازملوک طوایف ناحیه لنجان نسبت میدهد.مسعودی در مروج الذهب میگوید در این محل بت خانه ای بوده که گشتاسپ پس از اینکه دین مجوس را برگزید بر جای بت خانه آتشگاهی بنا نمود. حمد الله مستوفی قزوینی احداث این آتشگاه را به بهمن فرزند افراسیاب نسبت میدهد.

حمزه اصفهانی در کتاب اصفهان خود که هم اکنون در دست نیست و فقط میتوان اشاراتی به آنرا پیدا کرد آورده است : که این کوه را که اکنون آتشگاه خوانند از جمله بیوت عبادات بوده است در عهد طهمورث، و آن را مینودز خوانده اند و بتان نهاده بودندی بسیار، چنان که از جمله شهرهای مشرق آنجا آمدندی به حج کردن تا روزگار گشتاسف، و اسفندیار به فرمان پدر آنرا از بتان خالی کرد و آتشگاه کردو هم بر آن بماند ، تا شاه اسکندر آنرا خراب کرد، و چنان آورده اند که طهمورث آنجا نهاده است
علاوه بر آتشگاه در شمال و شمال شرقی کوه آثار اتاقهایی مشهود است. این آتشگاه از بیرون به شکل دایره است و از داخل به صورت هشت ضلعی دیده میشود.

آتشکده آتشگاه در مسیر شهر نجف آباد به اصفهان قرار دارد و از معدود آتشگاههای ساسانی است که از خشت و ملات کاه گل ساخته شده است. به همین علت نیز در حال تخریب میباشد.این بنا با خشتهای قطور در قله کوه آتشگاه به ارتفاع تقریبی بیش از هزاروششصد متر از سطح دریا قرار دارد. اتاقک بر روی کوه محل نگه داری آتش مقدس بوده است.

آتشگاه اصفهان از بناهای تاریخی اصفهان و از یادگارهای ایران باستان است. این بنا نزدیک رودخانه زاینده رود است و ساخت آن را به دوران ساسانی یا پیش از آن نسبت داده‌اند. آتشگاه اصفهان یکی از سه اثر قدیمی به جا مانده از دوران باستان و از نظر بزرگی سومین اثر موجود در شهر اصفهان است و یکی از ۷ آتشکده بزرگ ایران در زمان قباد ساسانی می‌باشد.

بنای آتشگاه آتشدانی بزرگ و مدور است با دریچه‌های متعدد. این ساختمان از خشت‌های گلی خام به طول و عرض ۴۰ سانتیمتر و قطر ۱۴ سانتیمتر ساخته شده و مصالح خشت‌ها، گل و سنگ ریزه و نی‌های ساحل زاینده رود است. پایه‌های بزرگ و خشتی بنا تقریبا از میانه تپه آتشگاه آغاز می‌شوند و در بالا به ستون‌هایی محکم تبدیل می‌شدند که در گذشته اتاق‌هایی نیز روی آنها قرار داشته‌است.

در بالای تپه بنایی گرد وجود دارد و جز آن هیچ بنایی بلندتر ساخته نشده‌است. این بنا دارای ۸ گوشه‌است و در هر گوشه یک پنجره هم رو به بیرون دارد. گفته می‌شود موبدان زرتشتی، آتش مقدس را در درون این اتاق قرار می‌داده‌اند. این مجموعه دارای اتاق‌ها و ساختمان‌هایی در ۴ جهت تپه بوده که تا زیر اتاقک آتشگاه ادامه می‌یافته‌اند. در بافت ساختمان‌های این بنا می‌توان سوراخ‌های زیادی را دید که به دست گنج‌یابان کنده شده‌است.

