• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
انجمن ها > انجمن امور تربیتی > صفحه اول بحث
لطفا در سایت شناسائی شوید!
امور تربیتی (بازدید: 2283)
دوشنبه 4/2/1391 - 17:43 -1 تشکر 448048
تربیت کودک در 7 سال اول

« به نام خداوند بخشنده و مهربان »

با سلام خدمت همراهان عزیز

 بنا به خواست دوست و همراه گرامی انجمن ،قصد داریم در این بخش در مورد نحوه رفتار با کودک در سنین قبل از 7 سالگی ، که در اسلام از اون به عنوان دوره آقایی و سروری کودک یاد شده صحبت کنیم.



با ما همراه باشید.

دوشنبه 11/2/1391 - 11:29 - 1 تشکر 449362

دکتر علی تقی پور ظهیر در کتاب خود با عنوان «اصول و مبانی آموزش و پرورش » اینطور نوشته اند :

« در این دوره ( دوره اول کودکی ، یعنی از 30 ماهگی تا 6 سالگی ) رشد ذهنی به سرعت پیش می رود. در دوره طفولیت ( از تولد تا 30 ماهگی ) که طفل از راه اکتشاف حسی ، یعنی با استفاده از حواس به معانی انگیزه هایی که با آنها در تماس بود ، پی می برد. در این دوره با رشد حواس و هماهنگی تدریجی عضلات ، کودک از طریق اعمال حرکتی ، یعنی دست زدن به اشیا و به کار بردن وسایل ، اطلاعاتی را که پیش تر از راه حواس به دست آمده اند ، تکمیل می کند . پدران و مادران و یا کسانی که کودک را از دست زدن به اشیا و به کار بردن وسایل مانع می شوند ، در حقیقت آنان را از یکی از مهمترین منابع اطلاعات محرومشان می کند.
هر گاه کودک با کمک و راهنمایی بزرگتر ها با استفاده از حواس به ویژه بساوایی با بازبینی اشیاو به کار بردن وسایل بپردازد ، حس کنجکاوی او که به شدت در این دوره برای اکتشاف و دانستن تحریک شده است ، ارضا می گردد و در عین حال معانی بسیاری برای او مکشوف می شود.مفاهیم ذهنی کودک بدون این اعمال از حیث محتوا نا چیز خواهد بود.
»

ادامه دارد ......

جمعه 15/2/1391 - 12:22 - 1 تشکر 450509

به محض اینکه کودک بتواند جمله بسازد ، از راه پرسش در صدد کسب اطلاع و ارضای کنجکاوی خود بر می آید . پرسش که از 3 سالگی شروع می شود ، در تمام دوره های زندگی یکی از وسایل کسب اطلاع است . اما ، اینکه کودک تا چه حد از پرسش استفاده می کند به پاسخ ها و میزان رضایت خاطری که از این راه به دست می آورد ، بستگی دارد.

جمعه 15/2/1391 - 12:33 - 1 تشکر 450511

در این دوره ، کودکان از راه مشاهده عکس ها و تصاویر ، یا داستانهایی که دیگران برای آنان می خوانند و نقل می کنند ، مفاهیم و معانی بسیاری را کسب می کنند . بدیهی است کودک در صورتی می تواند به معنای اشیا پی ببرد که بتواند روابط بین آنها را درک کند . هر قدر تجارب گذشته و حال بیشتر باشد کودک معانی بیشتری را به آنها مربوط می سازد ، به شرطی که این تشابه برای خود او نیز آشکار باشد ، و هر قدر موفقیت کودک در درک روابط و کشف معانی جدید بیشتر باشد علاقه و کنجکاوی او به ادامه اکتشافات و تجسسات شدیدتر می شود.
به این ترتیب ، می توان گفت افزایش سریع معلومات کودکان در 3 سالگی به همین دلیل است و به موازات افزایش سن ، توانایی وی در طبقه بندی اشیا ، که مقدمه درک مفاهیم مجرد است ، پیوسته رو به افزایش است . اما ، باید در نظر گرفت که کودکان در این دوره بیشتر بامفاهیم عینی سرو کار دارند نه با مفاهیم انتزاعی.

