• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
انجمن ها > انجمن روانشناسي > صفحه اول بحث
لطفا در سایت شناسائی شوید!
روانشناسي (بازدید: 1439)
يکشنبه 14/12/1390 - 10:49 -0 تشکر 437773
روش برخورد با بدبینی

چه احساساتی را نسبت به دیگران ابراز کنیم؟

در یک نگاه کلّی، احساسات را می توان به احساسات مثبت و منفی طبقه بندی نمود: بدبینی، حسادت، نگرانی و ناامیدی و... جزو احساسات منفی به حساب می آیند. این نوع احساسات، نه تنها شایسته ابراز نیستند، بلکه وجود همیشگی آنها در فرد، نشانه اختلال روانی است. تحقیقاتْ نشان داده است که روابط ناسالم در خانواده و جامعه معمولاً بر اثر وجود و ابراز این گونه احساسات به وجود می آید.

احساساتی مانند همدردی، همدلی، حرمت خود، رضایت از رابطه با دیگران و... جزو احساسات مثبت به حساب می آیند. وجود این نوع احساسات در افراد، نشانه سلامت روانی آنها بوده اگر به شیوه مناسب و مطلوبی ابراز شوند، باعث بهبود روابط، پایداری دوستیها، استحکام خانواده و رضایت از زندگی خواهند شد.

احساساتی نیز وجود دارند که با توجه به موقعیتهای مختلف، می توانند سالم یا ناسالم باشند. خشم و اندوه، نمونه هایی از این دسته اند. خشم اگر به منظور دفاع از خود و گرفتن حقّی باشد، باید نشان داده شود. اندوه سالم، همان افسردگی بالینی نیست. وقتی یکی از عزیزان شما می میرد، کاملاً سالم و بجاست که اندوهگین شوید و اندوهتان را با دوستان و نزدیکانتان در میان بگذارید. اندوه شما نشانگر مهر و محبتی است که به آن فرد داشته اید.(8)

احساسات مثبت را باید ابراز کنیم، اما از نشان دادن احساسات منفی و احساساتی که تفسیر مثبت برای آنها وجود ندارد، باید پرهیز

نموده، در صدد اصلاح و جایگزینی آنها برآییم.

تا چه اندازه احساسات خود را ابراز کنیم؟

برای ابراز احساسات نسبت به دیگران، به طور کلی نمی توان حد و مرز مشخّصی را تعیین کرد ؛ زیرا احساسات، گستره وسیعی را در برمی گیرند و از سوی دیگر، افراد و موقعیتهایی که ما نسبت به آنها احساسات از خودْ نشان می دهیم، یکسان و در یک ردیف نیستند.

توجه به این نکته مهم است که اگرچه روح و محتوای فرهنگ دینی ما بر پایه ارتباط، صمیمیت، ابراز محبت و عاطفه استوار است، اما این، هرگز به معنای آن نیست که احساسات خود را نسبت به همگان و به صورت عمیق و گسترده، ابراز کنیم. رابطه ای که با همسرمان یا پدر و مادر و یا دیگر دوستان نزدیکمان داریم، کاملاً متفاوت از رابطه ما با سایرین است. از این رو نمی توانیم با افرادی که تازه با آنها آشنا شده ایم، همان احساساتی را از خود ابراز کنیم که نسبت به دوستان نزدیکمان داریم.

اگر به همسر یا یکی دیگر از دوستان بسیار نزدیکمان بگوییم: «دوستت دارم» و حتی مسائل ریز و جزئی زندگی خود را با وی در میان بگذاریم، شاید مشکل چندانی ایجاد نکند ؛ بلکه چه بسا لازم و ضروری است. اما نمی توانیم، به هر فرد غریبه ای که برمی خوریم، احساسات خود را این گونه ابراز کنیم. بلکه ترجیح می دهیم به برخوردها و تعارفات رسمی اکتفا نموده، از ابراز هرگونه احساس دیگری خودداری کنیم.

