• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
سينما و تلویزیون (بازدید: 407)
يکشنبه 9/5/1390 - 16:59 -0 تشکر 346064
قواعد طنز در ساختمان پزشکان رعایت شده است

تهران - منتقد سینما و تلویزیون با تاكید بر رعایت استانداردها و قواعد طنز "ساختمان پزشكان"، افزود: این مجموعه تلویزیونی به علت پرداخت مناسب به موضوعات اجتماعی در قالب طنز، به عنوان یك اثر موفق شناخته‌ شده است.
قواعد طنز در
"رامتین شهبازی" ‌روز شنبه به خبرنگار فرهنگی ایرنا گفت: مجموعه "ساختمان پزشكان"، یكی از متفاوت ترین آثار طنزی است كه در سال‌های اخیر روی آنتن سیما رفته است.
وی افزود: در این اثر، ردپای "پیمان قاسم‌خانی" كه سرپرستی نویسندگان را برعهده داشت، دیده می‌شد؛ او با فیلم سینمایی "ورود آقایان ممنوع" نشان داد كه می‌توان با بضاعت كنونی، به یك اثر كمدی درست و اساسی دست یافت.
شهبازی تاكید كرد: "ساختمان پزشكان" نشان داد كه می‌توان مجموعه‌ای متفاوت از آن چیزی كه به عنوان طنز بین مردم شناخته می‌شود، به مخاطب عرضه كرد.
وی، كارگردانی خوب "سروش صحت" را یكی دیگر از موفقیت‌های "ساختمان پزشكان" دانست و خاطر نشان كرد: صحت در شكل‌گیری شخصیت‌های‌ داستان، فضاهاسازی‌ها و موفقیت بازیگران نقش بسزایی داشت.
این منتقد سینما و تلویزیون، با تمجید از بازیگران این مجموعه تلویزیونی طنز، افزود: "بهنام تشكر" با بازی خوب خود نشان داد كه می‌تواند به عنوان یك بازیگر موفق در تلویزیون و سینما حضور پر رنگی داشته باشد.
شهبازی گفت: سایر بازیگران این مجموعه نیز در ایفای نقش‌ خود موفق ظاهر شدند و ثابت كردند كه می‌شود روی آنان برای ساخت یك طنز سالم حساب باز كرد.
وی با بیان اینكه "ساختمان پزشكان" از معدود آثاری است كه قواعد یك اثر طنز را رعایت كرده، افزود: "ساختمان پزشكان" نه تنها تصویر كاملی از یك اثر طنز به بیننده ارایه كرد بلكه واقعیت امروز جامعه را كه همان خروج آن از وضعیت تعادل است، متذكر شد.
این منتقد سینما و تلویزیون با یادآوری اینكه وظیفه هنرمند تذكر دادن به جامعه است، گفت: زبانی كه "ساختمان پزشكان" برای بیان تذكر خود نسبت به وضعیت جامعه برگزید، از طنز عبور كرد و به هجو رسید كه زبان گزنده‌تری نسبت به طنز است.
شهبازی افزود: خنده حاصل از هجو، بسیار خوف‌ ناك تر از طنز است زیرا در این قالب، بیننده فقط با یك شوخی بین بازیگران مواجه نیست بلكه واقعیت های جامعه با زبانی طنز گوشزد می‌شود.
وی با یادآوری این نكته كه در تقسیم‌بندی آثار خنده‌آور، "مطایبه"، "هزل" و "هجو" قرار دارد، گفت: هرچند مطایبه، هزلی معتدل است كه بیننده با نوعی شوخی مواجه است اما پس از آن در آثار هجو با شوخی هایی رو به رو می‌شویم كه بیننده را به فلسفه خندیدن نزدیك می‌كند.
شهبازی تاكید كرد: "ساختمان پزشكان" سعی كرد تا در زبان هجو، شرایط دردناك زندگی امروز و حتی رفتار والدین با فرزندان را به نقد بكشد هرچند كه برخی معتقدند كه این بخش‌ها بدآموزی دارد اما به نظر می‌رسد كه این گفت وگو‌ها و رفتارها منعكس‌ كننده چیزی است كه در جامعه وجود دارد.
وی با تاكید بر اینكه سازندگان "ساختمان پزشكان" به درستی به مقولات اجتماعی با نگاه طنزآلود نزدیك شدند، گفت: این اثر از نظر اجتماعی از دیگر مجموعه‌های تلویزیونی قوی تر ظاهر شد.
این نویسنده و منتقد سینما افزود: دست اندركاران این مجموعه توانستند آغاز یك اتفاق جدید را در عرصه مجموعه‌های تلویزیونی پیشنهاد دهند كه هم مخاطب پسند باشد و هم واقعیت های جامعه را بروز دهد.
شهبازی گفت: "ساختمان پزشكان" با وجود آنكه یك اثر طنز شناخته می‌شود، مخاطبان ویژه‌ای داشت و سطح مخاطبان آن متوسط رو به بالا بود زیرا زبان آن پیچیده‌تر از آثار طنزی است كه با زبان عمومی ساخته می‌شود.
وی افزود: سازندگان این اثر، گروهی از مخاطبان را نشانه رفتند كه شاید تا پیش از این پای مجموعه‌های طنز نمی‌نشستند زیرا این آثار را سخیف می‌دانستند.
این منتقد سینما و تلویزیون تاكید كرد: به نظر می‌رسد با وجود پخش "ساختمان پزشكان"، طنزهایی كه برای عموم جامعه ساخته می‌شود و زبان عمومی‌تری دارد، همچنان جایگاه خود را در تلویزیون حفظ كند.
پخش مجموعه طنز "ساختمان پزشكان" كه از خرداد ماه در جدول پخش شبانه شبكه سوم سیما قرار گرفته بود، امشب(شنبه) به پایان می‌رسد.

