• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
انجمن ها > انجمن روانشناسي > صفحه اول بحث
لطفا در سایت شناسائی شوید!
روانشناسي (بازدید: 902)
سه شنبه 18/1/1388 - 10:14 -0 تشکر 104005
کودکان،آینه های سخنگو!

سلام و وقت بخیر به همگی

در پی سوالی که یکی از دوستای خوبمون در مورد مشکلات و درگیریهای کودکان پرسیده بودن یک سری مطلب جمع آوری کردم که بهتر دیدم توی یک پست جداگانه قرار بدم تا شاید مورد استفاده بقیه دوستان هم قرار بگیره.

همونطور که میدونیم توی هر مقطع سنی یک سری از اختلالات خلقی و روحی شایع هست و اگر به موقع شناسایی و درمان نشه مشکلات عمیق تر و شدیدتری رو در آینده بوجود میاره.

امروز میخوایم چندتا از رفتارهای سخت کودکان رو بهش اشاره کنیم.(در پایان اگر سوالی یا مثال و نمونه ای به ذهنتون رسید خوشحال میشم بشنوم)

                                                 ****************

                                          مشكلات رفتاری شایع كودكان

الف ـ دروغگویی:
دروغگویی یكی از رفتارهای شایع كودكان است كه اغلب والدین را خیلی ناراحت می‌‌كند.
دروغگویی كودكان معمولاً سه دلیل عمده دارد:
1ـ كودك واقعیت و خیال را در هم می‌‌آمیزد و گاه تصورات خود را كاملاً واقعی می‌‌پندارد. معمولاً تا 6 یا 7 سالگی، توانایی كودك برای جدا کردن وقایع واقعی از خیالی، كامل نشده است.
2ـ كودك به نوعی تفكر آرزومندانه پسرفت كرده است و بدین طریق با یك واقعیت غیرقابل تحمل انطباق می‌‌یابد. مثلا كودكی كه پدرش وی را ترك كرده است ممكن است داستانهایی در باره این كه پدرش شماره تلفن وی را نمی‌‌‌داند بسازد. گاهی كودك با چنان شدتی خواستار این آروزها است كه خود نیز باوز می‌‌كند آن چیز را به دست خواهد آورد.
 مثلاً «من دوست دارم یك دوچرخه داشته باشم» ممكن است است به «من برای تولدم یك دوچرخه هدیه می‌‌گیرم» تبدل شود.
3ـ كودك به منظور فرار از تنبیه یا انتقاد دروغ می‌‌گوید. وی ممكن است بداند آنچه كه می‌‌گوید حقیقت ندارد ولی بتدریج خودش هم بخشهایی از آن را باور می‌‌كند گاهی اوقات كودكان با هوشتر بیشتر به دروغگویی پناه می‌‌برند تا تایید والدین را از دست ندهند و از عواقب كار خود فرار كنند.
توصیه‌‌های زیر در برخورد با دروغگویی می‌‌توانند كمك كننده باشند:
ـ در مواجهه با كودكی كه دروغ گفته است آرامش خود را حفظ كنید و سعی كنید آرام بمانید.
ـ به كودك لقب دروغگو ندهید. كار او را از شخصیت وی جدا کنید.
ـ سعی كنید نوع دروغ كودك را تعیین كنید و بسته به آن واكنش مناسب نشان دهید.
ـ اگر كودك دروغی نشای از خیالات خود می‌‌گوید به او كمك كنید تفاوت بین واقعیت و خیال را دریابد. با وی طوری رفتار نكنید كه احساس كند كار اشتباهی كرده است.
ـ اگر كودك با موقعیتی دشوار روبرو ست و آرزوهایش را به عنوان واقعیت بیان می‌‌كند وی را تشویق كنید كه به جای این كار به بیان احساساتش بپردازد و از دیگران برای حل مشكلات كمك بخواهد.
ـ‌ اگر كودك برای فرار از پیامد كار اشتباهش دروغ بگویید بهتر است به جای واكنش شدید نسبت به دروغ گفتن، در باره كار اشتباه او و علت بد بودن كارش با وی صحبت كنید.
ـ زمانی كه می‌‌دانید كودك كار بدی كرده است خود را درگیر بحث با وی برای اعتراف گرفتن نكنید. مثلاً اگر كودك كیك تولدی را كه پخته اید بی اجازه خورده است و آثار شكلات روی كیك را در اطراف دهانش می‌‌بینید به جای اینكه بپرسید «آیا تو كیك را خورده ای؟» و او به دروغ «نه» بگوید، وی را جلوی آینه ببرید و بگویید «كیك خورده شده و به صورت تو شكلات آن چسبیده است. من از تو خواسته بودم به كیك بدون اجازه دست نزنی». در این صورت موضوع صحبت به جای دروغگویی كودك به پیروی از قوانین باز می‌‌گردد.
ـ به خاطر داشته باشید كودك را هم با گفتار و هم رفتارتان به راستگویی تشویق كنید. شما بهترین الگوی فرزندتان هستید.