شیوه های ابراز احساسات

در یک برخورد دو نفره معمولی، یک سوم مفاهیم اجتماعی (اطلاعات، معانی و احساسات) از طریق مؤلّفه های کلامی و دو سوم ما بقی از راههای غیرکلامی (مانند: حرکات، وضعیت بدن، نحوه نگاه، حالات چهره و...) منتقل می شوند.(9)

حرکات: ما در جریان یک دیدار (ارتباط رو در رو)، حرکت می کنیم. یکی از کارکردهای اصلی حرکات، ابراز حالات عاطفی و احساسات فرد نسبت به دیگران است.

ژستها: ژستها در فرهنگهای مختلف، هر کدام نشان دهنده احساس ویژه ای هستند، مثلاً در فرهنگ ما:

- نشان دادن مشتهای گره کرده = عصبانیت

- بالا انداختن شانه = بی اطلاعی

- ضرب گرفتن روی میز = اضطراب

وضعیت بدن: در ارتباطات میان فردی، کسی که نشسته و به جلو خم شده است، در مقایسه با فردی که خود را عقب می کشد، نگرش مثبت تری به موضوع بحث دارد. در حالت ایستاده نیز وقتی افرادْ رو در روی یکدیگر می ایستند، نسبت به موضوع بحث، نگرش مثبت تری دارند تا وقتی که روی خود را به طرف دیگری برمی گردانند.

سرتکان دادن: ما به دو شیوه می توانیم برای ابراز علاقه و اشتیاق نسبت به حرفهای فردی که با ما صحبت می کند، از سر تکان دادن استفاده کنیم. با کج کردن سر، علاقه مندی خود را نسبت به حرفهای طرف مقابل ابراز می کنیم و با تکان دادن سر، تمایلمان را به ادامه صحبت، نشان می دهیم.

نگاه: نگاه، کارکردهای مختلفی در رفتار انسان دارد. از همین رو، افراد به نحوه نگاه دیگران، بسیار حسّاس اند. در بسیاری از صحبتهای روزمرّه، گفته می شود: «این طوری به من نگاه نکن»، «او به من چشم دوخته»، «با نگاه خود، مرا آب کرد» و...

کارکردهای ارتباطی نگاه:

ارتباط چشمی نشانگر شدّت هیجانات ما درباره دیگران است. ظاهراً ما به کسانی که علاقه بیشتری داریم، نگاههای طولانی تر و بیشتری می کنیم. خیره خیره نگاه کردن، نشانه خصومت نیز می تواند باشد ؛ اما به راحتی می توان بین این دو نحوه نگاه، فرق گذاشت. نگاه طولانی اگر با لبخند همراه باشد، نشانه عواطف و هیجانات «دوستانه» و همچنان اگر با خشم همراه باشد، بیانگر احساسات «خصمانه» است.

تحقیقات، نشان می دهد که وقتی افراد به طور مکرر به هم صحبتِ خود نگاه می کنند، بیش از وقتی که به ندرت به آنها نگاه می کنند، در نزد آنها محبوبیت دارند.

نکته دیگر اینکه اگر به طور همزمان از تقویت کننده های کلامی (مانند تأیید و تحسین) و نیز نگاه استفاده کنیم، بهتر می توانیم با دیگران ارتباط برقرار نموده، آنان را وادار کنیم تا نگرشها و احساسات خویش را ابراز کنند.

این روشها ممکن است بدون آنکه توجه اختیاری به آنها داشته باشیم، بیان کننده حالات و احساسات ما باشند ؛ اما برخی مهارتهای دیگر نیز وجود دارند که به صورت ارادی نشانگر حالات ما هستند.

راهبردهای رابطه با دیگران

الف . خود افشایی

(Self_disclosure)

خود افشایی، فرایندی است که از طریق آن، اطلاعاتی را راجع به خود در اختیار دیگران قرار می دهیم. نخستین کسی که بر اهمیت افشای خود به عنوان یک راهبرد در روابط با دیگران تأکید کرد، سیدنی جِرارْد بود (1964م). او نشان داد که ما می توانیم از افشای خود برای تشویق دیگران به مطرح کردن اطلاعات مخصوص خودشان استفاده کنیم. امروزه خودافشایی به عنوان یک مهارت مهم در مشاوره به کار می رود و در دیگر تعاملات اجتماعی نیز می تواند بسیار مفید و راهگشا باشد.