دوشنبه 10/5/1390 - 12:36 - 0 تشکر 346371

با نام خدا و سلام
من موفق نشدم همه قسمتها رو ببینم ولی بعضی قسمتهاشو که دیدم خیلی جالب بودن

«اللهم صل علی محمد و ال محمد و عجل فرجهم» 

رواق منظر چشم من آشیانه توست         کرم نما و فرود آ که خانه خانه توست

انجمن تعلیم و تربیتیها 

دوشنبه 10/5/1390 - 15:13 - 0 تشکر 346444

تریبون مستضعفین – محمد احمدزاده

سریال تلوزیونی ساختمان پزشکان که چند ماه از رسانه ی ملی پخش شد بازتاب های مختلفی در جامعه به همراه داشته است ، نقدی که در ادامه می آید نگاهی است که سعی دارد این مجموعه را از جنبه های مختلف مورد ارزیابی قرار دهد:

تکنیک : ظهور طنزی نو یا یک نود قسمتی دیگر؟

برخلاف اعلام سازندگان سریال مبنی بر عدم تلاش برای متفاوت نمایی در این سریال از همان قسمت های آغازین واضح بود نویسندگان کار کشته ی ساختمان پزشکان قصد دارند باب جدیدی را در روایت های طنز آن هم در مدیم تلوزیون بگشایند ، فلاش بک های با مزه ی چند قسمت اول ، جنس بازی ها و چند بازیگر تئاتری ، حتی نوع روایت متنی شخصیت اول نوید از یک اتفاق جدید و شاید راهگشا میداد در حالی که با پیش رفتن سریال تمام آنچه می شد به این سریال تعلق گیرد از آن رانده شد و خیلی زود از ادعای خود عقب کشید.