-----------------------------------------------------------------

"یاد خدا آرامبخش قلبهاست"

مدیریت انجمن روانشناسی

anjoman.ravanshenasi@tebyan.org

----------------------------------------------------------------

سه شنبه 18/1/1388 - 10:21 - 0 تشکر 104008

ب ـ استفاده از كلمات نامناسب و زشت، جواب پس دادن:
تقریباً تمام كودكان در سنین پیش دبستانی گاه از كلمات نامناسب استفاده می‌‌كنند. گاهی آنان كلماتی زشت به زبان می‌‌آورند كه باعث شرمندگی والدین می‌‌شود.
دلیل روشن به كارگیری این كلمات، شنیدن آنها در منزل یا مهدكودك یا محیط‌‌های دیگر است. زمانی كه كودك از این عبارات استفاده می‌‌كند معمولاً با توجه شدید و واكنش بیش از حد والدین روبرو می‌‌شود كه باعث تكرار بیشتر این كلمات خواهد شد.
راهكارهای زیر می‌‌توانند در برخورد با این رفتار كودك كمك كننده باشند:
ـ‌ اگر كودك برای اولین بار از این كلمات استفاده می‌‌كند بهتر است معنای آن را از كودك بپرسید. اگر وی بتواند معنی كلمه را بگوید برایش توضیح دهید كه این كلمه دیگران را ناراحت می‌‌كند و نباید در خانه استفاده شود.
ـ در صورت تكرار، در مراحل اول آرام ماندن و نادیده گرفتن این عبارات و دور نگهداشتن كودك از محیط‌‌هایی كه در آنها چنین كلماتی استفاده می‌‌شود بهترین روش برخورد است.
ـ اگر با وجود نادیده گرفتن این رفتار ادامه یابد با آن مشابه دیگر كارهای نامطلوب كودك برخورد كنید و از شیوه‌‌های تنبیهی مناسب مانند منزوی سازی یا محروم كردن بهره گیرید.
ـ به كودك كلماتی بیاموزید كه بتواند احساس ناكامی و ناراحتی خود را به صورت مودبانه ابراز كند.
ـ برخورد مودبانه و به كارگیری مناسب كلمات را توسط كودك تشویق نمایید.
جواب پس دادن اغلب شیوه‌ای برای نشان دادن نافرمانی و لجبازی كودك و نشانه‌ای از تكامل كودك برای به دست آوردن استقلال است. تنشهای زندگی روز مره مانند به دنیا آمدن كودك دیگر یا تغییر منزل ممكن است این رفتارها را تشدید كند. در مواجهه با این مشكل توصیه‌‌های زیر را به كار گیرید.
ـ به خاطر داشته باشید كودكان پیش دبستانی نیاز به ابراز وجود و احساسات خود دارند. بنابراین اجازه ابراز نظر به صورت مودبانه را به آنان بدهید.
ـ سعی كنید انتظارات خود را با توانایی كودك تطبیق دهید.
ـ در صورت نافرمانی و بی ادبی كودك در پاسخ دادن، از روشهای تنبیهی مناسب استفاده كنید.
ـ رفتارهای مناسب وی را تشویق كنید.

-----------------------------------------------------------------

"یاد خدا آرامبخش قلبهاست"

مدیریت انجمن روانشناسی

anjoman.ravanshenasi@tebyan.org

----------------------------------------------------------------

سه شنبه 18/1/1388 - 10:31 - 0 تشکر 104010

ج-دزدی:

دزدی، یعنی برداشتن بدون اجازهٔ وسایل دیگران. کودکان خردسال اغلب این کار را بدون آگاهی از نفس عملشان انجام می‌دهند. آنها بارها پیش می‌آید که چیزی را که متعلق به خودشان نمی‌باشد، بر می‌دارند و بدون اجازه با خود به خانه می‌آورند. در این‌گونه موارد، پدر و مادر هم با شنیدن عمل فرزندشان چنان ناراحت، دلخور و گاه عصبانی می‌شوند که ممکن است رفتاری خشن و پرخاش‌آمیز با کودکشان داشته باشند. آنها نگرانند که مبادا فرزندشان در بزرگ‌سالی نیز دست به دزدی‌های دیگری بزند.