دوشنبه 25/2/1391 - 11:20 - 0 تشکر 453451

سلام

بحثتون خیلی خوبه. مرسی

منم سوال هیون عزیز رو داشتم که پست اول این صفحه تا حدودی کمک کرد.

مثلا در رابطه با لجبازی کودکان برای انجام کاری؟... البته گمونم تاپیکهایی با این موضوع توی انجمن باشه

 السلام علیــــــــــک یا ابا عبدالله

 

ای شیـــــعه تو را چه غــم ز طوفـــان بلا

آن جا که سفینة النجـــــــاة است حسیـــــن (ع)

 

یابن الحســـــن روحـــــــــی فداک

دوشنبه 17/7/1391 - 14:17 - 0 تشکر 565092

سلام دوستان 

یک مطلبی خوندم در مورد تربیت کودکان در 7 سال اول زندگی که برام جالب بود 

لطفا با دقت بخونید 







(مجله پنجره شماره 152) 







----------------------------------------------------





گفت‎وگو با دکتر علی قائمی









آقای دکتر به‎نظر شما، تربیت برای کودکان رده سنی 2 تا 7 سال که موضوع گفت‎وگوی ماست، باید سیستماتیک باشد و توسط نهاد‎های خاصی برنامه‎ریزی شود یا این‎که می‎باید بیشتر در درون خانواده‎ها صورت گیرد؟ 





تربیت باید مدون باشد. چه در خانواده صورت گیرد چه در بیرون. با این وجود دستور اسلام این است که فرزند در 7 سال اول زندگی در کنار والدین باشد. حال ممکن است اظهار شود که اگر این گونه عمل کنیم بچه ‎چیزی یاد نمی‎گیرد. خب باید به او آموزش داد. مادر باید دائما با فرزند باشد. یکی از مشکلات بزرگ امروز ما این است که وضع اقتصادی‎مان طوری است که برخی زنان باید کار کنند. بنده معتقد هستم این خطاست که مادر به‎دنبال پست و شغل برود. ایامی که در مجلس بودم این مسأله را مطرح کردم. ما نمی‎خواهیم بگوییم حرام است. اصلا این‎طور نیست. در بعضی موارد حتی بر یک زن واجب است که کار یاد بگیرد. مثلا فرض کنید خانمی در شهری است و استعداد پزشکی دارد و در آن شهر خانمی که پزشک باشد وجود ندارد. این زن استعداد آن کار را دارد. دستور اسلام این جا این است که او آموزش ببیند و پزشک شود. بر این اساس ما با اصل کار مخالفت نداریم.







اما فراموش نکنیم تربیت فرزند یعنی تربیت یک مملکت، یعنی سرنوشت یک مملکت. پس اول این مقدم است. لذا لازم است لااقل مادر در 7 سال اول تمام همت و فکر خود را صرف تربیت بچه کند و به این فکر کند که چگونه فرزندش را به عمل آورد. علم امروز در روان‎شناسی تربیتی ثابت کرده است که 70درصد اخلاق و رفتار هر انسانی آموخته‎های او در دوران 7 سال اول زندگیش است. بر این اساس می‎بینید که چه سرنوشت مهمی در این سن برای انسان رقم می‎خورد. حال سوال این جاست که چه‎کسی باید در هفت سال اول به فرزند رسیدگی کند؟ آیا مهدکودک و سازمان بهزیستی باید در این هفت سال به فرزند برسند؟ خیر. باید والدین برنامه داشته باشند. هر زن و مردی که ازدواج می‎کنند باید یک تابلو از خط زندگی در پیش روی ترسیم کنند و به این فکر کنند که بچه‎ای که امروز خدا می‎خواهد به ما بدهد، چگونه باید از لحاظ سیاسی و اقتصادی فکر و عمل کند و در رابطه با دوستان، پدر، مادر و مردم کوچه و خیابان خود چطور باید باشد. والدین برای تمام این موارد باید برنامه داشته باشند و براساس آن جلو بروند.