دکوپاژی که در اغلب صحنه جاری است کاملا بی اعتماد و اصطلاحا دیروزی است فضای عمومی سریال تداعی گر اولین سریال های تلوزیونی است طوری که هنوز جایگاه دوربین در کار مشخص نیست بار ها شاهد نما هایی بدون فاصله بندی منظم هستیم تا جایی که اگر میان گفتگو دوربین در دو میلیمتری دماغ بازیگر کاشته شود تعجب نمی کنیم و یا عملا چیزی به نام حرکت دوربین ، مچ کات موثر و … وجود ندارد ، سریال هایی مثل «رادررو» جدای ویژگی های دیگرشان توانستند با یک دوربین روی دست نرم ، ابتدایی ترین قابلیت فنی یک سریال چشم نواز را بوحود آورند چیزی که در این سریال که حکایت از عجله و سهل انگاری سازندگانش دارد چند گام عقب تر ایستاده است ، نمی توان از موسیقی این سریال انتظار فضا سازی داشت جایی که مخاطب تلوزیون شاهکار هایی مثل موسیقی سریال “پایتخت” را به یاد دارد ( نه به دلایل سلیقه ای بلکه به دلیل فضا دهی و فضا شناسی درست و به موقع ) تحمل یکی دو تم کوتاه که در هر قسمت چندین بار در کات های شبیه هم تکرار می شوند و بعد از چند بار فقر گفتاری را به نمایش می گذارند دشوار می شود ، تا جایی که نباید انتظار داشت این سریال حتی جزء بهترین ترین نود قسمتی های پشمکی نیز محسوب شود!

متن : بهترین راه؛ ساده ترین راه نیست!

آنچه در توان برادران قاسم خانی در حوزه ی شوخی پردازی است بر هیچ کس پوشیده نیست نیم نگاهی به آثاری مثل ” سنپطرزبورگ ” و ” ورود آقایان ممنوع “نشان می دهد شوخی ها در این ساخته ها اصالت دارند انگار همه چیز محیا می شود تا یک شوخی جا بیافتد ، با این نگاه اساس شخصیت ” خانم شیرزاد ” ساده ترین راه برای نویسنده به نظر میرسد ، شخصیتی که هیچ قانونی ندارد به هیچ وجه نمی توان از او انتظار خاصی داشت و هیچ گاه نمی توان شخصیت پردازی واضحی برایش ترسیم کرد حالا این نویسنده است که هرگاه دچار افتادگی ریتم شد می تواند سراغ بازیکن آزادش بیاید و با هر نوع شوخی که می تواند مخاطب را بخنداند تا سوت پایان فرا رسد !

در جای جای سریال ساختمان پزشکان به کرات شاهد هستیم پاشنه ی اصلی طنز روی این شخصیت می چرخد و مدت زمان زیادی از هر قسمت صرف شوخی ها – سالم یا ناسالم – و رفتارهای – هنجار ستیز نه هنجارگریز – این شخصیت هستیم که اغلب هم در قصه جایگاهی ندارد و در هر بار تکرار تنها می تواند چشمان مخاطب را گرد کند که : ” وای چقدر خنگ است ” و این واکنش با کمترین تنوع تا آخر ادامه می یابد این جاست که از سخیف ترین و دم دستی ترین نوع طنز تلوزیونی سالهای اخیر پرده برداری می شود . حتی مقیاس دیگر شخصیت ها مثل برادر و خانواده ی روانپزشک نیز بدون قائده چیده شده است و دقیقا اینجاست که اصلی ترین مشکل سریال عنوان می شود .