در اطراف این آتشدان در سطحی پایین‌تر اتاق‌های زیادی ساخته بودند که به علت خام بودن خشت‌ها در مجاورت باد و باران به مرور زمان از بین رفته‌اند. بقایای این اتاق‌ها در شمال و شمال شرقی بر جای مانده است. این آتشدان دارای ۷ پنجره بزرگ قدی و یک در ورودی است که آتش درون آن از تمامی جهات قابل دید بوده است . ارتفاع ورودی آن به اندازه چند پله از سطوح اطراف است و بطور کامل بر تمامی مجموعه و کوه وقوف دارد . در داخل آن در بالای در و تمامی پنجره‌ها طاقچه‌هایی قرار دارند.

مجموعه آتشگاه اصفهان در طول تاریخ به عنوان یکی از جایگاه‌های آتش مقدس و در دوران‌های اخیر به دلیل موقعیت مذهبی و تفریحی همواره مورد توجه مردم اصفهان و اطراف بوده است. آتشگاه اصفهان در سال ۱۳۳۰ و با شماره ۳۸۰ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. در سال‌های دهه ۵۰ مرمت اساسی شد و در اوایل دهه ۶۰ به جهت جلوگیری از ایجاد صدمات و تخریب، درهای ورودی ساختمان‌های آن بسته شد و بطور کامل استتار گردید.

پنج شنبه 5/5/1391 - 12:36 - 0 تشکر 480966

اصفهان-روستای چوپانان

دهستان چوپانان از توابع شهرستان نایین و استان اصفهان است…

کوهایی که به اطراف چوپانان زیبایی دو چندانی داده عبارتند از کوههای« عباس اباد»که بزرگترین کوه این منطقه است وکوهای«کوه عروسان» و«کوههای کشکی ، زرمو ، کوه سفیدوو کوههای کوچه می باشند.
منابع طبیعی و معادن در ۴۵ کیلومتری چوپانان «معدن سرب نخلک» وجود دارد که قدمت ۵۰۰۰ ساله دارد محصول این معدن کنسانتره سرب می‌باشد که در زمان جنگ جهانی دوم مورد استفاده ارتش نازی آلمان قرار می گرفت. معدن نخلک در اصل عبادتگاه نخلک است . تاریخ بنای این عبادتگاه چهار طاق به قرن دوم میلادی بر می گردد . این بنا عبادتگاه کسانی بوده است که در دژ روبروی آن و در قلعه بزرگ نخلک زندگی می کرده اند و به کار استخراج سرب از دل کوه و جداسازی نقره آن مشغول بوده اند . در حال حاضر این عبادتگاه و اثر تاریخی در محوطه معدن سرب نخلک واقع شده است و برای بازدید از آن حتماً نیاز است تا از تهران مجوز بازدید تهیه گردد .

Related posts:

پنج شنبه 5/5/1391 - 12:38 - 0 تشکر 480967

اصفهان-روستای ابیانه

در ۴۰ کیلومتری شمال غربی نطنز از استان اصفهان در دامنه کوه کرکس روستایی بس کهن واقع است به نام ابیانه.