همان‎طور که شما هم اشاره کردید، در آموزه‎‎های اسلامی روایتی داریم با این مضمون تا 7 سالگی باید با کودک مثل امیر برخورد کرد. البته می‎دانیم این به معنای تعطیل کردن تربیت اخلاقی نیست و بیشتر جنبه الگو‎سازی دارد. از طرف دیگر زمانی که ما بچه را به مهدکودک می‎فرستیم، آن‎ها تذکر‎‎های مداوم می‎دهند و تلاش می‎کنند تا بچه را علی‎رغم میل خود قانونمند و نظم پذیر کنند. از دیدگاه شما جایگاه مهد کودک‎‎های فعلی در تربیت اسلامی چیست؟




من مسأله را به این صورت بیان می‎کنم که کامل‎تر باشد. ما دو گونه تربیت داریم. یک تربیت رسمی و دیگری تربیت غیررسمی. اما تربیت رسمی چیست؟ بنده فرزند خود را به مدرسه می‎فرستم و از قبل برای او برنامه معین می‎کنم و به او می‎گویم این کتاب را باید بخوانی و این مشق را باید هرشب بنویسی، اگر ننوشتی گوشت را می‎کشم، اگر ننوشتی تو را تنبیه می‎کنم. این تربیت رسمی است. پس تربیت رسمی، تربیتی قانونی است که برنامه آن از سوی دولت، برنامه‎ریزان و مسئولان یک کشور تهیه می‎شود.

حال آن‎که گفته شده است فرزند تا 7 سال امیر است یعنی تربیت رسمی و مورد بازخواست ندارد. 





مثلا مادری به فرزندش می‎گوید می‎خواهم به تو یک آیه قرآن آموزش دهم و تو باید گوش کنی و فردا باید آن را یاد گرفته باشی، اگر یاد نگرفته باشی تو را تنبیه می‎کنم. این غلط است چرا که تنبیه رسمی است. در 7 سال اول تربیت وجود دارد اما به‎صورت بازخواست نیست. به‎صورت بازی، الگو و تذکر است.









 به‎صورتی است که با هم همخوانی کنیم و با هم قرآن بخوانیم یعنی مسائل را ذره ذره به او القاء می‎کنیم. اما زمانی که به او بگوییم این تکلیف را الان به تو می‎دهم اگر فردا آن را یاد نگرفته بودی، گوش تو را می‎کشم. چنین چیزی در اسلام در 7 سال اول وجود ندارد. البته برخی مردم این را اشتباه فهم کرده‎اند زیرا در خیلی از موارد می‎بینیم که فرزند در حال شکستن لوستر است یا موی سر خود را می‎کشد والدین می‎گویند او را ر‎ها کنید بگذارید آزاد باشد. نباید این‎طور باشد.





آزادی در اسلام مشروط است. حتی برای کودک خردسال مشروط است. فرزندی را در نظر بگیرید که پستان مادر را می‎مکد، در عین‎حال به مادر سیلی می‎زند، وظیفه مادر چیست؟ یا فرزندی را در نظر بگیرید که تازه در حال دندان در آوردن است و پستان مادر را گاز می‎گیرد. وظیفه چیست؟ همیشه والدین در حال تربیت هستند. منتها اگر از بچه بازخواست کنید او نمی‎فهمد. باید در همان حال پستان را از دهان او بیرون کشید و یک نگاه تند به آن بچه چهار یا پنج ماهه انداخت و این عمل را یک‎بار، دو بار، پنج بار انجام داد تا بچه بفهمد که رابطه‎ای بین گاز گرفتن و اخم وجود دارد. پس گاز نگیرد تا به او اخم نشود. براین اساس در آن‎جا تربیت وجود دارد. چه‎کسی گفته است که بچه تا هفت سالگی امیر است و هر کاری که خواست می‎تواند انجام دهد و هر جا که خواست می‎تواند برود؛