واقعیت ، اصلی ترین گمشده ی ساختمان پزشکان

هیچکس منکر جذابیت فضای فانتزی و همچنین اصل اغراق برای ایجاد طنز نیست اما به راستی نباید خانواده ی ایرانی که این مجموعه را تماشا می کند آیینه ای از خود را در قاب تصویر ببیند ؟ تا چه حد باید پا را از مرز های واقعیت فراتر گذاشت ؟ آیا می شود با ایجاد بدترین توهین ها و تمسخر ها بین اعضای یک خانواده آن هم در طول تمام قسمت ها ( تا جایی که احترام پدر و مادر و برادر روانشناس به همسر او عجیب باشد!) ادعای نقد خانواده‌ی ایرانی را داشت ؟ مسلما اغراق ، برای اثر گذاری باید بر بستر واقعیت سوار باشد لذا من به خاطر نمی آورم مردی را در جامعه ام دیده باشم که در مقابل انواع اهانت ها به همسرش از طرف پدر و مادر ، برادر ، همکار زن، همکار مرد ، همسر سابق و حتی صاحب کافی شاپ که از هر نظر شخصیتی دور از همسرش محسوب می شود مثل سیب زمینی لبخند بزند! ( سکانس میهمانی تولد همسر روانشناس و هدیه ها و برخورد های سایرین ) به نظر میرسد سازندگان قصد دارند تخیلات خود را به جامعه نسبت دهند و این اصلی ترین دلیل مخاطب گریزی امروز از فضا های هنری است ، مخاطبی که در رسانه ی ملی واقعیت خود را نمی بیند باید هم علاقه ای به سینما و تئاتر نداشته باشد!

انتقادات این سریال بر جامعه جز بر خانواده گریز کردن جوانان و تبلیغ زندگی بی دردسر دور از خانواده ( که مطبوع تفکر غربی است) تا کجا پیش می رود ؟

آنجا که سوژه ی به تصویر کشیدن زندگی یک روانشناس ناموفق می تواند زمینه خوبی برای بیان و راهگشایی بسیاری از دلنگرانی های اجتماع باشد نتایجی را که امروز از این سریال می بینیم باید با همان سوال های قدیمی مان تطبیق بدهیم این که اصول مذهبی و اعتقادی مردم کجای این مجموعه ها پیداست؟ چرا هیچ کدام از شخصیت ها در هیچکدام از سریال ها نماز نمی خوانند؟ این یک سوال تحمیلی یا انتظاری زاییده ی خویش نیست این یکی از اصول زندگی مردم در این دیار است ، این مردم حضرت امام حسین (ع) را باید در کدام مجموعه ی غیر تاریخی به دور از شعار زدگی های سفارشی پیدا کنند؟ این ها متاسفانه در مورد همه ی مجموعه ها بالاخص مجموعه ی اخیر موضوعیت دارند . امروز چند درصد مردم ایران عکس فروید به دیوار اتاق خود می زنند؟ گیریم شخصیت روانشناسی با این گرایشات پیدا شود آیا سازنده و پخش کننده نباید از خود بپرسد نظام فکری فروید و امثال آن چه سنخیتی با بزرگترین دغدغه ی تاریخ ملت ایران یعنی مفهوم خدا و خداپرستی دارند؟ چرا لباس شخصیت های زن پیش کاراکتر های محرم و نا محرم یکی است؟ یعنی نباید تفاوتی بین شوهر و برادر شوهر و حتی دیگران باشد ؟ این جزئیات در قاب تلوزیون اهمیت می یابند چرا که قوام دهنده ی سبک زندگی مردم هستند . همه ی آنچه گفته شد بیانگر تلقین یک زندگی سکولار بر مبنای اومانیسم در این سریال است که البته به عنوان سنتی حسنه توسط مدیران مختلف پی گیری شده است .

سریال ساختمان پزشکان با همه ی ضعف های تکنیکی و محتوایی به صرف سازندگانی با نام های دهن پر کن باب طبع مدیران رسانه ی ملی است ، در پایان جهت یادآوری این عزیزان بریده ای از هدفگذاری های حضرت آقا بر رسانه ی ملی آورده می شود قضاوت درباره ی رابطه ی ساخته هایی از این دست با منویات معظم له با مردم شریف ایران.