خودافشاییها می توانند درباره حقایق یا درباره احساسات باشند. وقتی دو نفر برای اولین بار یکدیگر را می بینند، بیشتر احتمال دارد به افشای حقایق (نام، شغل، محل اقامت و...) بپردازند و احتمال انجام شدن اِفشاهای احساسی (من به شما علاقه دارم، من از موسیقی بیزارم و...) توسط آنها کم است. اما گاه دیده می شود که برخی افراد، آنچنان سرد و بی عاطفه هستند که در برخورد با دیگران از ابراز هرگونه احساسی خودداری نموده، خود را پشت دیوارهای بی اعتمادی مخفی می دارند.

عده ای هم وجود دارند که به محض رو به رو شدن با دیگران و در همان ابتدا، به افشاهای عمیق و بیان دیدگاهها و احساسات خود پرداخته، حتی خصوصی ترین مسائل خود را با دیگران در میان می گذارند. افرادی که در «خود افشایی» افراط و تفریط می کنند، در برقراری رابطه با دیگران و حفظ آن، دچار مشکل می شوند. بنابراین، گرچه خودافشایی یک مهارت مهم در تعامل با دیگران محسوب می شود، اما نباید در آغاز برخوردها به ابراز احساسات عمیق خود پرداخت.

ب . باز بودن

(Openness)

باز بودن، یک مفهوم دوجانبی است. وقتی یک فرد را «باز» می نامیم که هم در بیان و ابراز احساسات خود از صراحت و بی پردگی

برخوردار باشد و هم نسبت به اظهارنظر و احساساتی که دیگران از خود نشان می دهند، حالت پذیرندگی داشته باشد.

هرچه حالت صراحت و پذیرندگی شخص بیشتر باشد، آمادگی او برای تغییر و رشد به سوی مراحل بالاترِ کمال و ایجاد روابط صمیمی و دوستانه با دیگران بیشتر می گردد، و به عکس، هرچه پافشاری فرد بر روی نگرشها و دیدگاههای شخصی بیشتر باشد، تغییر و رشد وی دشوارتر و روابط وی با دیگران، ناپایدارتر خواهد بود.

ج . تصدیق و تأیید

تصدیق و تأیید، یکی از روشهای ابراز علاقه و اعلام موافقت با اعمال و گفتار طرف مقابل است. وقتی به گفته فرد دیگری گوش می دهیم، می توانیم با کلماتی چون «خُب»، «بله»، «درسته»، «خیلی خوب»، «می فهمم»، «همین طور»، «آها» و... احساس علاقه خود را به گفته های وی ابراز نماییم.

د . تحسین و حمایت

تحسین، واکنش فراتر از تصدیق یا تأیید ساده و در واقع، نوعی اعلام توافق با گفتار و رفتار طرف مقابل است. برخی کلماتی که تحسین و حمایت فرد را از دیگران نشان می دهند، عبارت اند از: «خوبه»، «عالیه»، «آفرین»، «چه جالب»، «ادامه بده» و... تأیید و تحسین، تنها از طریق کلامی صورت نمی گیرد ؛ بلکه لبخندهای گرم، سر تکان دادنهای مشتاقانه و ارتباط چشمی، از بهترین روشهای ابراز تأیید و تحسین به حساب می آیند.

گُلدمن در تحقیقات خود (منتشر شده به سال 1980م) نشان داد که وقتی تشویق کلامی را با ارتباط چشمی همراه می کنیم، بیشتر نشانگر علاقه ما به دیگران است ؛ اما این را هم باید بگوییم که گاهی استفاده بیش از حد از نگاه یا نگاه خیره، حمل بر تهدید می شود و دیگران را ناراحت می کند.

ه . انعکاس احساس

(Reflection of feeling)

منظور از انعکاس یا باز گرداندن احساس، این است که درباره ماهیت گفته های فردی که با ما صحبت و درد دل می کند، بازخورد بدهیم (عکس العمل مناسبی نشان بدهیم). یکی از عوامل مؤثر در استفاده موفق از این مهارت، تشخیص دقیق احساسات طرف مقابل و برجسته کردن آنهاست.