 اصل حدیث این است، «الصبی سیدٌ فی سبع سنین» بچه در هفت سال اول سید و آقاست. یعنی از او بازخواست نکنید و فقط به او آموزش بدهید. ما بچه سه، چهار ساله را وادار به نماز می‎کنیم. اما باید طور دیگری رفتار کنیم. مثلا مادری که می‎خواهد نماز بخواند، برای فرزند خود یک جانمازی درست کند و با هم نماز بخوانند. اما وسط نماز بچه یک سوسکی را می‎بیند و دنبال سوسک می‎رود. آیا می‎بایست این‎جا او را سیلی یا کتک بزنیم؟ خیر. دفعه دوم که آمدیم نماز بخوانیم به او بگوییم این‎بار یادت باشد وقتی که نماز می‎خوانیم دیگر دنبال سوسک  نمی‎رویم، یا وقتی نماز می‎خوانیم دیگر دنبال شکلات نمی‎رویم.







یعنی مسائل را عملا از طریق الگو، خیرخواهی و نصیحت خواهی انجام دهیم.







الان یکی از مشکلاتی که متأسفانه در مهد کودک وجود دارد این است که از بچه مسئولیت می‎خواهند که این کار را انجام بدهد یا این کار را انجام ندهد. اگر احیانا با عرض پوزش این بچه سه، چهار ساله ادرار کرد، نباید برای او رسوایی به‎وجود آورد. در زبان فارسی یک ضرب المثلی داریم. «مادر را دل می‎سوزد، دایه را دامن». مادر دلش به حال بچه می‎سوزد. این عاطفه است که بچه را می‎سازد نه عاطفه تصنعی. مربی برای پول و حقوقی که می‎گیرد این کار را انجام می‎دهد. اگر مسئول مهد کودک را از مهد بیرون کنند، آیا او باز هم به آن بچه این‎طور محبت می‎کند!؟ اما مادر برای پول این کار را انجام نمی‎دهد، بلکه برای جان و وجود خود این کار را می‎کند. به همین جهت هر کسی حق ندارد مسئول مهد کودک شود. ما دو فرهنگ داریم. یکی فرهنگ خانواده و دیگری فرهنگ مهد کودک است. والدین فکری دارند و سر بچه خود پیاده می‎کنند. مهد کودک فرهنگ خود را دارد. در نتیجه بعد‎ها سیستمی پدید می‎آید که براساس آن سیستم بچه‎ها دو فرهنگه می‎شوند و از خانواده می‎برند. من چهار سال از طرف ایران به یک سمینار بین‎المللی که مرکز آن در پاریس بود رفتم. موضوع سمینار این بود که چه کنیم تا بین فرزندان و والدین انس جدیدی به‎وجود بیاید و آن‎ها با هم به خانواده برگردند؟ اما یک سوال مگر فرستادن کودک به مهد کودک انس نیست؟ خیر. زمانی که مادر فرزند را از خواب بیدار می‎کند و به مهد می‎برد و بچه تا ظهر آن‎جا می‎ماند، اخلاق مهد کودک را به خود می‎گیرد و دیگر مادر را قبول ندارد و دیگر به او عاطفه‎ای ندارد؛ زیرا مادر چیزی به او نداده است که حالا از او طلبکار باشد.