رهبر انقلاب در دیدار با اصحاب رسانه ی ملی :

«هدفهای کلان ما در این زمینه چیست؟ اول، ارتقاء معرفت دینی روشن‌بینانه. من روی عنوان «روشن‌بینانه» تکیه می‌کنم. معرفت دینی باید ارتقاء و گسترش پیدا کند؛ اما یک معرفت روشن‌بینانه و آگاهانه.
دوم، رفتار دینی مخلصانه. باز روی کلمه «مخلصانه» می‌خواهم تکیه کنم. رفتارهای دینی می‌تواند ریاکارانه و متصنعانه و ظاهرسازانه باشد، می‌تواند مخلصانه باشد. ما باید مردم را به رفتار و عمل دینی ـ یعنی عمل صالح ـ بکشانیم و این عمل، مخلصانه از آنها صادر شود.

سوم، ریشه‌دار کردن شناخت و باور به ارزشها و بنیانهای فکری انقلاب و نظام اسلامی. صرف اینکه ما درزمینه انقلاب و نظام، چیزهایی را کلیشه‌ای و شعاری تکرار کنیم، کافی نیست؛ باید نسبت به این شعارها در مردم باور حقیقی به وجود بیاید؛ این، کار رسانه ملی است.

چهارم، مصونیت دادن به ذهن جامعه از تأثیر مخرب تهاجم فرهنگی و ارزشی دشمن، که اشاره شد.

پنجم، باور به کارآمدی نظام.

ششم، ایجاد همگرایی عمومی و فضای همکاری و محبت و وحدت در درون کشور و میان مردم. باید روحیه محبت، وحدت، همگرایی و ارتباط و پیوند در میان مردم تقویت شود.

هفتم، آگاه سازی نسبت به مقوله‌های حساس؛ مثل علم. مسئله علم در کشور خیلی مهم است. با مطالعه دقیق و همه‌جانبه، انسان به چند سرفصل معدود می‌رسد، که یکی از آنها علم است. ما برای آینده به علم احتیاج داریم. نهضت نرم‌افزاری و تولید علم و اندیشه و فکر که مطرح شد، باید جدی گرفته شود. خوشبختانه زمینه‌ها کاملاً آماده و استقبال هم خیلی خوب است. مردم را نسبت به مقوله علم، امنیت، پرورش نخبگان، اقتدار ملی، کار و ابتکار گره‌گشا و پیش‌برنده و مقولاتی از این قبیل حساس کنید .»

سه شنبه 11/5/1390 - 10:14 - 0 تشکر 346744

SOHA_1990 گفته است :
[quote=SOHA_1990;373781;346444]ریبون مستضعفین – محمد احمدزاده

سریال تلوزیونی ساختمان پزشکان که چند ماه از رسانه ی ملی پخش شد بازتاب های مختلفی در جامعه به همراه داشته است ، نقدی که در ادامه می آید نگاهی است که سعی دارد این مجموعه را از جنبه های مختلف مورد ارزیابی قرار دهد:

تکنیک : ظهور طنزی نو یا یک نود قسمتی دیگر؟

برخلاف اعلام سازندگان سریال مبنی بر عدم تلاش برای متفاوت نمایی در این سریال از همان قسمت های آغازین واضح بود نویسندگان کار کشته ی ساختمان پزشکان قصد دارند باب جدیدی را در روایت های طنز آن هم در مدیم تلوزیون بگشایند ، فلاش بک های با مزه ی چند قسمت اول ، جنس بازی ها و چند بازیگر تئاتری ، حتی نوع روایت متنی شخصیت اول نوید از یک اتفاق جدید و شاید راهگشا میداد در حالی که با پیش رفتن سریال تمام آنچه می شد به این سریال تعلق گیرد از آن رانده شد و خیلی زود از ادعای خود عقب کشید.