ما با بازگردانی احساسات، به گوینده القا می کنیم که حرفهای او را فهمیده ایم و برای او احترام و ارزش قایلیم. انعکاس احساس، رابطه ما را با دیگران تسهیل می کند و با آنان همدل تر می شویم.

و . گوش دادن

در تعاملات میانْ فردی، گوش دادن، اهمیت زیادی دارد.(10)

ما برای ابراز احساس همدلی و درک و احترام دیگران باید به گفته های آنان توجه کنیم. اغلبِ ما آن چنان درگیر افکار و احساسات خود هستیم که واقعاً به چیزهایی که دیگران و حتی دوستان نزدیک ما می گویند، گوش نمی دهیم. بسیاری از اختلافات موجود در خانواده ها، بین همسران، والدین با فرزندان و... ناشی از همین بی اعتنایی و گوش ندادن به گفته ها و نظرات همدیگر است. ما بیشتر علاقه داریم که در مورد خودمان بگوییم تا به گفته های دیگران گوش دهیم.

نکات کاربردی

1 . در بیان احساسات خود نسبت به دیگران صریح باشید ؛ یعنی احساس خود را مستقیم و بدون واسطه در یک یا دو جمله ساده و قابل فهم بیان کنید.

2 . از دلیل خود برای ابراز احساستان آگاه باشید: هدف شما در این موقعیت چیست؟ آیا می خواهید نکوهش کنید و احساس نارضایتی خود را اعلام کنید، یا می خواهید باز خورد (عکس العمل) مناسب ارائه دهید؟

3 . در بیان و توصیف احساستان از ضمیر «من» استفاده کنید («من ناراحتم» به جای «تو مرا ناراحت کردی»).

4 . احساس خود را نسبت به رفتار دیگران بیان کنید نه نسبت به خود آنها («وقتی شما این کار را انجام می دهید، من خشمگین می شوم» به جای جمله: «شما مرا خشمگین می کنید»).

5 . وضعیت و حالات خود را با آنچه می گویید، هماهنگ کنید. اگر احساس خشم خود را با لبخند بیان کنید، طرف مقابل هم آن را جدّی نخواهد گرفت.

6 . در ضمنِ آنکه احساسات خود را نسبت به دیگران ابراز می کنید، حق دیگران را نیز برای داشتن احساسات و عقاید و ابراز آنها محترم بدارید.

يکشنبه 14/12/1390 - 11:13 - 0 تشکر 437778

سلام
ممنون عالی و کاربردی بود:)

من از اين كوه بالا خواهم رفت.ميگويند ارتفاعش زياد است.راهش طولاني و شيب دار است,پر از صخره و صعود به آن بيش از حد دشوار است.كارخودم است.از آن بالا خواهم رفت.به زودي مرا خواهي ديد كه از قله برايتان دست تكان ميدهم يا از فرط تلاش بر دامنه جان ميسپارم

يکشنبه 14/12/1390 - 12:49 - 0 تشکر 437794

سلام

خیلی جالب و مفید بود .

قبل از این نمیدونستم وقتی تو کلاس درباره ی یه موضوع که برام جالبه بحث میکنم ناخودآگاه خودمو میکشیدم جلو :)))

و یه چیز هم که خودم بهش رسیدم اینه که بعضی استادا اصلا خوششون نمیاد موقع جواب دادن به سوالم خیلی بهشون نگاه کنم . یعنی موقع حرف زدن با من سعی میکنن نگاهشونو بدزدن و کاملا به دیگران نگاه میکنن ... منم به خاطر راحتیشون سعی میکنم به تابلو یا به یادداشتم نگاه کنم ... و نتیجه گرفتم اینجوری راحتتر بهم جواب میدن ... نمیدونم واسه چیه ؟

یه سوال هم برام پیش اومد ، اگه کسی تونست بهم جواب بده :)

تو ابراز احساس نارضایتی هم باید صریح و رک بود ؟ و این کار بازخورد بدی از طرف به ما نمیده ؟