در این‌جا به چند نکتهٔ ساده که والدین می‌توانند با به کار بستن آنها مانع از بروز چنین رفتارهائی در کودکانشان شوند اشاره می‌شود.

کودکان ۵ـ۳ سال
برای کودکان ۵ـ۳ ساله، برداشتن وسایل دیگران عملی عادی و معمولی است، چراکه هنوز مفهوم مالکیت و حریم خصوصی را درک نمی‌کنند.

آنها به سختی می‌فهمند که نباید چیزی را که متعلق به آنها نیست، بدون اجازه بردارند، زیرا که در مرحلهٔ خودمحوری از رشد خود هستند و تصور می‌کنند که همه چیز در اختیار آنهاست و هر کار بخواهند می‌توانند انجام دهند. بنابراین بهتر است پدر و مادرشان آنها را به‌دلیل این رفتار (برداشتن بدون اجازه اشیاء دیگران) تنبیه و سرزنش نکنند. در عوض، فرصت خوبی برای آنهاست که دربارهٔ موضوع مالکیت و اشتباه بودن عمل کودک با او صحبت کنند.

کودکان ۱۲ـ۷ سال

کودکان از حدود ۶ سالگی به بعد، نه تنها مفهوم مالکیت را درک می‌کنند، بلکه به‌تدریج قادرند به اشتباه بودن عملشان نیز پی ببرند. زمانی‌که آنها شروع به درک این‌گونه مفهوم‌ها می‌کنند، والدین باید حد و مرزهای مالکیت و رفتارهائی که به آنها ”دزدی“ گفته می‌شود، را برای آنها روشن سازند.

چرا کودکان دزدی می‌کنند؟

کودکان به چند دلیل ممکن است گاهی وسایل و اسباب‌هائی را که مال آنها نیست، بدون اجازه بردارند. این دلایل، هم از کودکی به کودک دیگر و از شرایطی به شرایط دیگر فرق می‌کنند.
۱) گاهی والدین ناخواسته رفتارهای منجر به دزدی را تقویت می‌کنند. پدر و مادری که متوجه می‌شوند کودکشان بدون اجازه چیزی را برداشته است، باید تذکرهای لازم را همان موقع به کودک بدهند. برای مثال به او بگویند: ”این وسیله مال تو نیست و نباید آن را بدون اجازه برداری“ و یا ”آن وسیله را پس بده و عذرخواهی کن“ و یا ... .

۲) گاهی کودک با مشاهدهٔ رفتار اطرافیانش این عمل را یاد می‌گیرد. والدینی که وسایلی را بدون اجازهٔ صاحبش بر می‌دارند، به نوعی موجب بدآموزی برای کودک خود می‌شوند. برای مثال، زمانی‌که به رستوران و یا مکانی عمومی می‌روند اگر بدون اجازه وسیله‌ای را از آن‌جا بردارند و فرزندشان نیز شاهد این عمل باشد، به‌طور حتم این کار را جایز خواهد شمرد و در آینده تکرار خواهد کرد.

۳) برخی کودکان چون هیچ پولی از خودشان برای خرج کردن ندارند، دزدی می‌کنند. گاهی کودک دوست دارد برای خودش چیزهای کوچکی مثل، بستنی، شکلات و یا بیسکویت بخرد، ولی پول ندارد. در این حالت اگر او پول نداشته باشد، ممکن است به سراغ کیف پدر یا مادرش برود.

۴) گاهی کودک برای رقابت بین هم‌سالانش دست به دزدی می‌زند. برخی از کودکان دزدی می‌کنند تنها به‌دلیل این که دوستانشان آنها را در گروه خودشان بپذیرند.

۵) گاهی دزدی کودک ناشی از مشکلات رفتاری ـ هیجانی کودک است. برخی از کودکان که دچار مشکلات مرزی هستند، دست به رفتارهای نابه‌هنجار می‌زنند. برای مثال، کودکان عقب‌ماندهٔ ذهنی قادر به درک قوانین اجتماعی نیستند و ممکن است گاهی از فروشگاه‌های محلی چیزی بردارند.