دکوپاژی که در اغلب صحنه جاری است کاملا بی اعتماد و اصطلاحا دیروزی است فضای عمومی سریال تداعی گر اولین سریال های تلوزیونی است طوری که هنوز جایگاه دوربین در کار مشخص نیست بار ها شاهد نما هایی بدون فاصله بندی منظم هستیم تا جایی که اگر میان گفتگو دوربین در دو میلیمتری دماغ بازیگر کاشته شود تعجب نمی کنیم و یا عملا چیزی به نام حرکت دوربین ، مچ کات موثر و … وجود ندارد ، سریال هایی مثل «رادررو» جدای ویژگی های دیگرشان توانستند با یک دوربین روی دست نرم ، ابتدایی ترین قابلیت فنی یک سریال چشم نواز را بوحود آورند چیزی که در این سریال که حکایت از عجله و سهل انگاری سازندگانش دارد چند گام عقب تر ایستاده است ، نمی توان از موسیقی این سریال انتظار فضا سازی داشت جایی که مخاطب تلوزیون شاهکار هایی مثل موسیقی سریال “پایتخت” را به یاد دارد ( نه به دلایل سلیقه ای بلکه به دلیل فضا دهی و فضا شناسی درست و به موقع ) تحمل یکی دو تم کوتاه که در هر قسمت چندین بار در کات های شبیه هم تکرار می شوند و بعد از چند بار فقر گفتاری را به نمایش می گذارند دشوار می شود ، تا جایی که نباید انتظار داشت این سریال حتی جزء بهترین ترین نود قسمتی های پشمکی نیز محسوب شود!

متن : بهترین راه؛ ساده ترین راه نیست!

آنچه در توان برادران قاسم خانی در حوزه ی شوخی پردازی است بر هیچ کس پوشیده نیست نیم نگاهی به آثاری مثل ” سنپطرزبورگ ” و ” ورود آقایان ممنوع “نشان می دهد شوخی ها در این ساخته ها اصالت دارند انگار همه چیز محیا می شود تا یک شوخی جا بیافتد ، با این نگاه اساس شخصیت ” خانم شیرزاد ” ساده ترین راه برای نویسنده به نظر میرسد ، شخصیتی که هیچ قانونی ندارد به هیچ وجه نمی توان از او انتظار خاصی داشت و هیچ گاه نمی توان شخصیت پردازی واضحی برایش ترسیم کرد حالا این نویسنده است که هرگاه دچار افتادگی ریتم شد می تواند سراغ بازیکن آزادش بیاید و با هر نوع شوخی که می تواند مخاطب را بخنداند تا سوت پایان فرا رسد !

در جای جای سریال ساختمان پزشکان به کرات شاهد هستیم پاشنه ی اصلی طنز روی این شخصیت می چرخد و مدت زمان زیادی از هر قسمت صرف شوخی ها – سالم یا ناسالم – و رفتارهای – هنجار ستیز نه هنجارگریز – این شخصیت هستیم که اغلب هم در قصه جایگاهی ندارد و در هر بار تکرار تنها می تواند چشمان مخاطب را گرد کند که : ” وای چقدر خنگ است ” و این واکنش با کمترین تنوع تا آخر ادامه می یابد این جاست که از سخیف ترین و دم دستی ترین نوع طنز تلوزیونی سالهای اخیر پرده برداری می شود . حتی مقیاس دیگر شخصیت ها مثل برادر و خانواده ی روانپزشک نیز بدون قائده چیده شده است و دقیقا اینجاست که اصلی ترین مشکل سریال عنوان می شود .

واقعیت ، اصلی ترین گمشده ی ساختمان پزشکان

هیچکس منکر جذابیت فضای فانتزی و همچنین اصل اغراق برای ایجاد طنز نیست اما به راستی نباید خانواده ی ایرانی که این مجموعه را تماشا می کند آیینه ای از خود را در قاب تصویر ببیند ؟ تا چه حد باید پا را از مرز های واقعیت فراتر گذاشت ؟ آیا می شود با ایجاد بدترین توهین ها و تمسخر ها بین اعضای یک خانواده آن هم در طول تمام قسمت ها ( تا جایی که احترام پدر و مادر و برادر روانشناس به همسر او عجیب باشد!) ادعای نقد خانواده‌ی ایرانی را داشت ؟ مسلما اغراق ، برای اثر گذاری باید بر بستر واقعیت سوار باشد لذا من به خاطر نمی آورم مردی را در جامعه ام دیده باشم که در مقابل انواع اهانت ها به همسرش از طرف پدر و مادر ، برادر ، همکار زن، همکار مرد ، همسر سابق و حتی صاحب کافی شاپ که از هر نظر شخصیتی دور از همسرش محسوب می شود مثل سیب زمینی لبخند بزند! ( سکانس میهمانی تولد همسر روانشناس و هدیه ها و برخورد های سایرین ) به نظر میرسد سازندگان قصد دارند تخیلات خود را به جامعه نسبت دهند و این اصلی ترین دلیل مخاطب گریزی امروز از فضا های هنری است ، مخاطبی که در رسانه ی ملی واقعیت خود را نمی بیند باید هم علاقه ای به سینما و تئاتر نداشته باشد!