زمانی که بچه از مهد میآید و مادر خود را می‎بیند و به ظاهر خوشحال می‎شود و بعد بغل او می‎رود. اما بغض کرده و با او حرف نمی‎زند یا اگر هم حرف بزند حرف‎‎های کینه‎ای است. زیرا او برای فرزند، مادری نکرده است. اخلاق و رفتار این بچه اخلاق و رفتار مسئولان مهد کودک است. آیا رفتار مسئولان را می‎پذیریم؟ بعضی‎ها ممکن است بپذیرند و بعضی‎ها ممکن است نپذیرند. ما در خانواده یک فکر داریم و مهد کودک فکر دیگری دارد که آن فکر دیگر رسمی است و از طرف یک سازمان پدید آمده است و آن را بر سر بچه‎ها پیاده می‎کنند و از لحاظ فکری و فرهنگی بین مهد کودک و این بچه که متعلق به یک خانواده است، جدایی می‎افتد. الان در دنیای غرب اغلب عاطفه وجود ندارد. یک علت آن، این است که مادران بچه خود را شیر نمی‎دهند. خب ندهند. چه می‎شود؟ اسلام و علم می‎گوید: «شیر دادن عاطفه است.» مادری که به فرزند خود شیر می‎دهد، اصل عاطفه این‎جا از اصطکاک دو پوست زنده با یکدیگر پدید می‎آید. زمانی که بچه پستان مادر را می‎مکد، لب‎‎های او پوست زنده است. پستان مادر هم پوست زنده است، وقتی اصطکاک پیدا کنند عاطفه و محبت پدید می‎آید. مادران بچه‎‎های خود را شیر نمی‎دهند بنابراین عاطفه وجود ندارد. در اسلام توصیه شده است که اگر مادری می‎خواهد به بچه خود حتی با پستانک غذا دهد، بازوی خود را لخت کند و گردن بچه را روی بازوی خود بگذارد.















خدا در همین نزدیکی است
دوشنبه 17/7/1391 - 14:54 - 0 تشکر 565096

سلام
هیون گرامی ، از شما بابت پیگیری مباحث خیلی ممنونم .
مطلب بسیار جامعی بود .

من خودم ، دیدم بچه هایی که از صبح تا بعد از ظهر در مهد به خاطر عدم حضور مادر شون گریه می کنن و مادرشونو می خوان ، مربی و مدیر مهدم هیچ کاری نمی تونن براشون انجام بدن و فقط باید منتظر بود تا ساعت کاری مادر بچه ها تموم بشه و بیان دنبال بچه هاشون!
درسته که بچه بادیدن مادرش آروم تر میشه ولی به قول دکتر قائمی ، عقده و کینه ای که از رفتار مادر داره چی ؟ آیا اینو میشه کاریش کرد ؟

برو به انجمن
مدیر فعال در هفته گذشته
آخرین مطالب
  • آلبوم تصاویر بازدید از کلیسای جلفای...
    آلبوم تصاویر بازدید اعضای انجمن نصف جهان از کلیسای جلفای اصفهان.
  • بازدید از زیباترین کلیسای جلفای اصفهان
    جمعی از کاربران انجمن نصف جهان، در روز 27 مردادماه با همکاری دفتر تبیان اصفهان، بازدیدی را از کلیسای وانک، به عمل آورده‌اند. این کلیسا، یکی از کلیساهای تاریخی اصفهان به شمار می‌رود.
  • اعضای انجمن در خانه شهید بهشتی
    خانه پدری آیت الله دکتر بهشتی در اصفهان، امروزه به نام موزه و خانه فرهنگ شهید نام‌گذاری شده است. اعضای انجمن نصف جهان، در بازدید دیگر خود، قدم به خانه شهید بهشتی گذاشته‌اند.
  • اطلاعیه برندگان جشنواره انجمن‌ها
    پس از دو ماه رقابت فشرده بین کاربران فعال انجمن‌ها، جشنواره تابستان 92 با برگزاری 5 مسابقه متنوع در تاریخ 15 مهرماه به پایان رسید و هم‌اینک، زمان اعلام برندگان نهایی این مسابقات فرارسیده است.
  • نصف جهانی‌ها در مقبره علامه مجلسی
    اعضای انجمن نصف جهان، در یك گردهمایی دیگر، از آرامگاه علامه مجلسی و میدان احیا شده‌ی امام علی (ع) اصفهان، بازدیدی را به عمل آوردند.