-----------------------------------------------------------------

"یاد خدا آرامبخش قلبهاست"

مدیریت انجمن روانشناسی

anjoman.ravanshenasi@tebyan.org

----------------------------------------------------------------

سه شنبه 18/1/1388 - 10:39 - 0 تشکر 104012

پیشگیری

روش‌های زیادی برای پیشگیری از دزدی‌های کودکانه وجود دارد که والدین و اعضای خانوداه‌ها می‌توانند با استفاده از آنها، مانع از تثبیت این‌گونه رفتارها در کودکانشان شوند.

از جمله:

علت اشتباه بودن عمل دزدی را برای کودک توضیح دهید.

والدین ابتدا باید اطمینان حاصل کنند که فرزندشان، ناشایست بودن عملش را فهمیده است. آنها می‌توانند به این موضوع اشاره کنند که دزدی به مفهوم برداشتن وسیله‌ای است که متعلق به او نمی‌باشد.

مفهوم مالکیت را به کودک یاد بدهید. بهترین وقت یادگیری مفهوم مالکیت، زمانی است که کودکان هنوز کوچک هستند. پدر و مادر می‌توانند با توضیح این مطلب که هر کسی وسایلی دارد که متعلق به خود اوست و نباید بدون اجازه آن را برداشت، سعی کنند معنی مالکیت فردی را به کودک بیاموزند.

برای مثال، والدین می‌توانند از کودک بپرسند: ”اگر کودک دیگری اسباب بازی مورد علاقهٔ او را بدون اجازه‌اش بردارد، چه احساسی پیدا می‌کند“، او هم همان احساس را خواهد داشت. مثال‌ها و نمونه‌های دیگری هستند که پدر و مادر می‌توانند با استفاده از آنها مفهوم مالکیت را به کودک بیاموزند. قرض گرفتن از کتاب‌خانه و پس دادن مجدد آن، برداشتن شکلات و بستنی از یخچال فروشگاه و پرداختن پول آن به صندوق و ...

اگر کودک اسباب بازی، خوراکی و یا وسیله‌ای را می‌خواهد، به او یاد بدهید که خواسته‌اش را با شما در میان گذارد تا راه صحیح رسیدن به آن را به او یاد بدهید. برای مثال، اگر کودک از عروسک دوستش خوشش آمده است و می‌خواهد یک شب آن را از دوستش قرض بگیرد، این موضوع را صادقانه با او و یا با شما در میان گذارد تا شما چاره‌ای برای او بیاندیشید. رابطهٔ شفاف و صمیمانه با کوکانتان برقرار کنید.

والدین باید نهایت تلاششان را بکنند تا ارتباطی مؤثر و فعال با کودکان خود داشته باشند. کودکانی که از بودن با پدر و مادرشان احساس صمیمیت و نزدیکی می‌کنند، نسبت به کودکانی که این احساس را ندارند، تمایل بیشتری برای هماهنگ کردن خود با ارزش‌ها و باورهای والدینشان دارند.

رفتارهای صادقانهٔ کودک را تحسین و تشویق کنید. پدر و مادر باید از رفتارهای شایسته، مناسب و صادقانهٔ کودک حمایت و قدردانی کنند. اگر آنها این‌گونه رفتارها را به موقع مورد تحسین خود قرار دهند، موجب تقویت و تکرار آنها در فرزندشان می‌شوند.

ادامه دارد...

-----------------------------------------------------------------

"یاد خدا آرامبخش قلبهاست"

مدیریت انجمن روانشناسی

anjoman.ravanshenasi@tebyan.org

----------------------------------------------------------------

سه شنبه 18/1/1388 - 12:42 - 0 تشکر 104042

د-انگشت مکیدن:

زمانی که کودک برای اولین بار سعی در مکیدن دست و یا انگشت خود دارد، بهترین زمان برای پیشگیری است. این پیشگیری اگر بر اساس آگاهی و درک موقعیت کودک صورت گیرد، برخوردی به جا و منطقی و صحیح خواهد بود.
والدین بایستی به خوبی این مطلب را دریابند که اگر کودک به مکیدن انگشت خود « عادت » کند، ترک دادن آن کار آسانی نخواهد بود.
تا قبل از 6 ماهگی، هدف نوزاد از این عمل، ارضای حس غریزی خود است، اما پس از آن «احساس عدم آرامش روحی » است که علت تداوم عمل مکیدن انگشت خواهد بود و به عبارتی دیگر، کودک برای « تسکین و دلداری » خود انگشتش را می مکد.
او با این رفتار، سعی در زنده کردن خاطره خوش دوران نوزادی خود را دارد، زمانی که در آغوش گرم مادر و تماس مستقیم با بدن و بوی آشنای او، در نهایت آرامش به سر میبرد.