انتقادات این سریال بر جامعه جز بر خانواده گریز کردن جوانان و تبلیغ زندگی بی دردسر دور از خانواده ( که مطبوع تفکر غربی است) تا کجا پیش می رود ؟

آنجا که سوژه ی به تصویر کشیدن زندگی یک روانشناس ناموفق می تواند زمینه خوبی برای بیان و راهگشایی بسیاری از دلنگرانی های اجتماع باشد نتایجی را که امروز از این سریال می بینیم باید با همان سوال های قدیمی مان تطبیق بدهیم این که اصول مذهبی و اعتقادی مردم کجای این مجموعه ها پیداست؟ چرا هیچ کدام از شخصیت ها در هیچکدام از سریال ها نماز نمی خوانند؟ این یک سوال تحمیلی یا انتظاری زاییده ی خویش نیست این یکی از اصول زندگی مردم در این دیار است ، این مردم حضرت امام حسین (ع) را باید در کدام مجموعه ی غیر تاریخی به دور از شعار زدگی های سفارشی پیدا کنند؟ این ها متاسفانه در مورد همه ی مجموعه ها بالاخص مجموعه ی اخیر موضوعیت دارند . امروز چند درصد مردم ایران عکس فروید به دیوار اتاق خود می زنند؟ گیریم شخصیت روانشناسی با این گرایشات پیدا شود آیا سازنده و پخش کننده نباید از خود بپرسد نظام فکری فروید و امثال آن چه سنخیتی با بزرگترین دغدغه ی تاریخ ملت ایران یعنی مفهوم خدا و خداپرستی دارند؟ چرا لباس شخصیت های زن پیش کاراکتر های محرم و نا محرم یکی است؟ یعنی نباید تفاوتی بین شوهر و برادر شوهر و حتی دیگران باشد ؟ این جزئیات در قاب تلوزیون اهمیت می یابند چرا که قوام دهنده ی سبک زندگی مردم هستند . همه ی آنچه گفته شد بیانگر تلقین یک زندگی سکولار بر مبنای اومانیسم در این سریال است که البته به عنوان سنتی حسنه توسط مدیران مختلف پی گیری شده است .

سریال ساختمان پزشکان با همه ی ضعف های تکنیکی و محتوایی به صرف سازندگانی با نام های دهن پر کن باب طبع مدیران رسانه ی ملی است ، در پایان جهت یادآوری این عزیزان بریده ای از هدفگذاری های حضرت آقا بر رسانه ی ملی آورده می شود قضاوت درباره ی رابطه ی ساخته هایی از این دست با منویات معظم له با مردم شریف ایران.

رهبر انقلاب در دیدار با اصحاب رسانه ی ملی :

«هدفهای کلان ما در این زمینه چیست؟ اول، ارتقاء معرفت دینی روشن‌بینانه. من روی عنوان «روشن‌بینانه» تکیه می‌کنم. معرفت دینی باید ارتقاء و گسترش پیدا کند؛ اما یک معرفت روشن‌بینانه و آگاهانه.
دوم، رفتار دینی مخلصانه. باز روی کلمه «مخلصانه» می‌خواهم تکیه کنم. رفتارهای دینی می‌تواند ریاکارانه و متصنعانه و ظاهرسازانه باشد، می‌تواند مخلصانه باشد. ما باید مردم را به رفتار و عمل دینی ـ یعنی عمل صالح ـ بکشانیم و این عمل، مخلصانه از آنها صادر شود.