میدونی فرق انجمن مدیریت با انجمنای دیگه چیه ؟

دوست داری بدونی ؟ خب فرقش اینه : همه ی انجمنهای تخصصی تبیان فقط یه مدیر داره ، ولی تو انجمن مدیریت هر کس بیاد و فعالیت کنه

خودش یه مدیره پس بیا انجمن مدیریت و با چشمان یک مدیر نگاه کن

 

يکشنبه 14/12/1390 - 13:48 - 0 تشکر 437807

سلام مدیر جان
بخش اول حرفات خیلی زیاده بحثش ولی خلاصه کلام اینه که تو ارتباطات غیر کلامی هیچ وقت و هیچ گاه نباید نگاه رو مدام و میخ کوب به شخص دوخت چون طرف احساس میکنه شما بهش دارین مسلط میشین واسه همین سختشه و یا بطور غیر فیزیکی از شما فاصله میگیره یا نگاهشو بر میداره تو کارگاه نفوذ در افکار هم فکر کنم بحث کردیم که وقتی با یکی حرف میزنید حتی سطح نگاهتون از طرف پایین تر باشه مخصوصا جلوی خانما...بگذریم بحثش زیاده

ولی در مورد سوال دومتون به نظر من اتفاقا تو ابراز شرمندگی تو چشمای طرف نگاه کنید.تو بخشیدن شما تاثیر بسیاری داره ولی اگر منظور انتقاد از طرفه که نظر شخصیم اینه که دوگانه برخورد کنیم یعنی اولش انتقاد رو بیان کنیم و بعدش جهت تضعیف جو سنگین به تشکر از خوبی های دیگه ی طرف بپردازیم...چقدر کتابی حرف زدم:))
نظر شخصیم بود و در لفافه انتقاد کردن و یا غیر مستقیم و اینارو اصلا قبول ندارم البته در معدود موارد بنا به شرایط نیازه اینطوری باشه ولی در کل نمیپذرِم عامو:))

من از اين كوه بالا خواهم رفت.ميگويند ارتفاعش زياد است.راهش طولاني و شيب دار است,پر از صخره و صعود به آن بيش از حد دشوار است.كارخودم است.از آن بالا خواهم رفت.به زودي مرا خواهي ديد كه از قله برايتان دست تكان ميدهم يا از فرط تلاش بر دامنه جان ميسپارم

يکشنبه 14/12/1390 - 18:20 - 0 تشکر 437988

سلام جناب اضداد
آره خب .. درست میگید .. با نگاه زیاد استاد فکر میکنه دارم میگردم ازش آتو بگیرم ... ولی اصلا زیاد نگاه نمیکنم ... ودر همون حد هم احساس میکنم چون چند تا بحث فرا تر از درس رو میکشم وسط و داره ی سولاتم رو وسیع میکنم بعضی استادا اعتماد به نفسشون رو از دست میدن ..
آخه بعضی وقتا دچار تضاد میشم .. مثلا بعد از چندتا سوال پرسیدن و بحث کردن بعضی استادا شدیدا براشون مهمه که بهشون نگاه کنم و تایید کنم .. تا نگاهم میره رو برگه میگن خانم ... گوشت بامنه ؟

میدونی فرق انجمن مدیریت با انجمنای دیگه چیه ؟

دوست داری بدونی ؟ خب فرقش اینه : همه ی انجمنهای تخصصی تبیان فقط یه مدیر داره ، ولی تو انجمن مدیریت هر کس بیاد و فعالیت کنه

خودش یه مدیره پس بیا انجمن مدیریت و با چشمان یک مدیر نگاه کن

 

يکشنبه 14/12/1390 - 18:53 - 0 تشکر 437995

وقت نماز شد نصفه نوشتم ( طرح ترویج معارف ) :))

خب کجا بودم ... به خاطر همین تفاوت در استادا سعی میکنم اول ترم ببینم کی اطلاعات بالایی داره .. بعد سوالامو بپرسم که اذیت نشن ...