 در واقع مکیدن انگشت برای کودک، تداعی کننده مکیدن سینه مادر است. به همین دلیل است که کودک درلحظات بحرانی و به هنگام خستگی و بی حوصلگی، مواقعی که احساس ضعف و ناتوانی و عدم اطمینان می کند و در هنگام خواب، برای کسب آرامش ، انگشت خود را در دهان برده و با شدت تمام آن را می مکد.

برخی دیگر از کودکان با رفتارهای مشابهی مانند مالیدن گوشه ای از ملحفه یا لباس خود و یا بازی با موهایشان، به خصوص به هنگام خواب، خاطره آغوش مادر را زنده می کنند. گاه «خجالت » علت مکیدن انگشت است.
کودکانی که از مشاهده بازی و سرگرمی کودکان بزرگتر از خود غرق در شادی و شعف می شوند، ولی به دلیل خجالتی بودن، خود را کنار می کشند، با مکیدن انگشت این حالت خود را جبران می کنند.
در برخی از موارد « بی حوصلگی » و نداشتن وسایل سرگرم کننده، سبب پناه آوردن کودک به مکیدن انگشت خود می شود. اگر احساس می کنید و این امر در مورد کودک شما نیزصادق است، با تهیه اسباب بازی های متنوعی و متناسب با سن او، وسیله سرگرمی کودک را فراهم آورده و بدین ترتیب از شدت مکیدن انگشت بکاهید.

-----------------------------------------------------------------

"یاد خدا آرامبخش قلبهاست"

مدیریت انجمن روانشناسی

anjoman.ravanshenasi@tebyan.org

----------------------------------------------------------------

سه شنبه 18/1/1388 - 12:48 - 0 تشکر 104045

والدین بایستی با آگاهی کامل، شیوه های صحیح برخورد را برگزینند و در برابر این عمل کودک حساسیتی از خود نشان نداده و کاملاً خود را « بی تفاوت » جلوه دهند. هرگز چه مستقیم وچه غیر مستقیم به کودک نگویید که انگشت یا دستت را در دهان نبر.

زیرا تذکرات پی در پی مادر به هنگام مکیدن انگشت، حساسیت بیشتر کودک را برخواهد انگیخت و ممکن است از روی لجاجت، شدت مکیدن را بیشتر کند.

متأسفانه گاه مادران از شیوه هایی مانند تهدید و ترساندن کودک از موجودی وحشتناک و یا تنبیهی شدید و نیز به کار بردن جملاتی مانند: «اگه دوباره ا نگشتت را بمکی، دیگه دوستت ندارم » سعی در ترک این عادت طفل می کنند. در حالی که این رفتارها نه تنها هیچگونه اثری نخواهد داشت، بلکه حتی برعکس، به علت تشویش و اضطراب بیشتر کودک از تهدید و تنبیه و یا شک و یا شبهه در مورد توجه و علاقه مادر نسبت به خود، نتیجه معکوس داشته و کودک با شدت بیشتری سعی در مکیدن انگشت خود خواهد کرد. بنابراین:

1- والدین بایستی درصدد کشف علت اصلی، پناه بردن کودک به عمل مکیدن برآیند و عواملی مانند اختلاف والدین و ناآرامی محیط خانوادگی، حسادت نسبت به برادر و یا خواهر کوچکتر، عادت به مکیدن انگشت در اثر تقلید از کودکان و همبازیهای دیگر، عدم ارضاء حس مکیدن در دوران نوزادی در دسترس نداشتن اسباب بازی های مناسب و بی حوصلگی و علل مشکوک دیگر را مد نظر داشته باشند و پس از شناخت علت اصلی، سعی درجبران کمبود احتمالی برآیند.

2- حساسیت به خرج نداده و از روشهای غلط معمول مبنی بر تهدید، تنبیه، فلفل زدن، باندپیچی کردن و به کار بردن جملاتی که کودک با شنیدن آنها احساس ناامنی بیشتری می کند ( مانند دیگه دوستت ندارم و... )، استفاده نکنند.