سوم، ریشه‌دار کردن شناخت و باور به ارزشها و بنیانهای فکری انقلاب و نظام اسلامی. صرف اینکه ما درزمینه انقلاب و نظام، چیزهایی را کلیشه‌ای و شعاری تکرار کنیم، کافی نیست؛ باید نسبت به این شعارها در مردم باور حقیقی به وجود بیاید؛ این، کار رسانه ملی است.

چهارم، مصونیت دادن به ذهن جامعه از تأثیر مخرب تهاجم فرهنگی و ارزشی دشمن، که اشاره شد.

پنجم، باور به کارآمدی نظام.

ششم، ایجاد همگرایی عمومی و فضای همکاری و محبت و وحدت در درون کشور و میان مردم. باید روحیه محبت، وحدت، همگرایی و ارتباط و پیوند در میان مردم تقویت شود.

هفتم، آگاه سازی نسبت به مقوله‌های حساس؛ مثل علم. مسئله علم در کشور خیلی مهم است. با مطالعه دقیق و همه‌جانبه، انسان به چند سرفصل معدود می‌رسد، که یکی از آنها علم است. ما برای آینده به علم احتیاج داریم. نهضت نرم‌افزاری و تولید علم و اندیشه و فکر که مطرح شد، باید جدی گرفته شود. خوشبختانه زمینه‌ها کاملاً آماده و استقبال هم خیلی خوب است. مردم را نسبت به مقوله علم، امنیت، پرورش نخبگان، اقتدار ملی، کار و ابتکار گره‌گشا و پیش‌برنده و مقولاتی از این قبیل حساس کنید .»

سلام

عالی بود

به خاطر بعضی شیوه های جدید در روایت ، ساختمان پزشكان رو میشه یك سر و گردن بالاتر از بقیه دونست اما با وجود حجم بالای انتقادات به جایی كه به این سریال وارده ، این همه تعریف و تمجید دوستان جای تعجب داره...

تو وبلاگم منتظرتونم:

 مينيمال هاي آبي من  

قلم سركش

برو به انجمن
انجمن فعال در هفته گذشته
مدیر فعال در هفته گذشته
آخرین مطالب
  • آلبوم تصاویر بازدید از کلیسای جلفای...
    آلبوم تصاویر بازدید اعضای انجمن نصف جهان از کلیسای جلفای اصفهان.
  • بازدید از زیباترین کلیسای جلفای اصفهان
    جمعی از کاربران انجمن نصف جهان، در روز 27 مردادماه با همکاری دفتر تبیان اصفهان، بازدیدی را از کلیسای وانک، به عمل آورده‌اند. این کلیسا، یکی از کلیساهای تاریخی اصفهان به شمار می‌رود.
  • اعضای انجمن در خانه شهید بهشتی
    خانه پدری آیت الله دکتر بهشتی در اصفهان، امروزه به نام موزه و خانه فرهنگ شهید نام‌گذاری شده است. اعضای انجمن نصف جهان، در بازدید دیگر خود، قدم به خانه شهید بهشتی گذاشته‌اند.
  • اطلاعیه برندگان جشنواره انجمن‌ها
    پس از دو ماه رقابت فشرده بین کاربران فعال انجمن‌ها، جشنواره تابستان 92 با برگزاری 5 مسابقه متنوع در تاریخ 15 مهرماه به پایان رسید و هم‌اینک، زمان اعلام برندگان نهایی این مسابقات فرارسیده است.
  • نصف جهانی‌ها در مقبره علامه مجلسی
    اعضای انجمن نصف جهان، در یك گردهمایی دیگر، از آرامگاه علامه مجلسی و میدان احیا شده‌ی امام علی (ع) اصفهان، بازدیدی را به عمل آوردند.
  • وبگردی