این روستا را به اعتبار آثار و بناهای تاریخی پرتنوعش باید از زمرهٔ استثنایی ‏ترین روستاهای ایران به شمار آورد. شکوه معماری بومی و سرشار از زیبایی این روستا، آن را در شمار نمونه‏ های کم نظیر دیدنی‏های جهان درآورده است. ابیانه نقطه ‏ای خوش منظره و خوش آب و هوا و دارای موقعیت طبیعی مساعدی است. در دورهٔ صفویه هنگامی که شاهان صفوی برای ییلاق به نطنز می‏رفتند بسیاری از نزدیکان آنها و درباریان ترجیح می‏دادند در ابیانه اقامت کنند. شمار خانه ‏های ابیانه در سرشماری سال ۱۳۶۱ برابر با ۵۰۰ واحد برآورد شده؛ این خانه‏ ها تماماً بر روی دامنه پرشیبی در شمال رودخانه برزرود بنا شده است به صورتی که پشت بام مسطح خانه‏ های پایین دست، حیاط خانه‏ های بالادست را به وجود آورده است و هیچ دیواری هم آنها را محصور نمی‏سازد. در نتیجه، ابیانه در وهلهٔ اول روستایی چند طبقه به نظر می‏آید که در بعضی موارد تا چهار طبقهٔ آن را می‏ توان مشاهده کرد. اتاقهای ابیانه به پنجره‏های چوبی ارس مانند مجهزند و اغلب دارای ایوانها و طارمیهای چوبی پیش آمدهٔ مشرف بر کوچه ‏های تنگ و تاریک‏اند که خود به صورت مناظر جالبی درآمده‏اند. نمای خارجی دیوارهای خانه‏ های ابیانه با خاک سرخی که معدن آن در مجاورت روستاست پوشیده شده است. از آنجا که در دامنه ‏های شیبدار ابیانه فضای کافی برای ساختن خانه‏ های موردنیاز وجود ندارد در این روستا چنین رسم شده است که هر خانواده انبار غار مانندی در تپه‏های یک کیلومتری روستا، در کنار جاده و نرسیده به ابیانه ایجاد نماید. این غارها که در دل تپه‏ ها حفر شده‏اند و از بیرون تنها درهای کوتاه و محقر آن نمودار است برای نگهداری دامها و نیز آذوقهٔ زمستانی و اشیای غیرضروری مورد استفاده قرار می‏گیرد. زندگی مردم ابیانه کشاورزی و باغداری و دامداری است که با روشهای سنتی اداره می‏شود. بیشتر زنان در امور اقتصادی با مردان همکاری دارند. ابیانه دارای هفت رشته قنات است که برای آبیاری مزارع و باغات مورد استفاده قرار می‏گیرد. گندم، جو، سیب‏ زمینی و انواع میوه به خصوص سیب، آلو، گلابی، زردآلو، بادام و گردو در ابیانه به دست می‏آید. در سالهای اخیر قالی‏بافی در ابیانه رواج پیدا کرده و نزدیک به ۳۰ کارگاه قالی‏بافی در آنجا دایر شده است. در گذشته گیوه ‏بافی از جمله مشغله‏ های پردرآمد زنهای ابیانه بوده است که امروزه تا حدی متروک شده است. مردم ابیانه به سبب کوهستانی بودن منطقه و دور بودن محل آنها از مراکز پر جمعیت و راههای ارتباطی، قرنها در انزوا زیسته و در نتیجه بسیاری از آداب و رسوم قومی و سنتی و از جمله زبان و لهجهٔ قدیم خود را حفظ کرده ‏اند. زبان مردم ابیانه فارسی با لهجهٔ خاص ابیانه ‏ای است که با لهجه‏ های متداول در جاهای دیگر تفاوت اساسی دارد. لباس سنتی آنها، هنوز هم میان آنها رواج دارد و در حفظ آن تاکید و تعصب از خود نشان می‏دهند، در مردان شلوار گشاد و درازی از پارچهٔ سیاه و در زنها پیراهن بلندی از پارچه‏ های گلدار و رنگارنگ است.

علاوه بر این، زنهای ابیانه معمولاً چارقدهای سفیدرنگی بر سر دارند. قدیم‏ترین اثر تاریخی ابیانه آتشکده‏ای است که مانند دیگر بناهای ده در سراشیبی قرار گرفته است. آتشکده ابیانه را نمونه ‏ای ازمعابد زردشتی دانسته‏اند که در جوامع کوهستانی ساخته می‏شد. مهم‏ترین بنا و اثر تاریخی این روستا یک باب مسجد جامع و قدیم‏ترین اثر تاریخی این مسجد منبر چوبی منبت‏کاری آن است که در سال ۴۶۶ هجری قمری ساخته شده است. مسجد قدیمی دیگر ابیانه مسجد برزله است که دارای فضای دلبازی است و روی لنگه در شرقی آن سال ۷۰۱ هـ . ق. نوشته شده است که مربوط به دورهٔ ایلخانان است.مسجد تاریخی دیگر ابیانه مسجد حاجتگاه است که کنار صخره‏ای در کوهستان بنا شده و بر در ورودی شبستان آن تاریخ ۹۵۲هـ . ق. مشاهده می‏شود. روستای ابیانه دارای دو زیارتگاه است: یکی مرقد شاهزاده عیسی و شاهزاده یحیی در جنوب روستا که به گفته اهالی فرزندان امام موسی کاظم (ع) بوده‏اند؛ و زیارتگاه دیگر ابیانه قدمگاه نامیده می‏شود. از جمله جاها و اماکن دیدنی دیگر ابیانه می‏توان از خانه غلام نادرشاه و خانه نایب حسین کاشی نام برد.