درباره ی سطح نکاه هم یادمه تو کارگاه کامل توضیح دادید... ولی باور کنید بعضی وقتا خودمو به خنگی میزنم تا استاد کاملا احساس بالا بودی کنه .. ولی خب به شخصیت و میزان اعتماد به نفس استاد هم بستگی داره ...

درباره ی ابراز شرمندگی نکته ی خوب رو تذکر دادید .. جون این مواقع شدیدا سعی میکنم نگاه نکنم ..

درباره ی انتقاد هم یه کاری که من به طور غیر ارادی انجام میدم .. اینه که بعد از انتقاد به طور غیر ارادی خودمو واسه طرف لوس میکنم .. تا فرصت نکنه موضع ناراحت و عصبانیت بگیره ...

بوشهری هم که بلدین .. . باید بگید نمیپِذیرٌم عامو یا قِبول نِدارٌم عامو :))

میدونی فرق انجمن مدیریت با انجمنای دیگه چیه ؟

دوست داری بدونی ؟ خب فرقش اینه : همه ی انجمنهای تخصصی تبیان فقط یه مدیر داره ، ولی تو انجمن مدیریت هر کس بیاد و فعالیت کنه

خودش یه مدیره پس بیا انجمن مدیریت و با چشمان یک مدیر نگاه کن

 

چهارشنبه 17/12/1390 - 20:30 - 0 تشکر 439078

وضعیت و حالات خود را با آنچه می گویید، هماهنگ کنید. اگر احساس خشم خود را با لبخند بیان کنید، طرف مقابل هم آن را جدّی نخواهد گرفت.

آخ زدید تو خــال... من شدیدا روی این موضوع ضعف دارم...

متاسفانه خیلی نمیتونم عصبانیتم رو نشون بدم و همه فکر میکنن دارم شوخی میکنم یا خیلی جدی نیست ناراحتیم!

آخه تا چهرم رو خشمناک میکنم و حرفم رو میزنم برای اینکه دل فرد مقابل نشکنه و ناراحت نشه زودی

خودم حرف خودم رو نقص میکنم و میگم حالا اشکال نداره ولی از این بعد مراقب باش و این حرفا...

در کل مطالب خیلی مفیدی بود ممنون. 

 

« معجزه خبر نمی کند، با احتیاط ناامید شوید ! »

 

پنج شنبه 18/12/1390 - 22:25 - 0 تشکر 439354

modir_e_movafagh گفته است :
[quote=modir_e_movafagh;723339;437794]

سلام

خیلی جالب و مفید بود .

قبل از این نمیدونستم وقتی تو کلاس درباره ی یه موضوع که برام جالبه بحث میکنم ناخودآگاه خودمو میکشیدم جلو :)))

و یه چیز هم که خودم بهش رسیدم اینه که بعضی استادا اصلا خوششون نمیاد موقع جواب دادن به سوالم خیلی بهشون نگاه کنم . یعنی موقع حرف زدن با من سعی میکنن نگاهشونو بدزدن و کاملا به دیگران نگاه میکنن ... منم به خاطر راحتیشون سعی میکنم به تابلو یا به یادداشتم نگاه کنم ... و نتیجه گرفتم اینجوری راحتتر بهم جواب میدن ... نمیدونم واسه چیه ؟

یه سوال هم برام پیش اومد ، اگه کسی تونست بهم جواب بده :)

تو ابراز احساس نارضایتی هم باید صریح و رک بود ؟ و این کار بازخورد بدی از طرف به ما نمیده ؟

سلام مدیر عزیز

من به شخصه نگاه کردن به جزوه و تخته و...به جز استادی که دارن پاسخ سوال شما رو میدن، بی احترامی می دونم. اون که استاد نگاهشونو می دزدن دلیل داره! یک استاد بهتره که فقط به یک نفر هنگام پاسخ دادن نگاه نکنن این کار جو کلاس رو بهتر اداره خواهد کرد. حالا ممکنه استادی اصلا این موضوع مد نظرشون نباشه و برای اینکه پاسخ سوال شما رو بدن نیازه که فکر کنن و قاعدتا پیش میاد که نا خودآگاه خود ما هم برای پاسخ به یک سوال و تمرکز بیشتر نگاهمون رو از طرف مقابلمون می دزدیم. ولی استاد توقع داره که شما همچنان مشتاقانه نگاهشون کنین...نگاهی متواضعانه و مملو از احترام!