3- و الدین ضمن انتخاب رفتار صحیح در جهت ابراز عشق و علاقه بیشتر نسبت به او، بایستی آرامش خود را نیز حفظ کرده و بپذیرند که اگر برخوردی منطقی و نه احساسی داشته باشند، دیر یا زود کودک در پاسخگویی به راه حل درست آنها، دست از این کار خواهد کشید.
البته در برخی از موارد پس از ترک عادت، کودک ممکن است بعد از گذراندن دوران نقاهت بیماری خاصی و یا قرار گرفتن در برابر مشکل روحی جدیدی، مجدداً برای مدتی شروع به مکیدن انگشت خود کند. در این صورت، نیز والدین با توجه به توصیه های فوق، رفتار مناسب را باید در پیش گیرند.

-----------------------------------------------------------------

"یاد خدا آرامبخش قلبهاست"

مدیریت انجمن روانشناسی

anjoman.ravanshenasi@tebyan.org

----------------------------------------------------------------

شنبه 22/1/1388 - 10:37 - 0 تشکر 105110

هوالحکیم

سلام از زحمت های که میکشید و از این همه اطلاعات خوبتون ممنون

حتما استفاده میکنییییییییییم

فعلا

یا علی مددی

_________________________________   
|------------------------------------------------------| ______     
|------------------------------------------------------|| O`| __/  
|------------------اصفهان بیابالا----------------------||```|```| 
|____________________________________||___|___|
";===(@)-(@)-(@)---(______)------j(@)j-(____)-(@)=' 

--------------------
اللهم عجل لولیک الفرج

شنبه 22/1/1388 - 17:23 - 0 تشکر 105210

سلام و تشکر فراوان از شما به خاطر این مطلب اصلا فکرشو نمی کردم کسی مثل شما پیدا بشه و این همه مطلب بیاره. هنوز مطلبتون رو نخوندم .ولی از سرفصلاش معلومه که همونایی هستن که من می خواستم . التماس دعا

مولا علي (ع) :


آرام باش ، توكل كن ، تفكر كن ، آستينها را بالا بزن آنگاه دستان خداوند را مي بيني كه زودتر از تو دست به كار شده اند.
سه شنبه 25/1/1388 - 12:55 - 0 تشکر 105892

سلام دوست خوبم

من سعی کردم که به همه سوالاتی که داشتین توی مطالبم اشاره کنم و فکر میکنم موردی نمونده باشه.

اما اگر باز هم سوالی بود من در خدمتم و خوشحال میشم که کمکی کرده باشم.

موفق باشید.

-----------------------------------------------------------------

"یاد خدا آرامبخش قلبهاست"

مدیریت انجمن روانشناسی

anjoman.ravanshenasi@tebyan.org

----------------------------------------------------------------

شنبه 29/1/1388 - 17:41 - 0 تشکر 107076

نه داشتم به لیاقتت در مورد مدیریتت شک می کردم اما دیدم نه با عجله قضاوت کردم این عالی بود واقعا مدیریت حقت

برو به انجمن
انجمن فعال در هفته گذشته
مدیر فعال در هفته گذشته
آخرین مطالب
  • آلبوم تصاویر بازدید از کلیسای جلفای...
    آلبوم تصاویر بازدید اعضای انجمن نصف جهان از کلیسای جلفای اصفهان.
  • بازدید از زیباترین کلیسای جلفای اصفهان
    جمعی از کاربران انجمن نصف جهان، در روز 27 مردادماه با همکاری دفتر تبیان اصفهان، بازدیدی را از کلیسای وانک، به عمل آورده‌اند. این کلیسا، یکی از کلیساهای تاریخی اصفهان به شمار می‌رود.
  • اعضای انجمن در خانه شهید بهشتی
    خانه پدری آیت الله دکتر بهشتی در اصفهان، امروزه به نام موزه و خانه فرهنگ شهید نام‌گذاری شده است. اعضای انجمن نصف جهان، در بازدید دیگر خود، قدم به خانه شهید بهشتی گذاشته‌اند.
  • اطلاعیه برندگان جشنواره انجمن‌ها
    پس از دو ماه رقابت فشرده بین کاربران فعال انجمن‌ها، جشنواره تابستان 92 با برگزاری 5 مسابقه متنوع در تاریخ 15 مهرماه به پایان رسید و هم‌اینک، زمان اعلام برندگان نهایی این مسابقات فرارسیده است.
  • نصف جهانی‌ها در مقبره علامه مجلسی
    اعضای انجمن نصف جهان، در یك گردهمایی دیگر، از آرامگاه علامه مجلسی و میدان احیا شده‌ی امام علی (ع) اصفهان، بازدیدی را به عمل آوردند.