Related posts:

پنج شنبه 5/5/1391 - 12:45 - 0 تشکر 480970

اصفهان-روستای فین بزرگ

این روستا از توابع شهرستان کاشان است و در یک منطقهٔ‌ دشتى با آب و هواى…

 معتدل و خشک قرار دارد. زیارتگاه‌هایى چون بقعهٔ چهل دختر و شاه‌زاده هادى و شاه‌زاده قاسم در این روستا واقع‌اند.

Related posts:

پنج شنبه 5/5/1391 - 12:47 - 0 تشکر 480971


اصفهان-روستاى برسیان 

barsian

روستاى برسیان از توابع شهرستان اصفهان است و آب و هواى دشتى، ‌ معتدل و خشک دارد.

 برسیان در ۳۶ کیلومترى جنوب شرقى اصفهان و ۲۵ کیلومترى شرق جادهٔ آسفالتهٔ اصفهان – زیار قرار گرفته است و زاینده‌رود از جنوب آن مى‌‌گذرد. این روستاى قدیمى یک مسجد جامع، چهار زیارتگاه به نام‌هاى امام‌زاده شاه‌‌مراد، امام‌زاده شاه‌مردان، امام‌زاده شاه‌لنگر، امام‌زاده شمس‌اللّه و هم‌چنین یک کاروان‌سراى شاه‌عباسى دارد. مجموعهٔ معمارى بومى و آثار مذکور بسیار جالب توجه است.

Related posts:

برو به انجمن
انجمن فعال در هفته گذشته
مدیر فعال در هفته گذشته
آخرین مطالب
  • آلبوم تصاویر بازدید از کلیسای جلفای...
    آلبوم تصاویر بازدید اعضای انجمن نصف جهان از کلیسای جلفای اصفهان.
  • بازدید از زیباترین کلیسای جلفای اصفهان
    جمعی از کاربران انجمن نصف جهان، در روز 27 مردادماه با همکاری دفتر تبیان اصفهان، بازدیدی را از کلیسای وانک، به عمل آورده‌اند. این کلیسا، یکی از کلیساهای تاریخی اصفهان به شمار می‌رود.
  • اعضای انجمن در خانه شهید بهشتی
    خانه پدری آیت الله دکتر بهشتی در اصفهان، امروزه به نام موزه و خانه فرهنگ شهید نام‌گذاری شده است. اعضای انجمن نصف جهان، در بازدید دیگر خود، قدم به خانه شهید بهشتی گذاشته‌اند.
  • اطلاعیه برندگان جشنواره انجمن‌ها
    پس از دو ماه رقابت فشرده بین کاربران فعال انجمن‌ها، جشنواره تابستان 92 با برگزاری 5 مسابقه متنوع در تاریخ 15 مهرماه به پایان رسید و هم‌اینک، زمان اعلام برندگان نهایی این مسابقات فرارسیده است.
  • نصف جهانی‌ها در مقبره علامه مجلسی
    اعضای انجمن نصف جهان، در یك گردهمایی دیگر، از آرامگاه علامه مجلسی و میدان احیا شده‌ی امام علی (ع) اصفهان، بازدیدی را به عمل آوردند.