در مورد سوال دومتون من فکر می کنم که بستگی به شرایط و طرف مقابل داره. گاهی لازمه که رک باشی چون طرف مقابل این ظرفیت رو داره و کلا باید جوانب زیادی رو سنجید.

موفق باشید. 

 

خدايا در برابر هر آنچه انسان ماندن را به تباهي مي کشاند مرا با نداشتن و نخواستن رويين تن کن. (علي شريعتي)

.

.

"مدير انجمن زن ريحانه ي آفرينش"

"جانشين انجمن زبان انگليسي"

شنبه 20/12/1390 - 21:2 - 0 تشکر 439735

سلام بتانیست جان

خیلی لطف کردی پاسخ دادی .. آره خب .. مطمئنا نگاهی متواضعانه و مملو از احترام خیلی واجبه ولی همونجور که گفتن بعضی استادا سطح علمیشون زیاد بالا نیست به همین خاطر وقتی یکی یه سوال خارج از درس میپرسه هول میشن .. و اینکه میگم نگاهشو میدزده واقعا این کار رو میکنه و اصلا میره یه طرف کلاس می ایسته که من جلو چشمش نباشم و صداش هم میلرزه .. به خاطر همین دیگه ازش خیلی سوال خارج از کتاب نمیپرسم چون کلا توجه زیادی به فعالیت من نمیکنه .. در عوض بعضی استادا به قول شما توقع دارن دائم نگاهم بهشون باشه و تا نگاهم رو جزوه بره فکر میکنن من یه جای دیگه ام ( یعنی تو فکرم ).

در باره ی ظرفیت طرف مقابل هم خیلی خوب گفتی .. و بیشتر تو دوستی های طولانی آدم میتونه بفهمه طرف ظرفیتش چقدره ..

ممنون عزیزم :))

میدونی فرق انجمن مدیریت با انجمنای دیگه چیه ؟

دوست داری بدونی ؟ خب فرقش اینه : همه ی انجمنهای تخصصی تبیان فقط یه مدیر داره ، ولی تو انجمن مدیریت هر کس بیاد و فعالیت کنه

خودش یه مدیره پس بیا انجمن مدیریت و با چشمان یک مدیر نگاه کن

 

برو به انجمن
فعالترین ها در هفته گذشته
انجمن فعال در هفته گذشته
مدیر فعال در هفته گذشته
آخرین مطالب
  • آلبوم تصاویر بازدید از کلیسای جلفای...
    آلبوم تصاویر بازدید اعضای انجمن نصف جهان از کلیسای جلفای اصفهان.
  • بازدید از زیباترین کلیسای جلفای اصفهان
    جمعی از کاربران انجمن نصف جهان، در روز 27 مردادماه با همکاری دفتر تبیان اصفهان، بازدیدی را از کلیسای وانک، به عمل آورده‌اند. این کلیسا، یکی از کلیساهای تاریخی اصفهان به شمار می‌رود.
  • اعضای انجمن در خانه شهید بهشتی
    خانه پدری آیت الله دکتر بهشتی در اصفهان، امروزه به نام موزه و خانه فرهنگ شهید نام‌گذاری شده است. اعضای انجمن نصف جهان، در بازدید دیگر خود، قدم به خانه شهید بهشتی گذاشته‌اند.
  • اطلاعیه برندگان جشنواره انجمن‌ها
    پس از دو ماه رقابت فشرده بین کاربران فعال انجمن‌ها، جشنواره تابستان 92 با برگزاری 5 مسابقه متنوع در تاریخ 15 مهرماه به پایان رسید و هم‌اینک، زمان اعلام برندگان نهایی این مسابقات فرارسیده است.
  • نصف جهانی‌ها در مقبره علامه مجلسی
    اعضای انجمن نصف جهان، در یك گردهمایی دیگر، از آرامگاه علامه مجلسی و میدان احیا شده‌ی امام علی (ع) اصفهان، بازدیدی را به عمل آوردند.